شرایط ثبت شرکت تضامنی چیست ؟

دوشنبه 12 اسفند 1398 نویسنده: nazanin nazanin |


به موجب ماده 116 قانون تجارت :  شرکت تضامنی، شرکتی است که در تحت اسم مخصوص برای امور تجاری بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود . اگر دارایی شرکت برای تادیه تمام قروض شرکت کافی نباشد، هر یک از شرکا مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است.
هر قراری که بین شرکا برخلاف این ترتیب داده شده باشد، در مقابل اشخاص ثالث، کان لم یکن خواهد بود. به طور خلاصه در شرکت تضامنی سه اصل ذیل باید رعایت شود :
شرکت تضامنی وقتی می تواند تشکیل شود که شرکا اهلیت و رضایت داشته باشند ، موضوع شرکت – که البته باید تجاری باشد – معین باشد و مخالف قانون نباشد. به موجب ماده 116 ق. ت ، موضوع شرکت می تواند منحصر باشد به یک عمل تجاری یا اعمال تجاری مختلف. در نهایت باید توجه داشت که چون مدیران شرکت تضامنی وکیل تلقی می شوند ( ماده 121 ق. ت ) ، اختیارات و مسئولیت های آن ها همان است که در شرکتنامه یا اساسنامه شرکت قید شده و شرکا بر آن توافق کرده اند.
در شرکت تضامنی – همانند سایر شرکت های دیگر – می بایست جهت معامله مشروع باشد و قرارداد شرکت با نظم عمومی مخالفت نداشته باشد . علاوه بر این ، تحقق شرایط خاص قرارداد شرکت ( تجاری ) نیز لازم است تا شرکت تضامنی بتواند تشکیل شود.
برای تشکیل شرکت تضامنی شرکا باید شرکت نامه تنظیم و امضا شود.شرکت نامه می بایست مطابق قانون تنظیم شده باشد.در شرکت نامه باید نام، نوع، موضوع، مرکز اصلی، نشانی کامل شرکت و همچنین اسامی شرکا یا موسسین و شماره شماسنامه و محل اقامت آن ها، سرمایه شرکت اعم از نقدی و غیرنقدی، میزان سهم الشرکه شرکا،نحوه تقسیم سود و زیان و فسخ شرکت و… قید شده باشد.(مطابق نمونه چاپی اداره ثبت شرکت ها)  به موجب ماده 195 ق.ت شرکت نامه باید به صورت سند رسمی تنظیم گردد.معمولاَ در هنگام تاسیس، اساسنامه ای که در واقع آیین نامه داخلی شرکت است توسط موسسین تنظیم می گردد.
در تشکیل شرکت تضامنی ، رعایت شرایط ذیل ضروری است :

حداقل تعداد سهامداران شرکت تضامنی
حداقل تعداد سهامداران جهت ثبت یک شرکت تضامنی 2 نفر و حداکثر بدون محدودیت می باشد.

حداقل سرمایه شرکت تضامنی
ماده ی 118 قانون تجارت  ، سرمایه ی شرکت تضامنی را به دو صورت نقدی و غیر نقدی پذیرفته است ،ولی به منظور تشکیل شرکت باید کل سرمایه ی نقدی تادیه شده و سرمایه غیر نقدی تقویم و تسلیم شده باشد. این تقویم سرمایه غیرنقد باید با رضایت تمام شرکا باشد (ماده 122 ق.ت) و چنانچه سهم الشرکه غیرنقدی کمتر از قیمت واقعی خودش تقدیم شود شرکا به ضرر خود اقدام کرده اند به این علت جزء رضایت شرکا شرط دیگری برای این تقویم وجود ندارد.

حداقل تعداد مدیران و بازرسین
حداقل یک نفر مدیر از بین شرکا یا دیگران
داشتن بازرس الزامی نمی باشد اما می تواند بازرس داشته باشد.

نام شرکت تضامنی
مطابق ماده 116 قانون تجارت،شرکت تضامنی “تحت اسم مخصوصی” تشکیل می شود. در اسم شرکت تضامنی باید عبارت “شرکت تضامنی” و حداقل اسم یک نفر از شرکاء ذکر شود. در صورتیکه اسم شرکت مشتمل بر اسامی تمام شرکاء نباشد باید بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است عبارتی از قبیل ” و شرکا” یا ” و برادران” یا ” و پسران” قید شود.(ماده 117) ماده اخیر، در واقع یکی از خصایص ویژه شرکت تضامنی را بیان می کند که در آن،شرکا “تحت نام جمعی” متعهد می شوند.

 

   


شرکت تضامنی چیست ؟

دوشنبه 12 اسفند 1398 نویسنده: nazanin nazanin |

 
شرکت تضامنی شرکتی است که در تحت اسم مخصوصی برای امور تجاری بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود ، اگر دارایی شرکت برای تادیه ی تمام قروض کافی نباشد هر یک از شرکاء مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است. هر قراری که بین شرکاء برخلاف این ترتیب داده شده باشد در مقابل اشخاص ثالث کان لم یکن خواهد بود. (  ماده 116 قانون تجارت مصوب 1311).
ضامن در لغت به معنای کفیل و ضامن یکدیگر شدن آمده است. تضامن نوعی شرکت یا تعهد است بین چند تن که بستانکار می باشند و صاحب حق می تواند تمام طلب یا حق خود را از هر یک از آن ها که خواسته باشد مطالبه و دریافت کند. از نظر تاریخی این شرکت دارای سابقه طولانی است که از حقوق روم اقتباس شده به ویژه در قرون وسطی به شکل فعلی در اروپا رواج یافته است و تقریباَ در نظام حقوقی همه کشورها وجود دارد. شیوه های اداره آن بسیار ساده و بسیط است . از همین رو برای تشکیل شرکت هایی با تعداد زیادی از شرکاء مناسب نیست همچنین در این شرکت همه شرکاء در قبال کلیه دیون شرکت مسئول هستند . بنابراین برای شرکاء قالب مطمئنی نیست اما برای معامله کنندگان با شرکت مطمئن ترین قالب است.
در این شرکت ها دو خصیصه قابل توجه است اول این که حدود مسئولیت شرکاء از میزان سرمایه آن ها فراتر می رود . ثانیاَ شرکاء در صورت ناتوانی شرکت های تضامنی از پرداخت دیون خود محکوم به تادیه بدهکاری های شرکت از محل دارایی شخص خویش خواهند گردید.
شرکت تضامنی کامل ترین نوع از شرکت های اشخاص است و کلیه اشخاص مسئول تعهدات شرکت می باشند. چه در انجام معامله شخصاَ مداخله داشته باشند یا نداشته باشند. بنابراین این نوع شرکت بین اشخاصی تشکیل می شود که با یکدیگر آشنایی کامل داشته و یا از یک خانواده باشند.

نام شرکت تضامنی
در اسم شرکت تضامنی باید عبارت ( شرکت تضامنی ) و لااقل اسم یک نفر از شرکاء ذکر شود. در صورتی که اسم شرکت مشتمل بر اسامی تمام شرکاء نباشد باید بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است عبارتی از قبیل ( و شرکاء ) یا ( و برادران ) قید شود. ( ماده 117 قانون تجارت )
ماده اخیر، در واقع یکی ازخصایص ویژه شرکت تضامنی را بیان می کند که در آن، شرکا ” تحت نام جمعی” متعهد می شوند.
قانون گذار با اعلام اینکه اسم شرکت می تواند مشتمل بر اسامی کلیه شرکای تضامنی باشد، بر اهمیت مسئولیت جمعی شرکای این نوع شرکت تاکید کرده است. ذکر نام شرکاء در شرکت تضامنی از این لحاظ اهمیت دارد که معرف اشخاصی است که ضامن تعهدات شرکت می باشند هر قدر اعتبار اشخاص زیادتر باشد اعتبار شرکت نیز به همان نسبت بهتر خواهد بود ولی چون قید اسامی تمامی شرکا به ویژه وقتی که عده آن ها زیاد است، امکان ندارد در عمل اسم شرکت های تضامنی فقط از نام یکی از شرکا تشکیل می شود و بعد از آن، عبارات “و شرکا”، “و برادران” و امثال آن ذکر می گردد.

اداره شرکت تضامنی
ماده 120 قانون تجارت اداره شرکت را منوط به انتخاب لااقل یک نفر نموده است و مقرر می دارد :
” در شرکت تضامنی شرکاء باید لااقل یک نفر از میان خود یا از خارج به سمت مدیر عاملی معین نمایند “.
در قانون ایران انتخاب مدیر در شرکت های تضامنی آن چنان دارای اهمیت است که عدم تعیین مدیر اعم از این که از میان شرکاء باشد یا از خارج از شرکاء به منزله عدم شروع کار شرکت است یعنی حتماَ باید مدیر یا مدیرانی تعیین شوند تا شرکت مبادرت به اعمال حقوقی نمایند.
قانونگذار در مورد شرایط مدیر و مدت مدیریت و موارد عزل و استعفاء مدیر مقرراتی معین نکرده است. بدیهی است در چنین وضعیتی مقررات پیش بینی شده در اساسنامه و شرکت نامه اعمال می شوند و اگر در اسناد مذکور در این باره ارائه طریق نشده باشد توافق کلیه شرکاء برای انتخاب مدیر یا مدیران و حدود اختیارات آنان لازم الاجرا است. بنابراین اداره شرکت با مدیر یا مدیرانی است که توسط شرکاء ضامن انتخاب شده است و اختیارات لازم به آن ها اعطاء گردیده است و مدیران موظف هستند در حدود اختیاراتی که به ایشان محول شده است به امور تجاری بپردازند و اگر در این راستا قصور یا بی مبالاتی نمایند در حدود اختیار داده شده مسئول جبران خسارت خواهند بود و چنانچه معاملاتی خارج از اختیارات خود انجام دهد در مقابل اشخاص ثالث مسئول است.
به هر حال مدیران شرکت نماینده شرکت بوده و به نام و حساب شرکت می توانند معاملاتی نموده و تعهداتی قبول کنند و نمایندگی شرکت را در نزد کلیه اشخاص حقوقی و حقیقی دارا می باشند ولی از آن جا که با سمت نمایندگی شرکت از شخصیت خود عدول نمی نمایند باید در مواردی که به نام شرکت عمل می کنند سمت خود را تصریح کنند تا بین تعهدات شخصی آنان و تعهدات شرکت اشتباهی حاصل نشود.

   



 
شرکت های خارجی همزمان با معرفی و فروش محصولات خود در کشور ایران تمایل دارند تا در راستای استفاده از فی المثل طرح صنعتی محصول مورد نظر ، حمایت های لازم نیز به عمل آید. در این مقاله بر اساس مقرراتی که اخیراً به تصویب رسیده اند، به حمایت های موجود در زمینه حق اختراع و طرح های صنعتی خواهیم پرداخت.

علاقه مندان جهت کسب اطلاعات بیشتر در این رابطه می توانند مقالات ذیل را نیز مطالعه نمایند :
- مقررات مربوط به ثبت نام های تجاری و نشانه های جغرافیایی توسط شرکت های خارجی
- زمینه های فعالیت برای شرکت های خارجی در ایران
- شروط فعالیت شرکت های خارجی در ایران

حق اختراع

حق اختراع حقی است که دولت به مخترع یا نماینده وی اعطا می نماید تا مالک حق اختراع مانع ایجاد یا استفاده دیگران در مدت زمان معین گردد. این حق در پی ثبت اختراع در مراکز دولتی مربوط در هر کشور به رسمیت شناخته خواهد شد. بنابراین شرکت خارجی در صورتی که مالک حق اختراع باشد، به طور قطع تمایل خواهد داشت تا در صورت فعالیت در کشور ایران حمایت های لازم را در این زمینه به عمل آورد. مضاف بر این که از آن جا که در مرحله اخذ مجوز سرمایه گذاری، سرمایه گذار خارجی با اثبات مالکیت نسبت به حق اختراع و در مدت زمان اعتبار آن می تواند این حق را به عنوان تمام یا بخشی از سرمایه خود به کشور ایران وارد نماید، لزوم آشنایی با مقررات ایران در این خصوص بیشتر احساس می شود. در زمینه ثبت داخلی اختراع، " قانون ثبت اختراعات ، طرح های صنعتی و علائم تجاری" مصوب 1386 تعیین تکلیف می نماید و نحوه ثبت بین المللی اختراع در "معاهده همکاری در ثبت اختراعات" معروف به پی . سی . تی . مقرر شده که در ذیل به هر یک از آن ها پرداخته می شود.

طبق تعریفی که قانونگذار از اختراع ارائه می دهد، اختراع نتیجه فکر فرد یا افرادی است که برای بار نخست فرآیند یا فرآورده ای خاص را ارائه کند و مشکلی را در یک حرفه ، فن ، فن آوری ، صنعت و مانند این ها حل نماید. البته هر اختراعی قابل ثبت نیست. قانونگذار با بر شمردن مواردی که به عنوان اختراع قابل ثبت و حمایت نمی باشد، اختراعی را قابل ثبت معرفی می نماید که حاوی ابتکار جدید و دارای کاربرد صنعتی باشد. ابتکار جدید عبارت است از آن چه که در فن یا صنعت قبلی موجود نبوده باشد و برای دارنده مهارت عادی در فن مزبور معلوم نباشد. علاوه بر این از نظر صنعتی اختراعی صنعتی محسوب می گردد که در رشته ای از صنعت قابل ساخت یا استفاده باشد. مراد از صنعت از نظر قانونگذار معنای گسترده آن می باشد که شامل مواردی نظیر صنایع دستی، کشاورزی ، ماهیگیری و خدمات نیز خواهد بود.

متقاضی ثبت اختراع می تواند همراه با اظهارنامه خود طی اعلامیه ای حق تقدم مقرر در کنوانسیون پاریس را نیز خواستار شود. برای پذیرش این درخواست ، اداره مالکیت صنعتی از متقاضی خواهد خواست تا ظرف مدت معینی رونوشت اظهارنامه ای را ارائه دهد که توسط مرجع ثبت اظهارنامه ای که مبنای حق تقدم است، گواهی گردیده باشد. پذیرش درخواست حق تقدم سبب خواهد شد تا وی از حمایت های مذکور در کنوانسیون پاریس برخوردار گردد.

کشور ایران در تاریخ 10 / 12/ 1337 به کنوانسیون معروف به پاریس در خصوص حمایت مالکیت صنعتی که از سوی بیشتر کشورهای جهان و کلیه اعضای اتحادیه اروپا پذیرفته شده و به اصلاحات به عمل آمده بعد از آن، در تاریخ 17 / 8 / 1377 ملحق گردیده است. بنابراین شخص خارجی اعم از حقیقی یا حقوقی می تواند در کلیه موارد از مزایا و حمایت های مندرج در این کنوانسیون بهره گیرد. زیرا مقررات عهدنامه های بین المللی پس از تصویب در مجلس شورای اسلامی به منزله حکم قانون می باشند. بنابراین مفاد کنوانسیون مزبور قانون داخلی ایران محسوب می شود و می تواند نسبت به مسایل مربوط به حق اختراع استفاده گردد که از جمله این مزایا حق تقدمی است که شخص خارجی برای تسلیم اظهارنامه در سایر کشورهای اتحادیه در مهلت مقرر از آن برخوردار می باشد. مهلت حق تقدم یاد شده برای ورقه های اختراع طبق این کنوانسیون 12 ماه خواهد بود.

طبق قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری، چنان چه متقاضی از قبل به تسلیم اظهارنامه در خارج از کشور اقدام نموده باشد، باید بنا به درخواست اداره مالکیت صنعتی شماره و تاریخ اظهارنامه اختراعی که در خارج تسلیم کرده و عیناَ و ماهیتاَ به اختراع مزبور در اظهارنامه تسلیم شده به اداره مالکیت صنعتی مربوط می باشد را ارائه دهد و در صورت لزوم تصویر هر گونه نامه، گواهینامه و یا تصمیم نهایی که اداره مالکیت صنعتی درخواست نماید را نیز به این اداره تسلیم نماید.

طبق این قانون هر شخصی هر چند آن که محل اقامت یا مرکز اصلی تجارت وی در خارج از ایران باشد، می تواند به وسیله وکیل قانونی خود که مقیم و شاغل در ایران است، اقدام های لازم را در این اداره انجام دهد. بنابراین شرکت های خارجی برای اقدام در این زمینه، نیازی به استقرار در کشور ایران نخواهند داشت.

با توجه به طولانی بودن بررسی تشریفات ثبت اختراع در کشور ایران، حمایت های ناشی از گواهینامه اختراع، نحوه ابطال گواهینامه اختراع و مسایل دیگر که نسبت به کلیه اشخاص اعم از داخلی و خارجی یکسان می باشد ، تنها به بیان این مطلب بسنده می شود که در ایران اعتبار گواهینامه اختراع 20 سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه اختراع می باشد. البته به شرط آن که پس از گذشت یک سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه و قبل از شروع هر سال، مبلغ تعیین شده در آیین نامه توسط متقاضی به اداره مالکیت صنعتی پرداخت گردد، در غیر این صورت گواهینامه اختراع فاقد اعتبار خواهد بود.

طبق آمار اداره مالکیت صنعتی در سال 1381 : 196 مورد در سال 1382 : 349 مورد در سال 1383 : 228 مورد در سال 1384 : 308 مورد در سال 1385 : 439 مورد و در سال 1386 : 568 مورد ثبت اختراع از سوی اشخاص خارجی در این اداره انجام گردیده است.

شرایط ثبت بین المللی اختراع را معاهده همکاری در ثبت اختراعات فراهم آورده که در حال حاضر به امضای بیشتر کشورهای جهان رسیده است. تشریفات الحاق کشور ایران به این معاهده با پیگیری سازمان ثبت اسناد و املاک کشور در دستور کار مجلس شورای تسلامی قرار گرفت و خوشبختانه در 24 / 7 / 1386 قانون الحاق دولت ج. ا. ا به معاهده همکاری در ثبت اختراعات به تصویب مجلس رسید.

این معاهده نه تنها ثبت بین المللی اختراعات را از سوی اشخاص داخلی امکان پذیر می سازد، بلکه ترتیب مراحل حمایتی آن برای اشخاص خارجی بدین شکل خواهد بود که شخص خارجی متقاضی درخواست ثبت می تواند درخواست خود را در کشور خود مبنی بر حمایت از اختراعش در کشور ایران ارائه دهد. معاهده همکاری در ثبت اختراعات که توسط سازمان جهانی مالکیت معنوی اداره می شود، ترتیبات لازم جهت تشکیل پرونده را به عمل می آورد و کشور ایران در خصوص حمایت از حق اختراع و ثبت آن در داخل مرزهای خود تصمیم می گیرد. اعتبار چنین درخواستی به اندازه اعتبار درخواست های ملی در کشور ایران خواهد بود.

طرح های صنعتی

با وجود آن که این طرح ها در گذشته به موجب مقررات ملی حمایت نمی شدند، اما قانون ثبت اختراعات ، طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب 1386 به عنوان یک قانون داخلی برای نخستین بار طرح های مزبور را مورد حمایت قرار داده است. البته طبق این کنوانسیون پاریس مقرر شده است که طرح های صنعتی باید در هر یک از کشورهای عضو اتحادیه حمایت گردد، لذا حتی قبل از تصویب قانون مزبور نیز این طرح ها در ایران حمایت می شد.

در این قانون هر گونه ترکیب خطوط یا رنگ ها و هر گونه شکل سه بعدی با خطوط، رنگ ها و یا بدون آن به گونه ای که ترکیب یا شکل یک فرآورده صنعتی یا محصولی از صنایع دستی را تغییر دهد، طرح صنعتی می باشد. اما تنها دسترسی به یک نتیجه فنی بدون تغییر ظاهری به عنوان یک طرح صنعتی مشمول حمایت از قانون مزبور نخواهد بود، بلکه طرح صنعتی در صورتی قابل ثبت می باشد که جدید یا اصیل باشد.

در طرح صنعتی نیز متقاضی ثبت می تواند همچون متقاضی ثبت اختراع همراه با اظهارنامه خود حق تقدم مقرر در کنوانسیون پاریس را درخواست نماید و همچنین در صورتی که اقامت یا مرکز اصلی تجارت وی در خارج از ایران است، از نماینده مقیم و شاغل در ایران استفاده نماید.

   



اتحادیه تعاونی، اتحادیه ای است که برای تأمین تمام یا قسمتی از مقاصدی که قانون برای او تعیین می کند با عضویت تعاونی هایی که دارای موضوع فعالیت واحد بوده و در قلمرو جغرافیایی آن قرار دارند، تشکیل می شود. 

اتحادیه های تعاونی روستایی یا کشاورزی در سطح شهرستان، استان و کشور تشکیل می شوند. در مورد اتحادیه تعاونی کشاورزی موضوع های متعددی قابل بررسی است. از جمله موضوع و حدود عملیات، ترکیب اعضا، اساسنامه و نحوه تشکیل اتحادیه که در این مقاله به آن ها اشاره می شود. شایان ذکر است خوانندگان محترم جهت کسب اطلاعات بیشتر در این رابطه می توانند به مقالات ذیل نیز مراجعه نمایند : 

- روند ثبت اتحادیه های تعاونی روستایی و کشاورزی در مرجع ثبت شرکت ها

- راهنمای گام به گام تشکیل و ثبت شرکت تعاونی

- مجوز ثبت شرکت تعاونی

موضوع و حدود عملیات اتحادیه های تعاونی
موضوع و حدود عملیات اتحادیه های تعاونی روستایی یا کشاورزی که در نمونه اساسنامه آن ها قید شده است، هر کدام در رابطه با مطالب و مسائل مربوط به خود، شامل امور متعدد و گوناگون می شود؛ برای نمونه ، ذیلاَ موضوع و حدود عملیات اتحادیه تعاونی روستایی شهرستان و استان را طبق نمونه اساسنامه آن ها، تحت چند عنوان مرتب کرده و به اختصار بیان می کنیم :

ساخت و تولید : ساخت و تولید یا خرید و تهیه و آماده نمودن هر نوع مواد، کالا ، لوازم و ماشین آلات مورد نیاز حرفه ای یا غیرحرفه ای مورد نیاز عضو و اعضای آن از بازارهای داخلی و خارجی و توزیع و فروش آن ها به اعضا ؛

ایجاد سردخانه های ثابت و سیار و تهیه هر نوع تاسیسات لازم برای حفظ و نگهداری محصولات تولیدی عضو و اعضای آن ها ؛

ایجاد تعمیرگاه های ثابت و سیار، برای وسایل و لوازم و ماشین آلات حرفه ای عضو یا مورد نیاز اعضای آن ؛

ایجاد کارخانجات صنایع تبدیلی و کارگاه های صنایع دستی و روستایی، مجتمع های دامدادری، زنبورداری، پرورش کرم ابریشم و آبزیان ،

احداث ساختمان دفتر کار، انبار ، فروشگاه و هر نوع تاسیسات دیگر مورد نیاز خود و اعضا. 

انجام خدمات : انجام خدمات عمومی، برای عضو و اعضای آن ، مانند حمل و نقل ، تهیه مسکن ، تامین آب مشروب و آب مصارف زراعی ، تهیه و نگهداری کانال های آب رسانی، زهکشی، پیش بینی وسایل بهداشتی و بهداری و آموزشی ، تاسیس مرکز توزیع نیروی برق و گازرسانی ، ایجاد شبکه تلفن ، تلقیح مصنوعی دام ها ، مبارزه با امراض و آفات نباتی و حیوانی، تهیه خوراک دام و طیور ؛

بازاریابی ، حق العمل کاری ، تهیه میدان یا بازار برای محصولات تولیدی اعضا. تبلیغ و تاسیس نمایشگاه ها و اقدامات مشابه به منظور معرفی و بازاریابی محصولات تولیدی عضو و اعضای آن ،

احیا و همچنین بهره برداری از اراضی کشاورزی ، در حوزه عملیات اعضا ،

انجام خدمات فنی و مشورتی ، به منظور تهیه و اجرای طرح های تولیدی مورد نیاز عضو و اعضای آن ،

جمع آوری ، طبقه بندی، بسته بندی ، نگاهداری ، تبدیل ، حمل و نقل و خرید و فروش محصولات تولیدی کشاورزان ، دامداران ، دامپروران ، پرورش دهندگان زنبور عسل ، کرم ابریشم ، ماهی ، طیور ، صاحبان صنایع دستی حوزه عمل خود از طریق اعضا یا به طور مستقیم . 

تهیه لوازم : تهیه ماشین آلات کشاورزی ، وسایل و لوازم صنایع دستی و روستایی، برای استفاده مشترک اعضا ، تهیه بذور مختلف ، نهال ، نشا ، کود ، سموم ، دفع آفات و داروهای دامی برای اعضا . 

انجام امور دیگر . پرداخت وام یا اختصاص اعتبار به اعضا یا تضمین آن ، تضمین عقود قانونی اعضا و همچنین تهیه منابع مالی، تکمیلی برای آن ها از طریق تحصیل اعتبار و استقراض از بانک ها و سایر موسسات مالی . فراهم نمودن وسایل تحصیل اعتبار و استقراض از بانک ها و سایر موسسات مالی. فراهم نمودن وسایل توسعه و ترویج تعاون و آموزش حرفه ای و جمع آوری اطلاعات مورد لزوم در این زمینه و انجام تبلیغات و انتشارات لازم ، راهنمایی و کمک به اعضا، در امور اداری ، سازمانی و مدیریت امور فنی و انجام خدمات مختلف از قبیل چاپ و تهیه دفاتر و اوراق و فرم های چاپی مشترک، ایجاد هماهنگی بین اعضا، توصیه برای نوع کشت و میزان تولید انواع محصولات و فرآورده ها به اعضا، پس از بررسی و در نظر گرفتن بازار مصرف . 

اتحادیه می تواند با تصویب مجمع عمومی عادی ، سهام سازمان مرکزی تعاون روستایی ایران را خریداری کند و در سایر شرکت ها و اتحادیه های تعاونی تولیدی روستایی و کشاورزی و موسسات تولیدی، با موافقت سازمان مرکزی تعاون روستایی مذکور، سرمایه گذاری نماید. 

اتحادیه می تواند به منظور پیشرفت فعالیت های بازرگانی و اقتصادی خود، مراجعات و نمایندگی اشخاص حقیقی و حقوقی را قبول کند یا به اشخاص مذکور، نمایندگی بدهد. 

اتحادیه می تواند عملیات بازرگانی خود را برای ساکنان غیرعضو حوزه عمل شرکت های تعاونی روستایی نیز انجام دهد. ترتیب این نوع عملیات، در آیین نامه مربوط به نحوه معاملات ، پیش بینی خواهد شد. 

ترکیب اعضا اتحادیه های تعاونی
اتحادیه های تعاونی روستایی در سطح شهرستان ، استان و کشور تشکیل می شوند. 

به بیان نمونه اساسنامه ها، اتحادیه تعاونی روستایی یا کشاورزی شهرستان ، به ترتیب با عضویت شرکت های تعاونی روستایی یا کشاورزی واقع در شهرستان مربوط، و اتحادیه های تعاونی روستایی یا کشاورزی استان، به ترتیب با عضویت اتحادیه های تعاونی روستایی یا کشاورزی واقع در شهرستان های استان مربوط و بالاخره اتحادیه های تعاونی روستایی یا کشاورزی مرکزی یا کشوری، با عضویت اتحادیه های تعاونی روستایی یا کشاورزی واقع در استان های کشور تشکیل می شوند. اتحادیه های تعاونی زنان روستایی استان های کشور، می توانند در اتحادیه مرکزی تعاونی روستایی عضو شوند. 

یادآوری می شود که به قرار اطلاع، اتحادیه های تعاونی کشاورزی تاکنون در سطح شهرستان ها تشکیل نشده و شرکت های تعاونی کشاورزی شهرستان ، به عضویت اتحادیه تعاونی کشاورزی استان پذیرفته شده اند. علت این امر ظاهراَ این است که در غالب شهرستان ها، تعداد شرکت های تعاونی کشاورزی کمتر از حداقل تعداد عضو لازم ( یعنی 7 عضو ) برای تشکیل اتحادیه تعاونی کشاورزی شهرستان بوده است و از طرفی آن ها طالب عضویت در اتحادیه بوده اند و لذا در عدم امکان تشکیل اتحادیه تعاونی شهرستان، اقدام به پذیرفتن آن ها به اتحادیه تعاونی استان شده است. 

• اساسنامه 

اتحادیه باید دارای اساسنامه باشد. اساسنامه حاوی مقررات و مطالبی است که مبین نوع اتحادیه و اختیارات و وظایف مجامع عمومی، مدیران ، بازرسان و مقررات مربوط به امور مالی و غیره است. اساسنامه برای انواع اتحادیه ها، به عنوان " نمونه اساسنامه " آماده شده است و موسسین باید آن را تهیه و تکمیل کنند. 

اساسنامه اتحادیه تعاونی، باید از جمله شامل نکات ذیل باشد : نام ، مدت ، موضوع مرکز اصلی ، حدود عملیات اتحادیه، شرایط عضویت ، شرایط خروج از عضویت ، مقدار سرمایه ، تعداد سهام . مبلغ اسمی و نوع آن ها ، مقررات راجع به مجامع عمومی ، هیات مدیره ، بازرسان ، مقررات مالی، مقررات راجع به تغییر سرمایه، موارد انحلال ، طرز تصفیه پس از انحلال، مقررات راجع به ادغام و سرمایه گذاری در موسسات و غیره . 

• تشکیل اتحادیه 

اتحادیه تعاونی، طبق تصمیم " مجمع عمومی موسس " تشکیل می گردد. تعاونی هایی که می خواهند اتحادیه تشکیل دهند نمایندگانی را برای تهیه مقدامات این امر تعیین می کنند. نمایندگان مزبور به عنوان موسسان یا هیئت مؤسس به وزارت جعاد کشاورزی ( سازمان تعاون روستایی محل ) مراجعه می کنند و پس از جلب نظر موافق آن سازمان ، امور مقدماتی لازم را ، از قبیل تهیه نمونه اساسنامه ، افتتاح حساب جاری در یکی از بانک ها به نام اتحادیه تعاونی در شرف تاسیس، احراز وجود شرایط لازم در داوطلبان عضویت، قبول درخواست کتبی عضویت از آن ها و تشکیل پرونده برای هر یک از آنان که حاوی اطلاعات ضروری درباره آن ها باشد، تشکیل جلسه یا جلساتی با نمایندگان داوطلبان عضویت، جهت بحث و تبادل نظر در مورد اساسنامه اتحادیه و تکمیل آن، انجام می دهند. 

موسسان یا هیات موسس باید اقداماتی را جهت تشکیل " مجمع عمومی موسس" به عمل آورند که ضرورتاَ عبارت خواهد بود از تنظیم و تهیه دعوتنامه با قید دستور جلسه مجمع عمومی مزبور در آن، و بالاخره دعوت مجمع که مستلزم تهیه و تدارک محل و وسایل لازم برای برگزاری مجمع مزبور و تشکیل جلسه یا جلسات آن است. 

اتحادیه تعاونی، طبق تصمیم " مجمع عمومی موسس " تشکیل می گردد. مجمع عمومی موسس به دعوت موسسان یا هیات موسس تشکیل می شود. انجام دعوت، از طریق ارسال آگهی دعوت به هر یک از تعاونی های داوطلب که درخواست عضویت آن ها به وسیله موسسان یا هیات موسس پذیرفته شده است یا از طریق انتشار آگهی مزبور در جراید کثیرالانتشار محلی صورت می گیرد. دعوتنامه علاوه بر مطالب لازم ، باید حاوی دستور جلسه باشد. 

دستور جلسه عبارت خواهد بود از : استماع و تصویب گزارش موسسان یا هیات موسس، طرح و بررسی اساسنامه و تصویب آن، انتخاب اعضای اصلی و علی البدل اولین هیات مدیره، طبق اساسنامه مصوب، انتخاب بازرس یا بازرسان اعم از اصلی و علی البدل طبق اساسنامه مصوب، دادن ماموریت ثبت اتحادیه، به اولین هیات مدیره منتخب . 

هر یک از تعاونی ها، نماینده یا نمایندگانی برای شرکت در جلسه مجمع عمومی موسس معرفی می کنند. مجمع با حضور نمایندگان مزبور تشکیل می شود. 

در مجمع عمومی موسس، پس از رسمیت یافتن جلسه، ابتدا به انتخاب یک رئیس و یک نایب رئیس و یک منشی و سه نفر ناظر اقدام می شود. سپس بعد از استماع گزارش موسسان یا هیات موسس و تصویب آن، اساسنامه اتحادیه مطرح و با رأی اکثریت داوطلبان عضویتی که نمایندگان آن ها در جلسه حضور دارند، به تصویب می رسد و پس از تصویب شدن اساسنامه، اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان،اعم از اعضای اصلی و علی البدل، طبق مقررات اساسنامه مصوب، انتخاب می گردد و ماموریت به ثبت دادن اتحادیه، به هیات مدیره ای که قبولی خود را کتباَ اعلام کرده باشند، داده می شود. 

اعضای اولین هیات مدیره و نیز اولین بازرس یا بازرسان، اعم از اصلی و علی البدل، از بین تعاونی های داوطلب عضویت در اتحادیه که برای عضویت در هیات مدیره یا داشتن سمت بازرسی، نامزد شده اند، انتخاب می شوند. 

تعاونی هایی که انتخاب می شوند، باید قبولی خود را کتباَ اعلام دارند. علاوه بر آن ، هر تعاونی که به عضویت هیات مدیره انتخاب می شود، باید یک " شخص حقیقی " از اعضا ( اشخاص حقیقی ) زیر مجموعه خود را، برای حضور در هیات مدیره و انجام وظایف مربوط معرفی کند. ایضاَ هر تعاونی که به عنوان بازرس انتخاب می شود باید یک " شخص حقیقی " از اعضا ( اشخاص حقیقی ) زیر مجموعه خود را برای حضور در اتحادیه و انجام وظایف بازرسی معرفی نماید. در بعضی نمونه اساسنامه ها، قید شده است که شخصی که برای انجام وظایف بازرسی معرفی می شود، بهتر است با امور حسابداری یا مالی، آشنایی داشته باشد. 

توضیحاَ اضافه می شود که مثلاَ داوطلبان عضویت در اتحادیه تعاونی روستایی هر شهرستان را، شرکت های تعاونی روستایی واقع در آن شهرستان و داوطلبان عضویت در اتحادیه تعاونی روستایی هر استان را، اتحادیه های تعاونی روستایی واقع در آن استان تشکیل می دهند. داوطلبان عضویت در اتحادیه مرکزی تعاونی روستایی یا کشاورزی، از اتحادیه های تعاونی روستایی یا کشاورزی واقع در استان های کشور تشکیل می شود. بنابراین مثلاَ باید گفت که " شخص حقیقی " مزبور در اتحادیه روستایی شهرستان، از بین اشخاص حقیقی عضو شرکت های تعاونی روستایی داوطلب عضویت در اتحادیه مذکور شهرستان و در اتحادیه های تعاونی روستایی شهرستان، از بین اشخاص حقیقی عضو شرکت های تعاونی روستایی داوطلب عضویت در اتحادیه مذکور شهرستان و در اتحادیه های تعاونی روستایی یا کشاورزی استان یا مرکزی، از بین اشخاص حقیقی عضو شرکت های تعاونی روستایی یا کشاورزی عضو اتحادیه های داوطلب عضویت در اتحادیه مذکور استان یا مرکزی، معرفی خواهد شد. 

   




شرکت بامسئولیت محدود ، شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود مسئول قروض و تعهدات شرکت است . چنانچه یک شرکت با مسئولیت محدود تاسیس کرده اید و به هر دلیلی نمی خواهید به فعالیت خود ادامه بدهید، می توانید آن را منحل نمایید. 

در این مقاله سعی شده است اطلاعاتی راجع به موارد انحلال شرکت با مسئولیت محدود و مدارک ثبت انحلال شرکت در دسترس خوانندگان محترم قرار گیرد.

متقاضیان محترم، جهت کسب اطلاعات بیشتر در این رابطه می توانند با مشاوران مجموعه  تماس حاصل نمایند. 

موارد انحلال شرکت با مسئولیت محدود:
1- وقتی که شرکت مقصودی که برای آن تشکیل شده، انجام داده و یا انجام آن غیرممکن شود. 

2- وقتی که شرکت برای مدت معینی تشکیل شده باشد و آن مدت منقضی شده باشد ، مگر اینکه مدت قبل از انقضا تمدید شود. لازم به ذکر است که تمام شرکت های تجاری، اگر برای مدت معینی تشکیل شده باشند، این مدت قابل تمدید است. 

3- چنانچه تنها یک شریک در شرکت باقی بماند، شرکت به طور طبیعی منحل خواهد شد. 

4- در صورتی که شرکت ورشکسته شود. 

5- در صورت تصمیم عده ای از شرکاء که سرمایه آن ها بیش از نصف سرمایه شرکت است. 

6- در موارد فوت یکی از شرکاء در صورتی که به موجب اساسنامه ذکر شده باشد. 

7- در صورت جمع این شرایط که :

- به واسطه ضررهای وارد به شرکت، نصف سرمایه شرکت از بین رفته باشد ؛

- یکی از شرکا تقاضای انحلال کند ؛

- دادگاه دلایل او را موجه تشخیص دهد ؛

- سایر شرکا حاضر نباشند سهمی را که در صورت انحلال به او تعلق می گیرد، بپردازند و او را از شرکت خارج کنند . لازم به ذکر است که :

حکم دادگاه در این رابطه جنبه تاسیس دارد ؛ یعنی تا قبل از صدور حکم بر انحلال و قطعیت آن، شرکت به قوت خود باقی است. 

مدارک ثبت انحلال شرکت با مسئولیت محدود:
1- کپی برابر اصل شناسنامه و کارت ملی همه شرکاء و مدیر تصفیه 

2- روزنامه رسمی مربوط به مرحله ثبت شرکت و مرحله آخرین تغییرات شرکت 

3- اصل صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده که به امضاء شرکاء و مدیر تصفیه رسیده باشد. 

4- چنانچه مجمع عمومی فوق العاده با حضور کلیه شرکاء تشکیل نشده و بلکه با حضور اکثریت شرکاء باشد، ارائه اصل روزنامه کثیرالانتشار شرکت که حاکی از رعایت تشریفات دعوت از مجمع عمومی فوق العاده است الزامی است. 

5- اصل وکالتنامه در صورتی که وکیل دادگستری امور مربوط به ثبت انحلال شرکت را انجام می دهد. 

لازم به ذکر است، مراحل انحلال شرکت با مسئولیت محدود، شامل تنظیم صورتجلسه انحلال شرکت، امضا ذیل صورتجلسه ، ثبت صورتجلسه انحلال شرکت در سامانه و آگهی در سامانه روزنامه رسمی می باشد. 

 

   


رتبه بندی

دوشنبه 14 بهمن 1398 نویسنده: nazanin nazanin |

اخذ رتبه یا فرآیند رتبه بندی شرکت فرآیندی متشکل از پیگیری جهت تکمیل شرایط و مدارک و مراوده و پیگیری از سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور است. بسیاری از پروژه های بزرگ و دولتی و یا خصوصی به صورت مناقصه ای به شرکت های پیمانکاری و مجری واگذار می گردند، این شرکت ها چه به صورت شرکتهای پیمانکاری و چه به صورت شرکتهای مشاور در این مناقصه ها شرکت می نمایند.

معیار ارزیابی این شرکتها علاوه بر قیمت های پشنهادی جهت انجام پروژه، میزان توان فنی و سوابق کاری آنها نیز می باشد. این میزان توان فنی و سوابق کاری که متشکل از نیروها و سوابق کاری آنها، تجربه ی کاری و توان مالی شرکت است را با یک امتیاز از 1 تا 5 رتبه بندی می نمایند.

اخذ رتبه و رتبه بندی شرکت ها توسط سازمان مدیریت و برنامه ریزی انجام می گیرد. در واقع رتبه بندی شرکت یا همان گرید شرکت بر اساس استانداردها و آیین نامه های موجود در این سازمان و به میزان احراز شرایط لازم به شرکت های پیمانکاری و مشاور اعطا می شود.

پس چنانچه پس از بررسی موارد گفته شده در بالا، شرکت‌ها واجد شرایط اخذ رتبه تشخیص داده شدند آنگاه می توانند گواهی تشخیص صلاحیت دریافت نمایند. به این فرآیند اخذ گواهی تشخیص صلاحیت به اصطلاح رتبه بندی شرکت و اخذ رتبه می گویند.

سازمان های دولتی حق انعقاد قرارداد با شرکت هایی که فاقد رتبه هستند را ندارند.

شرایط لازم جهت رتبه بندی شرکت ها
جهت اخذ رتبه ابتدا باید یک شرکت داشته باشید و چنانچه ندارید می بایستی یک شرکت را در حوزه کاری خود در اداره ثبت شرکتها به ثبت برسانید.
دو سوم از اعضای هیات مدیره می بایستی حداقل دارای مدرک کارشناسی باشند.
به کار گیری یک مهندس که دارای 7 سال سابقه بیمه رد شده از یک شرکت دارای رتبه، در هیات مدیره
دو نفر مهندس دارای سابقه بیمه و کار مرتبط به میزان 3 سال ( اگر این دو مهندس عضو هیات مدیره باشند، شرکت می تواند از دو شاخه متفاوت تقاضای رتبه بندی شرکت داشته باشد.
شرایط عمومی اخذ رتبه شرکت ها
عدم سوء پیشینه شرکت که منجر به محدودیت جهت انجام پروژه ها باشد.
عدم اشتغال در مشاغل دولتی برای مدیران شرکت
انواع رتبه بندی شرکت ها
رتبه بندی شرکت های مشاور
رتبه بندی شرکت های پیمانکاری
رتبه بندی شرکت های انفورماتیک
رتبه بندی شرکت های انبوه سازی
رتبه بندی epc
در ادامه به شرح این عناوین به تفکیک پرداخته می شود:

اخذ رتبه پیمانکاری
اخذ رتبه پیمانکاری دارای مزیت های بسیاری می باشد. همین موضوع سبب شده است تا اکثر شرکت های پیمانکاری به دنبال دریافت رتبه برتر برای خود باشند تا بتوانند به واسطه آن وجهه خوبی از خود در اذهان به جای بگذارند. در این مطلب قصد داریم تا شما را با چگونگی اخذ رتبه پیمانکاری و مدارک و شرایط مورد نیاز برای آن آشنا سازیم.

شرکت های پیمانکاری مجموعه هایی هستند که با افراد حقیقی و حقوقی گوناگون برای فعالیت در زمینه های تخصصی رشته های زیر قرارداد می بندند.

شرکت های پیمانکاری در 11 رشته تقسیم بندی می شوند که عبارتند از:

رشته ساختمان
رشته صنعت و معدن
رشته راه و ترابری
رشته ارتباطات
رشته نفت و گاز
رشته تاسیسات
رشته کشاورزی
رشته آب
رشته انرژی
رشته مرمت آثار باستانی
رشته کاوش های زمینی
چگونگی اخذ رتبه پیمانکاری
رتبه هایی که برای شرکت های پیمانکاری در نظر گرفته شده اند پایه های یک تا پنج را شامل می شوند. برترین پایه که یک شرکت می تواند اخذ نماید یک می باشد. اگر شرکت شما فاقد رتبه باشد سایر شرکت ها و سازمان ها قادر به بستن قرارداد با شما نخواهند بود و از طرف دیگر در مناقصه های دولتی هیچ شانسی نخواهید داشت.

بنابراین اگر دارای شرکت پیمانکاری هستید باید در اسرع وقت نسبت به اخذ رتبه پیمانکاری خود اقدام به عمل آورید. به خاطر داشته باشید که رتبه شرکت شما نشان دهنده توان و صلاحیت فعالیت پیمانکاریتان بوده و عاملی است که اعتماد سرمایه گذاران و کارفرمایان را به خود جلب می نماید.

شرایط و مدارک مورد نیاز جهت اخذ رتبه پیمانکاری
مدارک لازم جهت رتبه بندی شرکت
توجه داشته باشید که عوامل متعددی در تعیین نمودن رتبه و گرید برای یک شرکت پیمانکاری تاثیرگذار هستند. سوابق تحصیلی و کاری اعضا هیات مدیره و پرسنل شرکت، سوابق کاری شرکت، وضعیت حساب های مالی و … همگی در رتبه به دست آمده تاثیرگذار می باشند.

یکی از مهم ترین عوامل موثر در کسب رتبه بالا در رتبه بندی پیمانکاری تعداد نیروهای متخصص فنی و مهندسی موجود در اعضای هیئت مدیره است. بنابراین اگر به دنبال رتبه بهتر برای شرکت خود هستید، تمام سعی خود را بکنید تا اکثریت اعضا هیئت مدیره دارای حداقل مدرک تحصیلی کارشناسی در رشته مرتبط، سابقه کاری مربوط به رشته مهندسی مربوطه و یا مدیریت باشند. اگر این اعضا دارای رزومه پژوهشی پرباری نیز باشند شانس اخذ رتبه برتر برای شما بسیار بیشتر از سایر شرکت ها خواهد بود.

شرایط و مدارک اخذ رتبه پیمانکاری که پیش از هر کاری باید تمامی آنها را فراهم نمایید عبارت می باشند از:

عدم وجود ممنوعیت ‌های مقرر در اصول ۴۹ و ۱۴۱ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
عدم سو‌ء سابقه شرکت در فعالیت های پیمانکاری
عدم وجود هیچ گونه ممنوعیتی در اعطای صلاحیت به شرح مندرج در بند ۲۴ و ضوابط ارزشیابی پیمانکاران
دو سوم اعضای هیئت مدیره باید حداقل دارای مدرک تحصیلی کارشناسی باشند
مدارک ثبت شرکت شامل اساسنامه، تمام روزنامه های رسمی،اظهارنامه و یا شرکت نامه و تقاضانامه شرکتی
اظهارنامه مالیاتی به همراه گزارش حسابرس رسمی
کد اقتصادی شرکت
مدارک شناسایی اعضای هیئت مدیره
رزومه کاری و تحصیلی اعضا هیئت مدیره
اجاره نامه و یا سند رسمی شرکت
رتبه بندی قبلی (درصورت وجود)
اصل و کپی آخرین صورتجلسه هیات مدیره با قید میزان سهام سهامداران شرکت
کپی قراردادها و مفاصا حساب آنها
رتبه بندی شرکت های مشاور
اخذ رتبه مشاور
شرکت های مهندسی مشاور دارای سه رتبه بندی می باشد که حداقل آن اخذ رتبه 3 و بالاترین رتبه شرکت های مهندسی مشاور اخذ رتبه 1 می باشد. در فرآیند اخذ رتبه مشاور ، امکانات فنی و نرم افزاری ،ساختار مدیریتی، تجربه کاری و همچنین نیروی فنی و مهندسی مورد ارزیابی قرار می گیرند. جهت عقد قرارداد با سازمان های دولتی و سایر شرکت ها اولین سوال رتبه شرکت می باشد دارا بودن اخذ رتبه بالاتر و بهتر سبب می گردد تا پروژه های بهتر و بیشتری به سوی شرکت شما بیایند و از فرصت های شغلی مناسب تری برخوردار گردید.

شرکت های مشاور در 9 رشته تقسیم بندی می شوند که عبارتند از:

رشته شهرسازی و معماری
رشته راه و ترابری
رشته مهندسی آب
رشته مطالعات کشاورزان
رشته مخابرات
رشته انرژی
رشته معدن
رشته صنعت
رشته نفت و گاز
جهت اخذ رتبه مشاور بایست ابتدا شرکت مهندسی مشاور خود را طبق موازین قانونی به ثبت برسانید و مدارک معتبر در این زمینه را بدست آورید. شرکت های مشاوره ای در زمینه طراحی، مطالعه، کارهای نظارت برساخت فعالیت دارند.

داشتن اطلاعات کافی درباره مدارک مورد نیاز جهت اخذ رتبه مشاور باعث جلوگیری از اتلاف زمان در پروسه اخذ رتبه شرکت می گردد.

شرایط و مدارک مورد نیاز جهت اخذ رتبه مشاور
ثبت شرکت در رشته تخصصی مشاوره ای در اداره ثبت شرکت ها و ارائه مدارک معتبر در این زمینه
کد اقتصادی و کد کارگاهی
مدارک ثبتی شرکت(اساسنامه،روزنامه های رسمی،اظهارنامه و یا شرکت نامه و تقاضانامه،صورت جلسه هیات مدیره و…)
مدارک هویتی هیات مدیره، سهامداران و افراد امتیاز آور
مستندات مربوط به ساختار مدیریتی شرکت
مدارک مربوط به امکانات پشتیبانی شرکت
سوابق تحصیلی اعضا هیات مدیره
سوابق کاری مدیرعامل و افراد امتیازآور
قراردادها و مدارک مالی مربوطه
فعالیت های آموزشی و تحقیقاتی و … برای شرکت متقاضی،هیات مدیره،سهامدارن و افراد شرکت
5-تعهد نامه سازمان یا محضری عدم مداخله کارکنان دولت
سایر تعهد نامه ها
تفاوت شرکت های پیمانکاری و مشاور
شرکت های پیمانکار معمولا در پروژه های عمرانی، ساخت و نظارت بر پیمانکار و به طور عموم اجرایی می باشد در صورتی که  شرکت های مشاور در زمینه ی طرح ریزی و کارهای نظارت بر ساخت فعالیت دارند و بدین طریق واسطی میان پیمانکار و کارفرما محسوب می شوند.
جهت اخذ گرید و رتبه بندی شرکت های پیمانکاری امتیازها شامل امتیاز نیروی انسانی متخصص،سوابق کاری و استطاعت مالی می باشند در صورتیکه در رتبه بندی شرکت های مشاور، مازاد بر نیروی فنی و مهندسی، امکانات فنی و نرم افزاری نیز بررسی می گردند.
در شرکت های پیمانکاری رتبه بندی شرکت ها در یازده رشته طبقه بندی شده است که گرید آن ها از 1 (بالاترین) تا 5 (پایین ترین) امتیاز بندی می شود در صورتیکه شرکت های مشاور در پایه های 1، 2 و 3 رتبه بندی می شوند.
در صورت تمدید اخذ رتبه شرکت مشاور گواهی اصل گواهی رتبه بندی قبلی و مدارک دیگری نیز مورد نیاز می باشد. تمامی این کارها را می توانید به موسسات خدمات ثبت شرکت و یا موسسات حقوقی محول نمایید و از خدمات آنها و تجارب ارزشمند کارشناسان شان استفاده نمایید و در زمان و هزینه های خود صرفه جویی لازم را داشته باشید و انرژی خود را بر روی کار اصلی خود قرار دهید. تا در پروژه های مورد نظرتان هرچه سریع تر شرکت نمایید.

رتبه بندی شرکت

رتبه بندی شرکت های انفورماتیک
رتبه بندی شرکت های انفورماتیک در 15 رشته تقسیم بندی می شوند که به شرح ذیل می باشد:
 
تولید و ارائه قطعات جانبی و ملزومات
تولید و ارائه دستگاه‌های جانبی
تولید و پشتیبانی نرم‌افزارهای سفارش کاربر
تولید، ارائه و پشتیبانی پکیج های نرم‌افزاری از جمله نرم افزارهای محتوا محور
ارائه و پشتیبانی نرم‌افزارهای پایه، سیستم و ابزارها
خدمات شبکه‌های اطلاع رسانی
شبکه داده‌های مخابراتی و رایانه ای
تامین امنیت فضای تولید و تبادل اطلاعات ( پنتست )
مشاوره، طرح ریزی و نظارت بر اجرای پروژه های انفورماتیکی
آموزش و پژوهش در حوزه های انفورماتیک
خدمات پشتیبانی در حوزه های انفورماتیک
سیستم های اتوماسیون صنعتی و سازمانی
ارائه سیستم های ویژه ( سایر )
رتبه بندی شرکت های EPC طرح و ساخت
تقسیم بندی رشته های شرکت های طرح و ساخت به شکل زیر می باشد :

رشته طرح و ساخت ساختمان
ساختمانهای آموزشی، بهداشتی و درمانی و در نهایت ورزشی
ساختمانهای اداری، تجــاری، مسکونی و صنعتی
دکوراسیون و معماری داخلی
مرمت و بهسازی بافت های فرسوده شهری
پدافند غیر عامل و مقاوم سازی بافت های موجود
رشته طرح و ساخت آب
ساخت سد و سازه های دریایی
خطوط آبرسانی آبیاری
تاسیسات آب و فاضلاب
حفاظت و مهندسی رودخانه
تونلها و سازه های زیرزمینی
مقاوم سازی
رشته طرح و ساخت راه و ترابری :
راه سـازی
پل و تونل سـازی
حمل و نقل ریلـی
 ساخت فرودگاه
ساخت بنادر
مقاوم سازی
رشته  طرح و ساختکشاورزی
کشاورزی، دامپروری و منابع طبیعی
آبزیان و شیـلات
فضای سبز
آبیاری  قطره ای و تحت فشار
رشته EPC آثار تاریخی و فرهنگی
پژوهش فرهنگ و تاریخ
مرمت بنا و بافتهای تاریخی
معرفی
مقاوم سازی

   


 
شرکت های خارجی برای آن که بتوانند از حقوق خود در زمینه مالکیت صنعتی حمایت نمایند، لازم است تا مقررات ایران را در این خصوص مطالعه کنند. زیرا اصولاَ این گونه اموال جهت حمایت، به ثبت نیاز دارند و آشنایی با مقررات ایران در این راستا برای صاحبان این قبیل اموال می تواند واجد اهمیت فراوان باشد.

به بیان دیگر شرکت خارجی همزمان با معرفی و فروش محصولات خود در کشور ایران تمایل دارد تا در راستای استفاده از فی المثل علامت تجاری محصول مورد نظر، حمایت های لازم را نیز به عمل آورد و بدون شک آن ها خشنود خواهند شد اگر در نظام حقوقی که حقوق مزبور مورد استفاده قرار می گیرد، تضمین های کافی برای حراست از این گونه حقوق در نظر گرفته شده باشد.
خوشبختانه در ایران اخیراً تحولات عظیمی در این رشته از حقوق ایجاد گردیده است و مصوبات جدید باعث شده تا در کشورمان حمایت های بیشتری از حقوق مالکیت صنعتی به عمل آید. در این مقاله بر اساس مقرراتی که اخیراَ به تصویب رسیده اند، به حمایت های موجود در زمینه نام های تجاری و نشانه های جغرافیایی به صورت جداگانه پرداخته خواهد شد. علاقه مندان جهت کسب اطلاعات بیشتر در این رابطه می توانند مقالات ذیل را نیز مورد مطالعه قرار دهند :
- مراحل ثبت نشان جغرافیایی چگونه است ؟
- خدمات تخصصی ثبت شرکت فکر برتر

نام های تجاری
نام تجاری عنوانی است که تاجر یا شرکت تجاری برای معرفی خود از آن استفاده می نماید. برای تشخیص نام تجاری از علامت تجاری لازم به ذکر است که نام تجاری نشانگر اعتبار کل یک شرکت می باشد، نه آن که به یک محصول خاص آن شرکت اشاره داشته باشد. به عنوان مثال : اگر مارک معروف خمیردندان " کرست " متعلق به شرکت " پراکتر و گرمبل " را در نظر بگیریم، " پراکتر و گرمبل " یک نام تجاری است ، حال آن که " کرست " علامت تجاری آن می باشد.
قانون تجارت در حقوق ایران، کلیه شرکت ها را مکلف نموده است تا با نام مخصوص تشکیل شوند. نام مخصوص شرکت های تجاری اصولاَ شامل دو قسمت است : یکی قسمت مربوط به نوع شرکت ، مثل " شرکت سهامی " ، " با مسئولیت محدود " ، " تضامنی " که در کلیه شرکت های از یک نوع ، یکسان می باشد و قسمت دیگر مربوط است به اسم شرکت که در هر یک از آن ها متفاوت خواهد بود.
نام های تجاری برخلاف علائم تجاری که همواره توجه قانوگذار را به خود معطوف داشته است و از سال 1310 قانونی خاص را ذیل عنوان " قانون ثبت علائم و اختراعات " به خود اختصاص داده بود، تنها در 7 ماده در باب چهاردهم قانون تجارت، مصوب 1311 بدان اشاره شده بود. طبق این قانون ثبت اسم تجاری اختیاری می باشد، مگر در مواردی که وزارت دادگستری ثبت آن را الزامی نماید ؛ و در صورت ثبت ، مدت اعتبار آن 5 سال خواهد بود.

متاسفانه با وجود آن که طبق ماده 582 قانون تجارت ، وزارت دادگستری در سال 1311 مسئول تنظیم آیین نامه ای شده بود که ترتیب ثبت اسم تجاری و اعلان آن و اصول محاکمات در دعاوی مربوط به اسم تجاری را معین نماید ، اما چنین آیین نامه ای تاکنون به تصویب نرسیده است. به همین جهت در حال حاضر ثبت اسم تجاری در ایران ممکن نیست ؛ زیرا نه مقامی که باید آن را ثبت کند معلوم است و نه تشریفاتی که برای ثبت باید انجام شود. از آن جا که طبق ماده 578 قانون تجارت، اسم تجارتی فقط در صورتی حمایت می شود که به ثبت رسیده باشد، بر اساس این قانون نمی توان اسم تجاری را حمایت نمود.
با این حال به نظر می رسد که قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب 1386، این گونه نام ها را حتی بدون نیاز به ثبت حمایت کرده است. طبق این قانون نام تجاری به معنای اسم یا عنوانی که معرف و مشخص کننده شخص حقیقی یا حقوقی باشد، تعریف شده است و از آن جا که به موجب آیین نامه دفتر ثبت تجاری، کلیه بازرگانان و بنگاه های بازرگانی و شرکت های تجاری ایرانی و خارجی باید نام خود را در دفتر ثبت نمایند، ماده 47 قانون ثبت اختراعات ، طرح های صنعتی و علایم تجاری بدون نیاز به ثبت مجدد نام های تجاری، مقرر نموده : " با رعایت قوانین و مقررات ثبت اجباری نام های تجاری، این قبیل نام ها حتی بدون ثبت، در برابر عمل خلاف قانون اشخاص ثالث حمایت می شوند ... "
لذا به نظر می رسد که با تصویب قانون یاد شده شرایط حمایت ملی از نام های تجاری نیز فراهم آمده است.

مضاف بر این که از آن جا که ایران جزء کشورهای عضو کنوانسیون پاریس می باشد، از این طریق نیز نام های تجاری اشخاص خارجی که کشور متبوعشان عضو این کنوانسیون می باشد، می تواند در ایران حمایت شود. طبق ماده 8 کنوانسیون پاریس :" نام تجاری بدون آنکه الزامی به تسلیم اظهارنامه یا ثبت آن باشد در کلیه کشورهای اتحادیه حمایت خواهد شد چه جزء علامت صنعتی یا تجاری باشد چه نباشد ".
شایان ذکر است، طبق ماده 1 قانون سرمایه گذاری، اسامی تجاری نیز می توانند به عنوان سرمایه خارجی پذیرفته شوند؛ اما ثبت این گونه سرمایه ها به عنوان سرمایه خارجی در سازمان سرمایه گذاری به اظهارنظر و تایید وزارتخانه ذی ربط وابسته می باشد، که البته تاکنون به ندرت تقاضای ثبت این قبیل سرمایه ها مطرح گردیده است.

نشانه های جغرافیایی
نشانه جغرافیایی نشانه ای است که مبدا کالایی را به قلمرو ، منطقه یا ناحیه ای از کشور منتسب می نماید، مشروط بر این که کیفیت و مرغوبیت ، شهرت یا سایر خصوصیات کالا به طور اساسی قابل انتساب به مبدا جغرافیایی آن باشد. لازم به ذکر است که قانون نشانه های جغرافیایی برای نخستین بار در سال 1383 به تصویب رسید. طبق این قانون ، قانونگذار برای حمایت از نشانه های جغرافیایی علاوه بر ایجاد نظام خاص حمایتی از طریق ثبت نشانه های جغرافیایی به موضوع حمایت از نشانه های جغرافیایی در چارچوب حمایت در مقابل رقابت مکارانه یا نامشروع توجه نموده است. علاوه بر این قانون مزبور ، نشانه جغرافیایی را اعم از این که ثبت شده یا نشده باشد، چنان چه دارای شرایط مقرر در قانون باشد، حمایت می نماید. چنان چه نشانه ای به ثبت رسیده باشد، موجد این اماره قانونی می باشد که نشانه ثبت شده با تعریف و شرایط مقرر در قانون نشانه های جغرافیایی انطباق دارد.
ماده 7 قانون یاد شده، در خصوص ثبت نشانه جغرافیایی چنین مقرر می نماید : " اظهارنامه ثبت نشانه های جغرافیایی توسط اشخاص زیر به سازمان ثبت اسناد و املاک کشور تسلیم می شود :
الف- هر شخص حقیقی یا حقوقی و همچنین گروه هایی از اشخاص که در مکان جغرافیایی مندرج در اظهارنامه به تولید کالای مذکور در آن مشغولند.
ب- هر مرجع صلاحیتدار در امر تولید، توزیع و سیاستگذاری کالای مورد ثبت ".
بنابراین شرکت های خارجی به طور معمول می توانند به موجب بند " الف " این قانون به ثبت نشانه جغرافیایی اقدام نمایند و به نحو ممکن از مزایای مندرج در این قانون برخوردار گردند.

لازم به ذکر است که علاوه بر مقررات داخلی فوق الذکر، کنوانسیون پاریس برای حمایت مالکیت صنعتی، موافقت نامه مادرید در مورد جلوگیری از نصب نشانه های منبع غیرواقعی یا گمراه کننده بر کالا و موافقت نامه لیسبون در مورد حمایت از اسامی مبدا و ثبت بین المللی آن ها، دربرگیرنده مقرراتی در مورد نشانه های جغرافیایی می باشند و با توجه به آن که ایران عضو آن ها می باشد، می توانند مورد توجه قرار گیرند.

   


اصول مهم در ثبت شرکت تعاونی

یکشنبه 6 بهمن 1398 نویسنده: nazanin nazanin |


آیا با اصول ثبت شرکت تعاونی آشنایی دارید؟
در این مقاله سعی بر آن شده تا ضوابط قانونی ثبت شرکت تعاونی به طور کامل شرح داده شود.

چنانچه می خواهید در این باره بیشتر بدانید می توانید به سایر مقالات سایت نظیر " راهنمای گام به گام تشکیل و ثبت شرکت تعاونی " ، " مدارک مورد نیاز برای اخذ مجوز ثبت تعاونی " ، " مجوز ثبت شرکت تعاونی " مراجعه نمایید و یا با وکلای مجرب ثبت شرکت فکر برتر تماس حاصل فرمایید. همکاران ما در این مرکز، همواره آماده پاسخگویی به سوالات شما عزیزان درباب ثبت شرکت و ثبت برند می باشند.
• شرکت تعاونی و اصول مهم ثبت آن
شرکت تعاونی ، شرکتی است که برای مدت نامحدود و به منظور رفع احتیاجات مشترک شرکاء و بهبود وضع مادی و اجتماعی آنان تشکیل می شود.

شرکت های تعاونی دارای ویژگی هایی به شرح ذیل می باشند :
الف- شرکت های تعاونی دارای ارکانی از قبیل مجمع عمومی ، هیئت مدیره و بازرسین می باشند.
ب- مجمع عمومی شرکت های تعاونی به سه نوع موسس، عادی و فوق العاده تقسیم می شوند.
ج- تعداد اعضای هیئت مدیره بین 3 تا 7 نفر به عنوان اعضاء اصلی و عده ای معادل یک سوم اعضاء اصلی، به عنوان علی البدل می باشد. در تعاونی های بزرگ به ازای افزایش هر چهار صد نفر عضو، یک نفر به عنوان عضو علی البدل انتخاب می شود. البته حداکثر تعداد اعضای اصلی و علی البدل 15 نفر می باشد.
مدت ماموریت اعضاء هیئت مدیره 2 سال است با این حال انتخاب مجدد آن ها بلامانع است.
د- در این شرکت ها مانند شرکت سهامی لازم نیست که موضوع فعالیت شرکت در شمار اعمال تجاری باشد. این شرکت ها، در هر صورت تاجرند، چه موضوع فعالیت شرکت، عمل تجاری باشد و چه نباشد.
ه- مسئولیت شرکای این شرکت مانند مسئولیت شرکای شرکت با مسئولیت محدود و سهامی است ؛ یعنی فقط به میزان سهامشان مسئول تادیه دیون شرکت اند ، نه بیشتر.
ی- نقل و انتقال سهام در این شرکت، بسیار آسان است و با هیچ مانعی روبرو نیست و نمی توان آن را منوط به موافقت شخص یا نهادی کرد.

به طور خلاصه از مقررات مربوط به قانون شرکت های تعاونی ، می توان نتیجه گرفت که برای تاسیس و ثبت یک شرکت تعاونی لازم است ضوابط قانونی ذیل در نظر گرفته شود :
1) شرکت تعاونی یا در قالب شرکت های سهامی یا مطابق مقررات اساسنامه مصوب تشکیل می گردد.
2 ) حداقل و حداکثر تعداد عضو در تعاونی ها به نسبت سرمایه و فرصت اشتغال و نوع فعالیت و رعایت اصل عدم تمرکز و تداول ثروت به وسیله آیین نامه ای تعیین می شود که به تصویب وزارت تعاون می رسد ولی در هر صورت تعداد اعضا نباید کمتر از 7 نفر باشد.
3) اولین قدم جهت تاسیس شرکت تعاونی تشکیل هیئتی به نام هیئت موسس می باشد. طبق ماده 31 قانون تعاون، مجمع موسس عبارتست از عده ای از افراد واجد شرایط عضویت در تعاونی مربوط که اقدام به تاسیس تعاونی می نمایند. طبق ماده 9 قانون بخش تعاون ، شرایط عضویت در تعاونی ها عبارتست از :
تابعیت جمهوری اسلامی ایران ؛ عدم ممنوعیت قانونی و حجر و ورشکستگی به تقصیر ؛ عدم سابقه ارتشا ، اختلاس و کلاهبرداری ؛ درخواست کتبی عضویت و تعهد رعایت مقررات اساسنامه تعاونی ؛ عدم عضویت در تعاونی مشابه .
4) موسسان تعاونی باید با قوانین و مقررات تعاونی ها آشنایی داشته باشند در صورت نیاز باید در کلاس های آموزشی یک روزه که اداره کل تعاون استان دایر می کند ، شرکت کنند.
5) برخلاف سایر شرکت های تجاری، برای تاسیس و ثبت شرکت تعاونی ، ابتدا موسسین شرکت باید به اداره تعاون مراجعه نموده و پس از ارائه طرح توجیهی و درخواست تاسیس، در صورت موافقت با تاسیس شرکت، اداره تعاون ، موافقت نامه تشکیل را صادر و همراه با سایر مدارک لازم جهت ثبت شرکت به اداره ثبت شرکت ها ارسال می نماید.
اداره ثبت شرکت ها پس از بررسی مدارک ، نسبت به ثبت شرکت تعاونی اقدام و رونوشتی از آگهی ثبت شرکت و اساسنامه ای که به تایید اداره ثبت شرکت ها رسیده است را به اداره تعاون ارسال می نماید، هیئت مدیره شرکت تعاونی پس از ثبت باید از اداره تعاون برای آن پروانه تاسیس بگیرد و پس از اخذ پروانه تاسیس می تواند به فعالیت بپردازد.
6) برای تشکیل هر شرکت باید اساسنامه آن تنظیم و اهداف آن مشخص گردد و لزوماَ در اساسنامه هر یک از تعاونی ها باید نکات ذیل درج گردد :
نام تعاونی با قید کلمه تعاون ، هدف ، موضوع ، نوع ، حوزه عملیات ، مدت ، مرکز اصلی عملیات و نشانی ، میزان سرمایه ، مقررات مربوط به عضویت ، ارکان ، مقررات مالی و کار ، انحلال و تصفیه .
لازم به ذکر است، اساسنامه انواع شرکت های تعاونی، به صورت نمونه اساسنامه به وسیله وزارت تعاون تهیه شده و در اختیار تشکیل دهندگان شرکت قرار می گیرد.
7) بنا بر قانون بخش تعاون، تابعیت تعاونی ها باید ایرانی باشد ؛ یعنی آن شرکت های تعاونی از منظر حقوق ایران ، تعاونی محسوب می شوند و مشمول قانون بخش تعاون اند که تابعیت آن ها ایرانی باشد.
8) سرمایه تعاونی متشکل از آن اموالی است که یا در ابتدا به تعاونی تعلق دارد و یا در نتیجه افزایش سرمایه به مالکیت تعاونی در می آید. حداقل 51% سرمایه را خود اعضا تامین می کنند و می توانند الباقی را از وزارتخانه ها و سازمان ها و شرکت های دولتی وام بگیرند.
9) هر تعاونی وقتی ثبت و تشکیل می شود که حداقل یک سوم سرمایه آن تادیه و در صورتی که به صورت نقدی و جنسی باشد تقویم و تسلیم شده باشد.
10) سرمایه تعاونی توسط اعضا به تساوی تامین می شود مگر آن که مجمع عمومی خلاف این ترتیب را مقرر کند.
11) مسئولیت مالی اعضا محدود به میزان سهم آنان در تعاونی است مگر شرط خلاف در قرارداد.
12) برای تاسیس آن حداقل سرمایه ای تعیین نشده است.
13) هر گونه تغییری که بعداَ در اساسنامه یا در اعضای هیئت مدیره ، بازرسان و مدیر عامل تعاونی یا در سرمایه آن صورت گیرد، باید به مرجع ثبت تعاونی اعلام شود.
14) شرکت ها و اتحادیه های تعاونی، از پرداخت حق الثبت و نصف تعرفه آگهی ثبت در روزنامه رسمی معاف اند.

مدارک لازم برای ثبت و اخذ مجوز شرکت تعاونی :
مدارک و اوراق ذیل بایستی توسط هیات مدیره همراه با درخواست خود تحویل اداره تعاون گردد :
1) اساسنامه مصوب شرکت
2) دعوتنامه تشکیل اولین مجمع عمومی عادی
3) صورتجلسه اولین مجمع عمومی عادی ، دایر بر تصویب اساسنامه و انتخاب اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان .
4) صورتجلسه راجع به جلسه اولین هیات مدیره دایر بر انتخاب رئیس و نایب رئیس و منشی هیات مدیره ، انتخاب صاحبان امضاهای مجاز و اسامی و مشخصات آن ها و انتخاب مدیر عامل.
5) فهرست اسامی و مشخصات داوطلبان تشکیل تعاونی .
6) فهرست اسامی حاضران در اولین مجمع عمومی عادی که حاوی امضای آن ها باشد.
7) فهرست اسامی و مشخصات و نشانی اعضای اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان اعم از اصلی و علی البدل و مدیر عامل که حاوی امضای آن ها باشد.
8) مدارک مربوط به تقویم و تسلیم آن مقدار از سرمایه که به صورت جنبی بوده است.
9) قبولی کتبی اعضای اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان
10) رسید پرداخت مقدار وجوه لازم التادیه سرمایه تعاونی ، طبق اساسنامه

   


شرکت سهامی چیست؟

دوشنبه 30 دی 1398 نویسنده: nazanin nazanin |

 
 
 از جمله شرکت هایی که در ماده 20 قانون تجارت به آن اشاره شده است،شرکت سهامی است.شرکت سهامی شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها است.
به موجب ماده 2 لایحه مزبور"شرکت سهامی،شرکت بازرگانی محسوب می شود،ولو این که موضوع عملیات آن،بازرگانی نباشد".بنابراین،شرکت سهامی به محض تشکیل و ثبت،در زمره شرکت های تجاری قرار می گیرد.هر چند که برای انجام امور غیر تجاری،مانند خرید و فروش آپارتمان،تاسیس شده باشد و با توجه به اینکه موضوع شرکت های تجاری دیگر،باید حتماَ امور تجاری باشد،تا شرکت بازرگانی محسوب گردند،لذا می توان گفت که لایحه اصلاح قانون تجارت،در مورد شرکت های عام و خاص،قائل به استثنا شده و به این طریق خواسته است با وسعت بخشیدن به زمینه های فعالیت،موجبات بیشتر تشکیل آن ها،بخصوص تشکیل شرکت سهامی عام را که در آن سرمایه های کوچک از راه خرید سهام،امکان مشارکت و جریان پیدا می کند،فراهم آورد

در شرکت سهامی تعداد شرکا نباید از سه نفر کمتر باشد
شرکت سهامی به دو نوع تقسیم می شود:
نوع اول: شرکت هایی که موسسین آن ها قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تامین می کنند این گونه شرکت ها،شرکت سهامی عام نامیده می شوند.
نوع دوم: شرکت هایی که تمام سرمایه آن ها در موقع تاسیس منحصراَ توسط موسسین تامین گردیده است.این گونه شرکت ها، شرکت سهامی خاص نامیده می شوند.
بنابراین با توجه به مراتب فوق باید گفت شرکت سهامی شرکتی است بازرگانی که با سرمایه شرکاء و به منظور انجام امور انتفاعی تشکیل گردیده و سرمایه آن متشکل از سهام دارای ارزش واحد است و مسئولیت شرکاء محدود به اصل و فرع ( سود) سرمایه آن ها است.

مشخصات و ویژگی ها و نحوه تاسیس شرکت سهامی عام
1.حداقل سرمایه اولیه ، مبلغ پنج میلیون ریال است.
2.سرمایه شرکت توسط موسسین و عموم مردم تامین می شود.
3.سهم سرمایه موسسین نباید از 20 درصد سرمایه شرکت کمتر باشد.
4. سی و پنج درصد از مبلغ مندرج در بند 3 مذکور باید به صورت نقدی توسط موسسین تامین و در حسابی تحت عنوان " شرکت سهامی عام  در شرف تاسیس " نزد یکی از بانک ها سپرده شود.
5. اظهارنامه به انضمام طرح اساسنامه شرکت و طرح اعلامیه پذیره نویسی سهام که به امضاء کلیه موسسین رسیده باشد با قید روزنامه کثیرالانتشار منتخب ، در تهران به اداره ثبت شرکت ها و در شهرستان ها به اداره ثبت شرکت ها و در نقاطی که اداره ثبت وجود ندارد به اداره ثبت اسناد و املاک محل تسلیم و رسید دریافت شود.( ماده 6 قانون تجارت)
6.رسید سپرده نقدی و در صورتیکه بخشی از آن در قالب تعهد غیر نقدی باشد اسناد مالکیت مربوطه در همان بانکی که واریز نقدی در آن انجام پذیرفته ، تودیع و گواهی بانک به ضمیمه اظهارنامه به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم شود.

مشخصات و ویژگی ها و نحوه تاسیس شرکت سهامی خاص
1.در شرکت سهامی خاص،مجمع عمومی وجود ندارد و تعداد شرکای آن کمتر از شرکت سهامی عام است.در این گونه شرکت ها صدور اعلامیه پذیره نویسی وجود ندارد و در بدو امر 35 % از سرمایه باید در حساب مخصوصی سپرده شود.
2.سرمایه شرکت به هنگام تاسیس نباید کمتر از یک میلیون ریال باشد.
3.تعداد مدیران حداقل 3 نفر است.
4.تعداد سهامداران نباید از سه نفر کمتر باشد.
5.در شرکت سهامی خاص اوراق قرضه قابل انتشار نیست.
6.سهام شرکت،قابل معامله در بازار بورس نمی باشد و نقل و انتقال سهام شرکت،مشروط به موافقت مدیران یا مجامع عمومی صاحبان سهام است.ضمناَ این شرکت نمی تواند مبادرت به صدور اوراق قرضه نماید.
7.در شرکت سهامی خاص،مسئولیت هر یک از صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها است.تمام سرمایه آن باید به وسیله موسسین تاسیس گردد(ماده 4 ل.ا.ق.ت) .

   



 
در این مقاله به بیان تفاوت های بین بازرس شرکت سهامی و ناظر شرکت با مسئولیت محدود می پردازیم. قبل از شروع، به جهت یادآوری، راجع به هر یک از این ارکان های نظارت کننده اشاره ای خواهیم داشت.


بازرس شرکت سهامی
در فرآیند تشکیل و ثبت شرکت سهامی، تعیین بازرس شرکت یکی از اقداماتی است که نقش مهمی ایفا می کند. بازرس کسی است که بسته به مورد ، مجامع عمومی موسس و عادی صاحبان سهام، او را برای نظارت در کارهای شرکت و امور مالی و محاسباتی آن، با هدف حفظ حقوق سهامداران بر اساس قوانین تجاری و مالی و اساسنامه شرکت و تهیه و تقدیم گزارش صحت و درستی و یا نادرستی اعمال مدیران به مجمع عمومی عادی تعیین می نمایند.

در رابطه با بازرس شرکت سهامی، نکات ذیل قابل ذکر است :

یک- بازرس خارج از اعضای هیئت مدیره انتخاب می شود.
دو- در آغاز تاسیس شرکت های سهامی، بازرس یا بازرسان در شرکت های سهای عام از طرف مجمع عمومی موسس انتخاب می شوند و در شرکت های سهامی خاص از طرف مجمع عمومی موضوع ماده 20 لایحه قانون تجارت صورت می گیرد.
در سال های بعد ، در هر دو شرکت سهامی عام و خاص، انتخاب بازرسان از طرف مجمع عمومی عادی به عمل می آید.
سه- بازرس یا بازرسان در شرکت های سهامی برای یک سال انتخاب و ماموریت دارند.
چهار- همان طور که اشاره شد، هدف بازرسی، نظارت در امور مالی و محاسباتی شرکت به قصد حفظ حقوق سهامداران است.
در ضمن مجمع عمومی عادی باید یک یا چند بازرس علی البدل نیز انتخاب کند تا در صورت معذوریت، فوت، استعفاء یا سلب شرایط یا عدم قبول سمت توسط بازرس یا بازرسان اصلی جهت انجام وظایف بازرسی دعوت شوند.

هیئت نظار در شرکت با مسئولیت محدود
تشکیل شرکت با مسئولیت محدود، عموماً بر پایه شناخت شرکا از یکدیگر و اعتماد و اطمینانی که آنان به یکدیگر دارند صورت می گیرد. بدین جهت مادامی که تعداد شرکا از 12 نفر تجاوز نکرده است، قانوناً خود آنان در امور شرکت نظارت دارند. در عین حالی که از تعیین ناظر یا بازرس ممنوع نشده اند.
ولی وقتی تعداد شرکا بیش از 12 نفر شد، مقنن شرکت با مسئولیت محدود را موظف به داشتن هیئت نظار نموده است. که این هیئت به وسیله مجمع عمومی شرکا انتخاب می شوند.

طبق ماده 109 معطوف به ماده 165 قانون تجارت:

" در هر یک از شرکت های با مسئولیت محدود، هیئت نظار لااقل مرکب از سه نفر از شرکا برقرار می شود و این هیئت را مجمع عمومی شرکا ، بلافاصله بعد از تشکیل قطعی شرکت و قبل از هر اقدامی در امور شرکت معین می کند. "
انتخاب هیئت بر حسب شرایط مقرر در اساسنامه شرکت تجدید می شود و در هر صورت، اولین هیئت نظار برای یک سال انتخاب خواهد شد.
گرچه قانون برای انتخابات بعدی هیئت نظار از حیث مدت ماموریت آن ها ساکت است و ظاهراَ می توان مدت ماموریت آن ها را برای ادوار بعدی بیش از یکسال در اساسنامه پیش بینی کرد، ولی با توجه به ضوابط قانونی موجود در این مورد از جمبه ماده 144 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت در مورد مدت ماموریت بازرس یا بازرسان شرکت های سهامی که سالانه تجدید انتخاب می شود، می توان گفت علی الاصول در شرکت های با مسئولیت محدود نیز مدت ماموریت اعضای هیئت نظار در دوره های بعد نیز یکسال خواهد بود و تجدید انتخاب ناظرین قبلی بلامانع است.

وجه افتراق بین شرکت سهامی و ناظر شرکت با مسئولیت محدود
یک- بازرس شرکت سهامی از اشخاصی خارج از مدیران و مدیرعامل شرکت سهامی و اقربای نسبی و یا سببی آن ها تا درجه سوم از اقربای طبقات اول و دوم و نیز خارج از حقوق بگیران آن ها باید باشد و از بین اشخاصی خارج از شرکت قابل انتخاب است ولی در شرکت با مسئولیت محدود، حتماَ باید عضو هیئت نظار از بین شرکا شرکت انتخاب شود.
دو- در صورت معذوریت یا فوت یا استعفاء یا سلب شرایط یا عدم قبول سمت از طرف بازرس یا بازرسان شرکت سهامی، از وجود بازرسان علی البدل استفاده می شود . ولی در هیئت نظار اگر یکی از اعضا معذور بوده یا فوت یا استعفا نموده یا محجور و یا سلب شرایط از آن ها بشود و یا قبول سمت ننماید، باید مجمع عمومی شرکا دعوت و جانشین او تعیین گردد والا اتخاذ تصمیم به وسیله دو ناظر دیگر قانونی نخواهد بود.
سه – در صورتی که شرکت سهامی بازرسان متعدد داشته باشد، هر یک می تواند به تنهایی وظایف خود را انجام دهد. لیکن کلیه بازرسان باید گزارش واحدی تهیه کنند. در صورت وجود اختلاف نظر بین بازرسان ، موارد اختلاف با ذکر دلیل در گزارش قید خواهد شد. ولی در هیئت نظار در شرکت های با مسئولیت محدود، اولاَ تعداد نظار همواره سه نفر است. ثانیاَ اتخاذ تصمیم به اکثریت آراء صورت می گیرد. ولی در هر حال همواره باید سه عضو هیئت در جلسه حضور داشته باشند.
از انتخابتان متشکریم.

   



 
پوشاک به عنوان یکی از نیازهای اصلی انسان ها در طول تاریخ از اهمیت بسیاری برخوردار بوده است. انسان های اولیه از البسه برای پوشش بدن و محافظت از سرما ، گرما و دیگر خطرات استفاده می نمودند.
لکن پوشاک با گذشت زمان علاوه بر این موارد شکل دیگری به خود گرفت و در فرم های متنوع تولید گردید. پوشاک در طول تاریخ بیانگر جنسیت، طبقه اجتماعی، فرهنگ، ملیت، مذهب، موقعیت مالی و.. افراد بوده است.
امروزه با تنوع بسیار وسیعی در صنعت پوشاک مواجه هستیم، افراد با توجه به نیازها و فعالیت های روزانه خود، پوشاک متنوعی تهیه می نمایند. لباس های مخصوص ورزش، مهمانی، لباس های کار، لباس برای فصول مختلف و ...

با توجه به این امر می توان گفت که صنعت پوشاک دارای گستردگی بسیاری می باشد.
در صورتی که شما نیز متقاضی ثبت شرکت جهت فعالیت در صنعت پوشاک هستید، می توانید شرکت خود را در قالب شرکت با مسئولیت محدود به ثبت برسانید. این قالب با توجه به شرایط و قوانین رایج جهت فعالیت در این موضوع گزینه مناسبی می باشد.
شرکت با مسئولیت محدود در ماده 94 قوانین تجارت چنین تعریف شده است: شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل شده و هر یک از شرکا بدون این که سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه ی خود در شرکت، مسئول قروض و تعهدات شرکت است.

این نوع شرکت تنها با دو شریک قابل ثبت است و قوانین، روابط و مسئولیت های شرکاء به گونه ای پیش بینی شده است که هر یک از آنان تنها به میزان سرمایه خود در شرکت مسئول هستند و نه بیشتر. همچنین برای این شرکت حداقل سرمایه در قانون در نظر گرفته نشده است و بطور مثال با سرمایه یک میلیون ریال نیز قابل ثبت می باشد.

شرکت با مسئولیت محدود جهت فعالیت در بسیاری از موضوعات مانند امور بازرگانی (فعالیت در زمینه صادرات و واردات )، مهندسی، صنعتی، فناوری اطلاعات و تولید و ارائه پوشاک، مواد غذایی، آشامیدنی، مواد آرایشی و بهداشتی، خرید و فروش و... به ثبت می رسد. بطور کلی می توان گفت که این شرکا برای فعالیت در تمامی موضوعات مناسب است و تنها در صورتی که هدف شما از ثبت شرکت، حضور در مناقصات و مزایدات دولتی و خصوصی می باشد، این قالب، انتخاب چندان مناسبی نمی باشد.

لکن معمولا در صنایع پوشاک و موارد مربوط به آن به خوبی می توان در این قالب فعالیت نمود. البته این موضوع را نیز در نظر داشته باشید که در صورتی که در موضوع فعالیت شرکت به واژه (تولید) اشاره گردد، در برخی از حوزه های ثبتی اخذ مجوز از مراجع ذی صلاح اجباری می باشد که چنانچه اشاره گردید این موضوع با توجه به حوزه یا شهری که شرکت در آن به ثبت می رسد تعیین می گردد.

مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت با مسئولیت محدود با موضوع فعالیت پوشاک به شرح ذیل می باشد:
-ارائه فتوکپی برابر با اصل مدارک احراز هویت مانند؛ کارت ملی و شناسنامه همه اعضا.
-اخذ مجوز از اتحادیه مربوطه در صورتی که موضوع فعالیت شرکت تولید پوشاک می باشد (چنانچه اشاره گردید اخذ این مجوز در برخی از حوزه های ثبتی الزامیست) .
-تکمیل و ارائه دو برگ تقاضا نامه ثبت شرکت با مسئولیت محدود که به امضاء شرکاء رسیده باشد.
- تنظیم و ارائه دو برگ شرکت نامه که به امضاء شرکاء رسیده باشد.
- تنظیم و ارائه دو برگ اساسنامه که به امضاء شرکاء رسیده باشد.
-ارائه گواهی عدم سوء پیشینه برای کلیه اعضاء
-تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت کلیه ی شرکا، مدیران و هیأت نظارت (در مواردی که تعداد شرکا بیش از 12 نفر باشد)
-ارائه دو نسخه صورتجلسه ی مجمع عمومی مؤسس
-ارائه دو نسخه صورتجلسه ی هیأت مدیره
-ارائه وکالتنامه رسمی در صورتی که امور توسط وکیل انجام می گیرد

   



 
علامت تجاری یا اصطلاحاَ برند ، عبارتست از هر گونه علامتی اعم از نقش، تصویر، رقم ، حرف ، عبارت ، مهر و ... که برای امتیاز و تشخیص لوازم صنعتی و تجاری تعیین و انتخاب می شود .

برند همان نشانه یا سمبل یا آرم گرافیکی شرکت ها برای معرفی محصولاتشان است و در واقع نمادی است که با هدف فروش کالاها یا ارائه خدمات مورد استفاده قرار می گیرد . برند به خریدار کمک می کند فقط با ملاحظه آن در روی یک کالا اقدام به خرید نموده ، بدون آنکه نام شرکت یا سازنده آن را بداند.

در نظام حقوقی ایران همانند بسیاری از کشورهای جهان ثبت علائم و برند های تجاری و خدماتی، سبب تملک و کسب حق مالکیت بر علائم دانسته شده است.  مرجع ثبت علائم تجاری طبق ماده 36 ق. ث. ا. ط. ع مصوب 1386، " اداره مالکیت صنعتی سازمان ثبت اسناد و املاک کشور " وابسته به قوه قضائیه ایران می باشد .ذیلاَ به نکات قابل توجه راجع به ثبت علامت تجاری می پردازیم.

1- ثبت علایم تجاری قبلاَ اجباری نبود و به اختیار صاحبان صنایع و تجار گذاشته شده بود. لیکن در تصویب نامه مصوب 3 اردیبهشت 1328 هیئت دولت، ثبت علائم تجاری را برای موارد زیر اجباری نمود .

- مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصوصی باشد مانند کنسرو ، کره ، شکلات و روغن های مختلف و ...

- نوشابه و آب های گازدار

- لوازم آرایش که اثر مستقیم روی پوست بدن انسان دارند مثل صابون ، عطر ، ادوکلن

- داروهای اختصاصی با موارد استعمال طبی اعم از انسانی و حیوانی

از این نظر که این موارد ارتباط مستقیم با سلامت و بهداشت جامعه دارد عدم ثبت آن ها بسیار خطرناک می باشد. به موجب قانون مجازات اسلامی :

 کسانی که علامت تجاری اجباری را در روی محصولی که اجباراَ باید دارای آن علامت باشد، استعمال نکنند و کسانی که عالماَ محصولی را به معرض فروش گذاشته یا بفروشند، که دارای علامتی نباشد که برای آن محصول اجباری است ، به حبس تا شش ماه محکوم خواهند شد.

2- تعیین برند به سلیقه و اراده و طرز تفکر تجار و مسئولان شرکت های تجاری بستگی دارد که معمولاَ با شغل آن ها ارتباط دارد . برند انتخابی ، می بایست جدید، ابتکاری بوده و گمراه کننده نباشد. تذکر این مطلب لازم است که ، نام های عام محصولات یا اسامی جغرافیایی، که خریدار را نسبت به مبدا و کیفیت محصولات گمراه کند، علامت مشخصه تجاری محسوب نمی شود.

3- برای ثبت برند ، متقاضی باید معلوم کند در طبقه ( زمینه ) فعالیتی که مد نظر وی است آن نام قبلاَ ثبت شده است یا خیر.  از جمله طرق استعلام برند ، مراجعه به سامانه روزنامه رسمی کشور به نشانی http://rrk.ir  و یا مراجعه به سامانه اداره مالکیت صنعتی به نشانی http://iripo.ssaa.ir  می باشد.

همه چیز درباره ثبت برند

پرواضح است ، متقاضیان عزیز، در صورت تکراری بودن نام برند و عنوان تجاری می بایست از انتخاب همان نام خودداری به عمل آورند.

4- علائم ذیل ، به عنوان علائم تجاری، قابلیت به کارگیری ندارند :

- پرچم کشور و سایر پرچم های دولتی، علائم هلال احمر و نشان ها ، مدال ها و رنگ های دولتی

- کلمات و یا عباراتی که توهم انتساب به مقامات رسمی کشور را فراهم کنند. توضیح آنکه ، به ثبت رسانیدن کلمات یا عباراتی که ایجاد وهم و خیال و گمان نماید که این تجارتخانه وابسته به یکی از مقام های رسمی است مثل اینکه مسئول یا رئیس فلان موسسه دولتی هم در آن سهیم است ( وزیر ، استاندار و غیره ) و یا اینکه این علامت این ذهنیت و تصور را در بین مردم ایجاد می نماید که این تجارتخانه یا شرکت وابسته به یکی از وزارتخانه ها و یا سایر سازمان ها و موسسات دولتی است مجاز نمی باشد.

- علامت های موسسات رسمی مانند ارتش و سپاه و غیره

- علائمی که مخل انتظامات عمومی و یا منافی عفت عمومی باشند.

5- ثبت برند لاتین نیاز به کارت بازرگانی دارد. جهت ثبت برند لاتین چه کلمه مورد نظر فارسی بوده و با فونت لاتین نوشته شود و یا اینکه خود کلمه ریشه لاتین داشته باشد ، تفاوتی در وجود کارت بازرگانی نیست. توجه داشته باشید که، ثبت برند هیچ ارتباط مستقیمی با پرداخت مالیات و عوارض دارایی ندارد.

6- هزینه ثبت اظهارنامه طبق جدول شماره 3 ضمیمه یک آیین نامه اجرایی ایران به ازاء یک طبقه برای شخص حقیقی 000/200 ریال و شخص حقوقی 000/400 ریال تعیین شده که باید به حساب اداره کل ثبت مالکیت صنعتی پرداخت و رسید آن ضمیمه اظهارنامه، تسلیم اداره مرجع ثبت گردد.

متقاضیان خارجی که در اجرای مقررات کنوانسیون پاریس، تقاضای خود را مستقیماَ تسلیم مرجع ثبت ( اداره ثبت علائم مالکیت صنعتی ) می نمایند، می بایست معادل ارزی مبلغ ریالی تعیین شده در جدول هزینه ها را مطابق نرخ رسمی بپردازند.

ثبت علائم نیاز به درخواست دارد و این درخواست تحت عنوان اظهارنامه باید تسلیم مرجع ثبت گردد. به مجرد تسلیم اظهارنامه ثبت علامت به اداره مالکیت صنعتی علامت مورد تقاضای ثبت پس از ورود در دفتر اظهارنامه های واصله از حمایت قانونی برخوردار می گردد. به وسیله اظهارنامه باید مشخصات کامل متقاضی آن و شرح علامت اعم از تصویر یا نقش ذکر گردد ، ضمن اینکه باید در اظهارنامه شماره جنس نیز قید شود .

به موجب ماده 37 آئین نامه اجرایی قانون ثبت اختراعات ، طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب 1386 ، مدت سی روز بعد از انتشار آگهی تقاضای ثبت علامت تجاری، شعبه ثبت علائم تجاری و اختراعات مکلف است در صورت عدم اعتراض علامت را به ثبت برساند. گواهی تایید ثبت علامت تجاری شامل نکات ذیل خواهد بود :

- تاریخ وصول اظهارنامه  و شماره ثبت آن در دفتر ثبت اظهارنامه

- تاریخ ثبت علامت و شماره ثبت آن

- اسم و شغل و تابعیت و اقامتگاه صاحب علامت

- نوع مال اتجاره و یا محصول و یا طبقات علامت مزبور

- در صورتی که علامت قبلاَ در کشورهای خارج ثبت شده باشد تاریخ و شماره و محل ثبت آن .

- تاریخ صدور تصدیق

- مدت اعتبار علامت

- امضاء رئیس شعبه ثبت علامت تجاری و مدیر کل اسناد و املاک

   



 
 نوع دیگری از شرکت های تجاری، شرکت های تعاونی هستند. شرکت تعاونی، شرکتی است که عده ای از افرادی که هم صنف یا تناسبی مشابه دارند مثلاَ همسایه ، دوست ، خویشاوند یا همشهری هستند برای دستیابی به منافع مسترک گرد هم می آیند و در حقیقت به هم کمک می کنند و برای تهیه مسکن یا خرید مایحتاج یا کسب اعتبار و وام تعاونی شرکت تاسیس می کنند ، در واقع اعضای شرکت در کنار یکدیگر، جمعیتی کوچک را پدید می آورند که به عنوان مثال در تهیه کالاهای مورد نیاز اعضا، با جمع آوری پول جزئی که هر عضو می پردازد کالای مورد احتیاج اعضا را از دست اول خریداری و به همان قیمت تمام شده یا سود خیلی جزئی به اعضا می فروشد و به این طریق واسطه های غیرضروری در کسب و تجارت و صاحبان این گونه مشاغل کاذب حذف می گردند.

همه چیز درباره ثبت شرکت تعاونی


شرکت های تعاونی ، تقریباَ در تمام کشورهای دنیا وجود داشته و فعالیت دارند، اولین شرکت تعاونی در سال 1769 در کشور انگلستان بین عده ای پارچه باف تشکیل شد. در ایران تا قبل از انقلاب اسلامی ، شرکت های تعاونی مهمی در کشور وجود نداشت . با پیروزی انقلاب اسلامی و تصویب قانون اساسی، اصل 44 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، نظام اقتصادی کشور را بر پایه سه بخش دولتی، تعاونی و خصوصی استوار نمود، در سال های اخیر با اجرایی و تبیین نمودن اصل 44 قانون اساسی، در خصوصی سازی بخش های دولتی، تعاونی ها به عنوان مهم ترین و لایق ترین بخش خصوصی در این واگذاری مورد توجه قرار گرفته است، در سال های اخیر شرکت های تعاونی زیادی در قالب شرکت های تعاونی کشاورزی و دامداری، تعاونی های مسکن و غیره به خصوص در شهرهای کوچک و روستا ها در کشور ما تاسیس و به ثبت رسیده است که در چرخه اقتصادی کشور فعال می باشند و توانسته اند تا حدود زیادی با ایجاد اشتغال به بهبود معیشت در بین اعضای خود کمک کنند.
نظر به اهمیت این دسته از شرکت ها ، در این مقاله ، به بررسی ثبت شرکت های تعاونی در کلان شهر تهران خواهیم پرداخت . پیش از هر چیز، من باب یاد آوری به شرایط عضویت در تعاونی ها، حداقل اعضای تعاونی و سرمایه تعاونی ها می پردازیم .

شرایط عضویت در تعاونی ها
طبق ماده 9 قانون بخش تعاون ، شرایط عضویت در تعاونی ها عبارتست از :
1- تابعیت جمهوری اسلامی ایران ؛
2- عدم ممنوعیت قانونی و حجر و ورشکستگی به تقصیر ؛
3- عدم سابقه ارتشا، اختلاس و کلاهبرداری ؛
4- درخواست کتبی عضویت و تعهد رعایت مقررات اساسنامه تعاونی ؛
5- عدم عضویت در تعاونی مشابه.

سرمایه شرکت تعاونی 
طبق ماده 16 قانون بخش تعاون ، سرمایه تعاونی اموال و دارایی هایی است که برای تاسیس تعاونی یا افزایش سرمایه قبلی در اختیار آن قرار می گیرد.
شرکت های تعاونی شرکت هایی است که تمام یا حداقل 51% سرمایه به وسیله اعضا در اختیار شرکت تعاونی قرار می گیرد و وزارتخانه ها ، سازمان ها ، شرکت های دولتی و وابسته به دولت و تحت پوشش دولت ، بانک ها ، شهرداری ها ، شوراهای اسلامی کشوری ، بنیاد مستضعفان و سایر نهادهای عمومی می توانند جهت اجرای بند مزارعه ، مساقات ، اجاره ، اجاره به شرط تملیک ، بیع شرط ، فروش اقساطی ، صلح ، اقدام به کمک در تامین یا افزایش سرمایه شرکت های تعاونی نمایند بدون آنکه عضو باشند.
در مواردی که دستگاه های دولتی در تاسیس شرکت های تعاونی شریک می شوند ظرف مدتی که با موافقت طرفین در ضمن عقد شرکت تعیین خواهد شد سهم سرمایه گذاری دولت به تدریج بازپرداخت و صد در صد سرمایه به تعاونی تعلق خواهد گرفت. ( ماده 17 قانون تعاون و تبصره آن )

 

اطلاعات درباره سرمایه شرکت تعاونی

هر تعاونی وقتی ثبت و تشکیل می شود که حداقل یک سوم آن تادیه و در صورتی که به صورت نقدی و جنسی باشد تقویم و تسلیم شده باشد.
اعضای تعاونی مکلفند مبلغ پرداخت نشده سهم خود را ظرف مدت مقرر در اساسنامه تادیه نمایند. ( ماده 21 قانون تعاون و تبصره آن )

حداقل اعضای تعاونی
طبق ماده 6 قانون بخش تعاون ، حداقل و حداکثر تعداد عضو در تعاونی ها به نسبت سرمایه و فرصت اشتغال و نوع فعالیت و رعایت اصل عدم تمرکز و تداول ثروت به وسیله آیین نامه ای تعیین می شود که به تصویب وزارت تعاون می رسد ولی در هر صورت تعداد اعضا نباید کمتر از 7 نفر باشد.

 ثبت شرکت های تعاونی
برخلاف سایر شرکت های تجاری، برای تاسیس و ثبت کردن شرکت تعاونی، ابتدا موسسین شرکت باید به اداره تعاون مراجعه نموده و پس از ارائه طرح توجیهی و درخواست تاسیس، در صورت موافقت با تاسیس شرکت ، اداره تعاون ، موافقت نامه تشکیل را صادر و همراه با سایر مدارک لازم جهت ثبت شرکت به اداره ثبت شرکت ها ارسال می نماید. برای تاسیس و ثبت شرکت تعاونی طی مراحلی لازم است که در ادامه به آن خواهیم پرداخت.
طبق ماده 51 قانون بخش تعاون ، شرکت های تعاونی پس از تهیه طرح و تصویب آن باید مدارک ذیل را برای تشکیل و ثبت به اداره تعاون ارائه دهند.
1- صورت جلسه تشکیل مجمع موسس و اولین مجمع عمومی و اسامی اعضا و هیئت مدیره منتخب و بازرسان ؛
2- اساسنامه مصوب مجمع عمومی ؛
3- طرح پیشنهادی و ارائه مجوز وزارت تعاون ؛
4- درخواست کتبی ثبت ؛
5- رسید پرداخت مقدار لازم التادیه سرمایه ؛
6- مدارک دعوت موضوع بند 2 ماده 32 .
تبصره – اولین هیئت مدیره پس از اعلام قبولی مکلفند با انجام تشریفات مقرر نسبت به ثبت تعاونی اقدام نمایند. و طبق ماده 52 قانون تعاون، اداره مربوطه موظف است پس از دریافت اسناد و مدارک لازم اقدام به ثبت تعاونی ها نماید.

اول – تشکیل هیئت موسس
اولین قدم، جهت تاسیس شرکت تعاونی تشکیل هیئتی به نام هیئت موسس می باشد، طبق ماده 31 قانون تعاون ، مجمع موسس عبارتست از عده ای از افراد واجد شرایط عضویت در تعاونی مربوط که اقدام به تاسیس تعاونی می نمایند و ماده 32 قانون تعاون ، وظایف مجمع موسس را چنین بیان نموده است :
1- تهیه و پیشنهاد اساسنامه طبق قانون و مقررات ؛
2- دعوت به عضویت افراد واجد شرایط ؛
3- تشکیل اولین مجمع عمومی جهت تصویب و ثبت اساسنامه و تعیین هیئت مدیره و سایر وظایف مجمع عمومی .
تبصره 1- پس از تشکیل اولین جلسه رسمی مجمع عمومی و تعیین هیئت مدیره، وظایف هیئت موسس خاتمه می یابد.
تبصره 2- اعضایی که با مصوبه اولین جلسه مجمع عمومی عادی در مورد اساسنامه موافقت نداشته باشند می توانند در همان جلسه تقاضای عضویت خود را پس بگیرند.
تبصره 3- تصویب اساسنامه تعاونی با حداقل دو سوم اعضای اولین مجمع عمومی عادی می باشد.

دوم- تهیه و ارائه طرح توجیهی
هیئت موسس، باید طرحی به عنوان طرح توجیهی یا طرح پیشنهادی تهیه و به اداره تعاون ارائه نماید. این طرح، مشتمل بر بیان ضرورت تاسیس تعاونی و ذکر دلایل توجیهی، مبتنی بر امور ذیل است :
الف) تناسب هدف های تشکیل تعاونی با هدف ها و برنامه های مصوب دولت.
ب) تعداد و مشخصات داوطلبان ، سوابق و مهارت های آنان در رشته های فعالیت مورد نظر .
ج) مبلغ لازم التادیه ( مبلغی که برای خرید هر سهم باید پرداخت شود. این مبلغ نباید از یک سوم قیمت هر سهم کمتر باشد ) 
د) میزان و نحوه سرمایه گذاری و مشارکت دستگاه های دولتی یا عمومی ( در صورتی که طرح توجیهی برای تشکیل شرکت تعاونی باشد و دستگاه های مذکور سرمایه گذاری و مشارکت در آن پذیرفته باشند)

سوم – اقدامات اداره تعاون و ارسال مدارک به اداره ثبت شرکت ها
اداره تعاون پس از دریافت درخواست هیئت موسس و بررسی طرح توجیهی و سایر مدارک موافقت نامه تشکیل شرکت تعاونی را صادر و نمونه اساسنامه و فرم های مورد نیاز را در اختیار نماینده هیئت موسس قرار می دهد، هیئت موسس پس از دریافت موافقت نامه تشکیل، باید ظرف دو ماه اقدامات لازم را برای تاسیس تعاونی و تشکیل اولین مجمع عمومی عادی به عمل آورد ، پس از تشکیل اولین جلسه مجمع عمومی عادی و تصویب اساسنامه و انتخاب اولین مدیران و بازرسین، اولین هیئت مدیره انتخاب شده، باید جلسه ای تشکیل و نسبت به تعیین رئیس و نائب رئیس هیئت مدیره و ومنشی و مدیرعامل و دارندگان حق امضای اسناد رسمی و تعهد آور و دارندگان حق امضای اسناد عادی اقدام نماید.
اولین هیئت مدیره مکلف است ظرف یک ماه از تاریخ جلسه اولین مجمع عمومی عادی، اقدامات لازم را برای ثبت شرکت تعاونی به عمل آورد. اداره تعاون پس از بررسی مدارک و تایید آن مجوز ثبت را صادر و همراه با سایر مدارک به اداره مشخصه ارسال می نماید تا نسبت به ثبت تعاونی اقدام گردد.
اداره فوق الذکر پس از بررسی مدارک، نسبت به ثبت کردن شرکت تعاونی اقدام و رونوشتی از آگهی مربوطه و اساسنامه ای که به تایید اداره مذکور رسیده است را به اداره تعاون ارسال می نماید، هیئت مدیره شرکت تعاونی پس از ثبت باید از اداره تعاون برای آن پروانه تاسیس بگیرد و پس از اخذ پروانه تاسیس می تواند به فعالیت بپردازد.
 

   



 
در مواردی که شرکت در پی گسترش حوزه جغرافیایی و یا افزایش حجم فعالیت های خود است، به یافتن منابع جدید مالی از جمله افزایش سرمایه روی می آورد. بنابراین افزایش سرمایه یکی از راه های جذب نقدینگی و بالا بردن توان جاری شرکت به حساب می آید.
افزایش سرمایه شرکت ممکن است به یکی از دو طریق ذیل صورت گیرد :

1- از طریق صدور سهام جدید ؛
2- از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود.

8 طریق تادیه مبلغ اسمی در صورت صدور سهام جدید
در صورت افزایش سرمایه از طریق صدور سهام جدید، تادیه مبلغ اسمی سهام جدید به یکی از طرق ذیل امکان پذیر است :
1- تادیه مبلغ اسمی سهام جدید به صورت نقد :
منظور آن است که شرکت، سهام جدید صادر کند و مبلغ آن را نیز از افرادی که اقدام به خرید سهام می نمایند، در همان زمان خرید سهام به صورت نقدی و در قالب پول دریافت کند. در این خصوص باید توجه داشت که :
- ممکن است سهام جدید به همان قیمت اسمی یا به مبلغی بیش از قیمت اسمی فروخته شود.
2- تبدیل مطالبات نقدی حال شده اشخاص از شرکت به سهام جدید :
فرض کنید اشخاصی طلبکار شرکت اند ؛ اما به جای آنکه طلبشان تادیه شود، سهام جدیدی صادر شود و به آن ها سهام شرکت اعطاء شود و آن ها نیز بدین امر رضایت دهند. ایشان از این پس سهام دار شرکت می شوند و در برابر طلبشان ساقط می شود.
3- تبدیل سود تقسیم نشده شرکت به سهام جدید ( افزایش سرمایه از محل سود انباشته ) :
فرض کنید شرکت ، سودی در اختیار دارد که باید بین سهام داران تقسیم شود، می تواند به جای تادیه سود به سهام داران ، آن را تبدیل به سهم نماید و سهم را به آن ها اعطاء کند.
4- تبدیل اندوخته اختیاری شرکت به سهام جدید :
ممکن است شرکت اندوخته های اختیاری داشته باشد و تصمیمی اتخاذ شود که این اندوخته ها بین سهام داران تقسیم شود. شرکت می تواند به جای تادیه اندوخته اختیاری به سهام داران، آن را تبدیل به سهم نماید و سهم را به آن ها اعطاء کند. البته این را نیز توجه داشته باشید که انتقال اندوخته قانونی به سرمایه شرکت ممنوع است و فقط می توان اندوخته اختیاری را به سرمایه شرکت تبدیل کرد.
5- تبدیل عواید حاصله از اضافه ارزش سهام جدید به سرمایه شرکت ( روش صرف سهام ) :
ممکن است شرکت سهام جدید صادر کند و در حالی که مبلغ اسمی هر سهم جدید برای مثال 500 تومان باشد، آن را به مبلغ 2000 تومان عرضه کند و در نتیجه از محل فروش هر سهم شرکت 1500 تومان عایدی داشته باشد. تفاوت بین ارزش اسمی و ارزش معامله شده سهم را عواید حاصله از اضافه ارزش سهم می نامند. شرکت می تواند عواید حاصله از اضافه ارزش سهم فروخته شده را به عنوان اندوخته در حساب شرکت نگهداری کند یا به صورت نقدی بین سهام داران تقسیم کند یا در ازای آن سهام جدید صادر کند و به سهام داران بدهد. در این مثال، اگر شرکت بخواهد 1500 تومان عایدی ناشی از فروش هر سهم را بین سهام داران تقسیم کند، می تواند به جای تادیه آن به سهام داران، سهام جدید صادر کند و سهام در اختیار آن ها بگذارد.
6- تبدیل اوراق قرضه به سهام
7- تبدیل اوراق مشارکت به سهام :
این روش در قانون تجارت پیش بینی نشده است ؛ بلکه در ماده 6 قانون نحوه انتشار اوراق مشارکت ( مصوب 1376 ) آمده است.
8- افزایش سرمایه از طریق تجدید ارزیابی دارایی موجود :
این روش در قانون تجارت پیش بینی نشده است ؛ بلکه در قوانین بودجه سنواتی پیش بینی شده است و در قانونی به نام " قانون حداکثر استفاده از توان تولیدی و خدماتی در تامین نیازهای کشور و تقویت آن ها در امر صادرات " ( مصوب 1391 ) نیز به رسمیت شناخته شده است. در این خصوص باید توجه داشت که :
- در افزایش سرمایه از محل تجدید ارزیابی دارایی ها، شرکت ، دارایی های خود را نظیر زمین، ساختمان ، ماشین آلات و ... را مجدداَ ارزیابی می کند. با این کار ارزش دارایی های شرکت در ترازنامه به روز می شود و در نتیجه ، سرمایه شرکت افزایش پیدا می کند.
- در این روش پولی به شرکت وارد نمی شود و فقط یک عملیات حسابداری در صورت های مالی شرکت صورت می گیرد.
سوال : آیا در افزایش سرمایه ، آورده اشخاصی که قصد خرید سهام جدید را دارند، می تواند به صورت غیرنقد باشد ؟
جواب : در این خصوص باید به موارد ذیل توجه داشت :
1- در افزایش سرمایه در شرکت سهامی خاص : دریافت قیمت سهام جدید به صورت غیرنقد ( غیرپولی ) نیز مجاز است ؛ یعنی خریداران سهام جدید می توانند به جای پول از سایر اموال به عنوان بهای سهام خریداری شده استفاده کنند. در این خصوص باید توجه داشت که :
- حتی ممکن است تمام افزایش سرمایه با آورده غیرنقد محقق شود.
- اگر در شرکت سهامی خاص، آورده خریداران سهام جدید غیرنقدی باشد، باید مجمع عمومی فوق العاده؛ مانند مجمع عمومی موسس، آورده غیرنقدی را تصویب کند.
2- در افزایش سرمایه شرکت سهامی عام : مبلغ اسمی سهام جدید باید به نقد ( به صورت پولی ) دریافت شود. البته توجه داشته باشید که در افزایش سرمایه، در هر صورت مبلغ سهام جدید تماماَ به صورت حال تادیه می شود ؛ بنابراین در افزایش سرمایه تمام مبلغ اسمی سهام باید در حین پذیره نویسی تادیه شود و تعهد به پرداخت وجود ندارد، برخلاف پذیره نویسی در حین تشکیل شرکت که ممکن است قسمتی از مبلغ سهام در همان حین پذیره نویسی تادیه شود و نسبت به قسمت دیگر تعهد به پرداخت ایجاد شود.

افزایش سرمایه از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود
برای مثال فرض کنید که سهام شرکت در عرضه اولیه با مبلغ اسمی 500 تومان عرضه شده است . ممکن است شرکت پس از مدتی تصویب کند که مبلغ اسمی سهام به 1000 تومان افزایش یابد. در این صورت هر سهام دار باید بابت هر سهم خود، 500 تومان به شرکت تادیه کند. در این خصوص باید توجه داشت که :
1- اگر این شیوه برای سهام داران ایجاد تعهد کند، اجرای آن ممکن نیست ، مگر آنکه کلیه سهام داران با آن موافق باشند.
2- اما اگر این شیوه برای سهام داران ایجاد تعهد نکند، نیاز به رضایت همه شرکا نیست ، بلکه همان اکثریت مقرر که برای اعتبار تصمیمات مجمع عمومی فوق العاده بیان شده است ، کفایت می کند ؛ مانند آنکه تصویب شود که مبلغ اضافه ارزش اسمی سهام از محل اندوخته های اختیاری یا از محل سود حاصله برای شرکت تامین شود؛ بنابراین می توان سود تقسیم نشده بین شرکا را بابت اضافه ارزش سهم گذاشت.
در صورت نیاز به کسب اطلاعات بیشتر ، می توانید با مشاوران مجرب فکر برتر تماس حاصل فرمایید و یا به مقالات ذیل مراجعه نمایید :
- مدارک مورد نیاز جهت افزایش و ثبت سرمایه شرکت سهامی
- شرایط افزایش سرمایه شرکت سهامی خاص و ضرورت ثبت آن
- فرآیند افزایش سرمایه شرکت

   


روند آموزش ثبت برند کنسرو

شنبه 14 دی 1398 نویسنده: nazanin nazanin |


 
انسان های امروزی در خریدهای روزانه سبد کالای خانگی خود ، برندهای متعددی را پیش روی خود می بینند . به همین دلیل ، سعی می کنند تا بهترین برند را از میان محصولات متنوع انتخاب کنند.
یکی از این محصولات پرمصرف ، کنسرو است . کنسرو راهکاری است برای نگهداری طولانی مدت غذاها با کمترین هزینه و بهترین کیفیت.

هر چند هدف اولیه از ورود کنسرو به صنایع غذایی، رساندن غذای سالم به سربازان در حال جنگ بوده اما امروزه کمبود وقت، باعث رونق گرفتن بازار آن ها شده است. زمانی که مهمانان ناخوانده از راه می رسند و یا هوس یک غذای حاضری می کنید ، اولین چیزی که به ذهنتان خطور می کند، مواد غذایی کنسرو شده است که تمام مشکلات شما را آسان می کند. امروزه ، مواد غذایی کنسرو شده زیادی در بازار وجود دارند. از کنسرو ماهی و لوبیا گرفته تا انواع خورش هایی که کنسرو شده اند. ولی چگونه می توان یک کنسرو سالم را انتخاب کرد ؟
مسلماَ ، برندهای نام آشنا و خوشنام بهترین روش برای انتخابی مطمئن هستند. مصرف کنندگان از طریق برندها به طور نسبی می توانند از سابقه کیفیت آگاه شده و در انتخاب خود کمتر دچار اشتباه شوند. نقش برند در تعیین اصالت و کیفیت کالا اهمیت زیادی دارد و موجب می شود که مشتری از مالکیت و منشاء کالا و همچنین کیفیت محصول آگاه شود و در نتیجه کالای مرغوب تری را انتخاب نماید .

 

sabt brand


با توجه به ارزشمندی علامت تجاری ( برند / مارک ) و اهمیت آن در مسیر جلب مشتری ، ثبت آن در بازارهای مربوطه بسیار ضروری می باشد. ثبت برند باعث جلوگیری از سواستفاده ی متقلبان می شود و از عرضه ی کالاهای مشابه توسط اشخاص ثالث تحت علائم تجاری که عین یا به طریق گمراه کننده ای مشابه علامت تجاری دیگری هستند جلوگیری به عمل می آورد. از سویی دیگر، ثبت برند تجاری باعث حفظ و حراست نام تجاری و یا لوگوی محصول می شود و تضمین می کند که مشتریان می توانند محصولات را از یکدیگر تشخیص دهند. به همین دلیل ضروری است که مالک علامت ، آن را به ثبت برساند.
شایان ذکر است ، اصولاَ ثبت علائم تجاری، اختیاری است . با این وجود، قانون گذار ثبت برخی از علائم را به دلیل مصالح اجتماعی و سلامت مردم الزامی نموده است. این موارد به قرار ذیل است :
1- داروهای اختصاصی ( اسپسیالیته ) مورد استعمال طبی یا بیطاری ( = دامپزشکی ) ، که با نسخه پزشک یا بدون آن مصرف می شود.
2- مواد غذایی که در لفاف و یا ظروف و به اسم مشخصی باشند. مانند " کنسرو و مواد غذایی" ، پنیر ، شیر ، مربا ، ترشی ، کره ، روغن های مختلف ، شکلات ، آب نبات و غیره .
3- آب های معدنی گازدار ، شربت ها ، آب های میوه ، نوشیدنی ها که در تحت اسم و یا ظروف مشخصی به معرض فروش گذاشته می شود.
4- لوازم آرایش و وجاهت که برای استعمال مستقیم بر روی بدن انسان به کار می رود، مانند صابون، محلول عطریات و ادوکلن و پماد و غیره
تمام اجناس دارویی و طبی و مواد غذایی ذکر شده ، اعم از آن که در داخل ایران ساخته و یا در خارج ساخته و وارد کشور شود و در بازار تحت اسم مشخصی که بر روی برچسب آن زده می شود به معرض فروش قرار گیرد ، باید دارای علامت صنعتی یا تجاری ثبت شده بوده و در روی برچسب نکات زیر تصریح شود :
الف- اسم تجاری و نشانی سازنده ی جنس با قید کشور مبدا
ب- شماره ثبت علامت در ایران
علائم تجاری کلیه اشخاص حقیقی یا حقوقی در اداره ثبت علائم تجاری که از توابع اداره کل مالکیت صنعتی است ، در تهران ثبت می شود.

مراحل ثبت برند کنسرو
1- استعلام برند
به دلیل تنوع برندهای ثبت شده در ایران و خارج از ایران، استعلام برند قبل از ثبت از اقدامات ضروری است. با استعلام برند می توان از اسامی، طرح ها و شکل های برندهایی که قبلاَ ثبت شده اند به همراه نوع کالا یا خدمات و طبقه ثبت شده در آن اطلاع پیدا کرد. در صورتی که عین یا حتی شبیه برندی را که تصمیم به ثبت آن را دارید، قبلاَ در همان طبقه ثبت شده باشد امکان ثبت کردن برند را نخواهید داشت.
2- تهیه مدارک لازم
پس از استعلام برند، نسبت به فراهم نمودن مدارک مورد نیاز اقدام نمایید. ثبت کردن برند هم برای اشخاص حقیقی و هم برای اشخاص حقوقی امکانپذیر است.

الف) مدارک مورد نیاز برای ثبت برند شخص حقیقی به قرار ذیل است 
- مدارک مثبت هویت متقاضی ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
- کپی کارت بازرگانی ( در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد )
- کپی مجوز فعالیت ( جواز تاسیس، پروانه بهره برداری ، پروانه ساخت ، جواز کسب یا کارت بازرگانی و یا هر گونه گواهی فعالیت صادره از نهادهای نظارتی و حاکمیتی دولتی )
- نمونه علامت تجاری در کادر ده در ده

ب) مدارک مورد نیاز برای ثبت برند شخص حقوقی 
- مدارک مثبت هویت مدیرعامل شرکت ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
- کپی روزنامه تاسیس و آخرین تغییرات شرکت ( از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از دو سال گذشته باشد )
- ارائه مدارک دال بر فعالیت در رشته مربوط به عنوان مثال جواز اعلامیه تاسیس از صنایع یا پروانه بهره برداری صنایع یا پروانه ساخت وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی یا پروانه کسب و ...
- کپی کارت بازرگانی ( در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد )
- ده نمونه گرافیکی یا کپی یا تصویر علامت درخواستی حداکثر در ابعاد ده در ده سانتی متر

 

sabt brand conserv


- در صورت سه بعدی بودن علامت ارائه علامت به صورت نمونه گرافیکی یا تصویر دو بعدی به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد را تشکیل دهند.
- استفاده از حق تقدم در صورتی که متقاضی یا متقاضیان ثبت بخواهند به استناد تقاضای ثبت یا ثبت خارج از کشور از مزایای حق تقدم ( حداکثر 6 ماه ) استفاده نمایند می بایست مدارک مربوط به حق تقدم را همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم کنند.
- نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و تاییدیه مقام صلاحیت دار
- رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی ( هزینه واریزی بر حسب حقیقی یا حقوقی بودن متقاضی ثبت متفاوت می باشد )
3- ثبت اظهارنامه برند
تسلیم اظهارنامه برند تنها از طریق فایل الکترونیکی امکان پذیر بوده و متقاضیان ثبت می بایست از طریق نشانی http://iripo.ssaa.ir اظهارنامه خود را تسلیم اداره علامت نمایند. در اظهارنامه مشخصات و اطلاعات شخص حقیقی یا حقوقی باید وارد گردد و چنانچه از وکیل یا نماینده قانونی استفاده می کنید، باید مشخصات وی را وارد کنید. سپس مدارک ذکر شده برای ثبت اینترنتی را اسکن و بارگذاری نمایید و در صورت نبود مشکل، تایید کنید. هزینه این کار را به صورت اینترنتی پرداخت نموده و شماره اظهارنامه و رمز را از طریق تلفن دریافت نمایید. پس از اتمام مراحل ثبت، سیستم ، کلمه عبور و کد رهگیری را به شما خواهد داد.
4- پس از تکمیل و ارسال اینترنتی اظهارنامه ثبت، پرونده شما در نوبت بررسی کارشناسان و در نهایت رئیس اداره علائم تجاری قرار می گیرد . در صورتیکه سابقه ای مشابه علامت مورد تقاضا نباشد یا سابقه از مصادیق علائم غیرقابل ثبت نباشد مراتب منتهی به آگهی تقاضای ثبت علامت ( آگهی نوبت اول ) می گردد.
پس از گذشت 30 روز از تاریخ چاپ آگهی نوبت اول در روزنامه رسمی، چنانچه نسبت به ثبت علامت ، اعتراضی به اداره مالکیت صنعتی واصل نگردیده باشد، متقاضی ثبت علامت می تواند از اداره مذکور تقاضای ثبت نهایی علامت تجاری را بنماید. در این حالت سند نهایی علامت تجاری به نام متقاضی صادر می گردد.
سوال : چه کسانی ممکن است در خصوص ثبت کردن برند شما معترض شوند ؟
معمولاَ سه دسته از افراد ممکن است برند شما را مورد اعتراض قرار دهند :
1- افرادی که برند شما دقیقاَ مشابه و یا کپی از برند آن ها باشد.
2- افرادی که لوگو یا برند شما شباهت زیادی با لوگو آن ها داشته باشد و ممکن باشد موجبات تداخل برند شما با مشتریان او را فراهم نموده و اعتبار برند او از دست برود.
3- افرادی که ادعای مالکیت برند شما را دارند و معتقدند که برند قبلاَ توسط آن ها مورد استفاده بوده و یا کلاَ طرح برند از آن ها بوده و در واقع طرح به سرقت رفته باشد.
هم چنین بخوانید :
- هزینه ثبت برند
- نحوه و شرایط ثبت و حمایت از علامت تجاری
از انتخابتان متشکریم.
منتظر دریافت سوالات شما هستیم.

 

 

   


درباره وبلاگ


آخرین پستها


نویسندگان


آمار وبلاگ

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو