شرکت های خارجی همزمان با معرفی و فروش محصولات خود در کشور ایران تمایل دارند تا در راستای استفاده از فی المثل طرح صنعتی محصول مورد نظر ، حمایت های لازم نیز به عمل آید. در این مقاله بر اساس مقرراتی که اخیراً به تصویب رسیده اند، به حمایت های موجود در زمینه حق اختراع و طرح های صنعتی خواهیم پرداخت.

علاقه مندان جهت کسب اطلاعات بیشتر در این رابطه می توانند مقالات ذیل را نیز مطالعه نمایند :
- مقررات مربوط به ثبت نام های تجاری و نشانه های جغرافیایی توسط شرکت های خارجی
- زمینه های فعالیت برای شرکت های خارجی در ایران
- شروط فعالیت شرکت های خارجی در ایران

حق اختراع

حق اختراع حقی است که دولت به مخترع یا نماینده وی اعطا می نماید تا مالک حق اختراع مانع ایجاد یا استفاده دیگران در مدت زمان معین گردد. این حق در پی ثبت اختراع در مراکز دولتی مربوط در هر کشور به رسمیت شناخته خواهد شد. بنابراین شرکت خارجی در صورتی که مالک حق اختراع باشد، به طور قطع تمایل خواهد داشت تا در صورت فعالیت در کشور ایران حمایت های لازم را در این زمینه به عمل آورد. مضاف بر این که از آن جا که در مرحله اخذ مجوز سرمایه گذاری، سرمایه گذار خارجی با اثبات مالکیت نسبت به حق اختراع و در مدت زمان اعتبار آن می تواند این حق را به عنوان تمام یا بخشی از سرمایه خود به کشور ایران وارد نماید، لزوم آشنایی با مقررات ایران در این خصوص بیشتر احساس می شود. در زمینه ثبت داخلی اختراع، " قانون ثبت اختراعات ، طرح های صنعتی و علائم تجاری" مصوب 1386 تعیین تکلیف می نماید و نحوه ثبت بین المللی اختراع در "معاهده همکاری در ثبت اختراعات" معروف به پی . سی . تی . مقرر شده که در ذیل به هر یک از آن ها پرداخته می شود.

طبق تعریفی که قانونگذار از اختراع ارائه می دهد، اختراع نتیجه فکر فرد یا افرادی است که برای بار نخست فرآیند یا فرآورده ای خاص را ارائه کند و مشکلی را در یک حرفه ، فن ، فن آوری ، صنعت و مانند این ها حل نماید. البته هر اختراعی قابل ثبت نیست. قانونگذار با بر شمردن مواردی که به عنوان اختراع قابل ثبت و حمایت نمی باشد، اختراعی را قابل ثبت معرفی می نماید که حاوی ابتکار جدید و دارای کاربرد صنعتی باشد. ابتکار جدید عبارت است از آن چه که در فن یا صنعت قبلی موجود نبوده باشد و برای دارنده مهارت عادی در فن مزبور معلوم نباشد. علاوه بر این از نظر صنعتی اختراعی صنعتی محسوب می گردد که در رشته ای از صنعت قابل ساخت یا استفاده باشد. مراد از صنعت از نظر قانونگذار معنای گسترده آن می باشد که شامل مواردی نظیر صنایع دستی، کشاورزی ، ماهیگیری و خدمات نیز خواهد بود.

متقاضی ثبت اختراع می تواند همراه با اظهارنامه خود طی اعلامیه ای حق تقدم مقرر در کنوانسیون پاریس را نیز خواستار شود. برای پذیرش این درخواست ، اداره مالکیت صنعتی از متقاضی خواهد خواست تا ظرف مدت معینی رونوشت اظهارنامه ای را ارائه دهد که توسط مرجع ثبت اظهارنامه ای که مبنای حق تقدم است، گواهی گردیده باشد. پذیرش درخواست حق تقدم سبب خواهد شد تا وی از حمایت های مذکور در کنوانسیون پاریس برخوردار گردد.

کشور ایران در تاریخ 10 / 12/ 1337 به کنوانسیون معروف به پاریس در خصوص حمایت مالکیت صنعتی که از سوی بیشتر کشورهای جهان و کلیه اعضای اتحادیه اروپا پذیرفته شده و به اصلاحات به عمل آمده بعد از آن، در تاریخ 17 / 8 / 1377 ملحق گردیده است. بنابراین شخص خارجی اعم از حقیقی یا حقوقی می تواند در کلیه موارد از مزایا و حمایت های مندرج در این کنوانسیون بهره گیرد. زیرا مقررات عهدنامه های بین المللی پس از تصویب در مجلس شورای اسلامی به منزله حکم قانون می باشند. بنابراین مفاد کنوانسیون مزبور قانون داخلی ایران محسوب می شود و می تواند نسبت به مسایل مربوط به حق اختراع استفاده گردد که از جمله این مزایا حق تقدمی است که شخص خارجی برای تسلیم اظهارنامه در سایر کشورهای اتحادیه در مهلت مقرر از آن برخوردار می باشد. مهلت حق تقدم یاد شده برای ورقه های اختراع طبق این کنوانسیون 12 ماه خواهد بود.

طبق قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری، چنان چه متقاضی از قبل به تسلیم اظهارنامه در خارج از کشور اقدام نموده باشد، باید بنا به درخواست اداره مالکیت صنعتی شماره و تاریخ اظهارنامه اختراعی که در خارج تسلیم کرده و عیناَ و ماهیتاَ به اختراع مزبور در اظهارنامه تسلیم شده به اداره مالکیت صنعتی مربوط می باشد را ارائه دهد و در صورت لزوم تصویر هر گونه نامه، گواهینامه و یا تصمیم نهایی که اداره مالکیت صنعتی درخواست نماید را نیز به این اداره تسلیم نماید.

طبق این قانون هر شخصی هر چند آن که محل اقامت یا مرکز اصلی تجارت وی در خارج از ایران باشد، می تواند به وسیله وکیل قانونی خود که مقیم و شاغل در ایران است، اقدام های لازم را در این اداره انجام دهد. بنابراین شرکت های خارجی برای اقدام در این زمینه، نیازی به استقرار در کشور ایران نخواهند داشت.

با توجه به طولانی بودن بررسی تشریفات ثبت اختراع در کشور ایران، حمایت های ناشی از گواهینامه اختراع، نحوه ابطال گواهینامه اختراع و مسایل دیگر که نسبت به کلیه اشخاص اعم از داخلی و خارجی یکسان می باشد ، تنها به بیان این مطلب بسنده می شود که در ایران اعتبار گواهینامه اختراع 20 سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه اختراع می باشد. البته به شرط آن که پس از گذشت یک سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه و قبل از شروع هر سال، مبلغ تعیین شده در آیین نامه توسط متقاضی به اداره مالکیت صنعتی پرداخت گردد، در غیر این صورت گواهینامه اختراع فاقد اعتبار خواهد بود.

طبق آمار اداره مالکیت صنعتی در سال 1381 : 196 مورد در سال 1382 : 349 مورد در سال 1383 : 228 مورد در سال 1384 : 308 مورد در سال 1385 : 439 مورد و در سال 1386 : 568 مورد ثبت اختراع از سوی اشخاص خارجی در این اداره انجام گردیده است.

شرایط ثبت بین المللی اختراع را معاهده همکاری در ثبت اختراعات فراهم آورده که در حال حاضر به امضای بیشتر کشورهای جهان رسیده است. تشریفات الحاق کشور ایران به این معاهده با پیگیری سازمان ثبت اسناد و املاک کشور در دستور کار مجلس شورای تسلامی قرار گرفت و خوشبختانه در 24 / 7 / 1386 قانون الحاق دولت ج. ا. ا به معاهده همکاری در ثبت اختراعات به تصویب مجلس رسید.

این معاهده نه تنها ثبت بین المللی اختراعات را از سوی اشخاص داخلی امکان پذیر می سازد، بلکه ترتیب مراحل حمایتی آن برای اشخاص خارجی بدین شکل خواهد بود که شخص خارجی متقاضی درخواست ثبت می تواند درخواست خود را در کشور خود مبنی بر حمایت از اختراعش در کشور ایران ارائه دهد. معاهده همکاری در ثبت اختراعات که توسط سازمان جهانی مالکیت معنوی اداره می شود، ترتیبات لازم جهت تشکیل پرونده را به عمل می آورد و کشور ایران در خصوص حمایت از حق اختراع و ثبت آن در داخل مرزهای خود تصمیم می گیرد. اعتبار چنین درخواستی به اندازه اعتبار درخواست های ملی در کشور ایران خواهد بود.

طرح های صنعتی

با وجود آن که این طرح ها در گذشته به موجب مقررات ملی حمایت نمی شدند، اما قانون ثبت اختراعات ، طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب 1386 به عنوان یک قانون داخلی برای نخستین بار طرح های مزبور را مورد حمایت قرار داده است. البته طبق این کنوانسیون پاریس مقرر شده است که طرح های صنعتی باید در هر یک از کشورهای عضو اتحادیه حمایت گردد، لذا حتی قبل از تصویب قانون مزبور نیز این طرح ها در ایران حمایت می شد.

در این قانون هر گونه ترکیب خطوط یا رنگ ها و هر گونه شکل سه بعدی با خطوط، رنگ ها و یا بدون آن به گونه ای که ترکیب یا شکل یک فرآورده صنعتی یا محصولی از صنایع دستی را تغییر دهد، طرح صنعتی می باشد. اما تنها دسترسی به یک نتیجه فنی بدون تغییر ظاهری به عنوان یک طرح صنعتی مشمول حمایت از قانون مزبور نخواهد بود، بلکه طرح صنعتی در صورتی قابل ثبت می باشد که جدید یا اصیل باشد.

در طرح صنعتی نیز متقاضی ثبت می تواند همچون متقاضی ثبت اختراع همراه با اظهارنامه خود حق تقدم مقرر در کنوانسیون پاریس را درخواست نماید و همچنین در صورتی که اقامت یا مرکز اصلی تجارت وی در خارج از ایران است، از نماینده مقیم و شاغل در ایران استفاده نماید.

   



اتحادیه تعاونی، اتحادیه ای است که برای تأمین تمام یا قسمتی از مقاصدی که قانون برای او تعیین می کند با عضویت تعاونی هایی که دارای موضوع فعالیت واحد بوده و در قلمرو جغرافیایی آن قرار دارند، تشکیل می شود. 

اتحادیه های تعاونی روستایی یا کشاورزی در سطح شهرستان، استان و کشور تشکیل می شوند. در مورد اتحادیه تعاونی کشاورزی موضوع های متعددی قابل بررسی است. از جمله موضوع و حدود عملیات، ترکیب اعضا، اساسنامه و نحوه تشکیل اتحادیه که در این مقاله به آن ها اشاره می شود. شایان ذکر است خوانندگان محترم جهت کسب اطلاعات بیشتر در این رابطه می توانند به مقالات ذیل نیز مراجعه نمایند : 

- روند ثبت اتحادیه های تعاونی روستایی و کشاورزی در مرجع ثبت شرکت ها

- راهنمای گام به گام تشکیل و ثبت شرکت تعاونی

- مجوز ثبت شرکت تعاونی

موضوع و حدود عملیات اتحادیه های تعاونی
موضوع و حدود عملیات اتحادیه های تعاونی روستایی یا کشاورزی که در نمونه اساسنامه آن ها قید شده است، هر کدام در رابطه با مطالب و مسائل مربوط به خود، شامل امور متعدد و گوناگون می شود؛ برای نمونه ، ذیلاَ موضوع و حدود عملیات اتحادیه تعاونی روستایی شهرستان و استان را طبق نمونه اساسنامه آن ها، تحت چند عنوان مرتب کرده و به اختصار بیان می کنیم :

ساخت و تولید : ساخت و تولید یا خرید و تهیه و آماده نمودن هر نوع مواد، کالا ، لوازم و ماشین آلات مورد نیاز حرفه ای یا غیرحرفه ای مورد نیاز عضو و اعضای آن از بازارهای داخلی و خارجی و توزیع و فروش آن ها به اعضا ؛

ایجاد سردخانه های ثابت و سیار و تهیه هر نوع تاسیسات لازم برای حفظ و نگهداری محصولات تولیدی عضو و اعضای آن ها ؛

ایجاد تعمیرگاه های ثابت و سیار، برای وسایل و لوازم و ماشین آلات حرفه ای عضو یا مورد نیاز اعضای آن ؛

ایجاد کارخانجات صنایع تبدیلی و کارگاه های صنایع دستی و روستایی، مجتمع های دامدادری، زنبورداری، پرورش کرم ابریشم و آبزیان ،

احداث ساختمان دفتر کار، انبار ، فروشگاه و هر نوع تاسیسات دیگر مورد نیاز خود و اعضا. 

انجام خدمات : انجام خدمات عمومی، برای عضو و اعضای آن ، مانند حمل و نقل ، تهیه مسکن ، تامین آب مشروب و آب مصارف زراعی ، تهیه و نگهداری کانال های آب رسانی، زهکشی، پیش بینی وسایل بهداشتی و بهداری و آموزشی ، تاسیس مرکز توزیع نیروی برق و گازرسانی ، ایجاد شبکه تلفن ، تلقیح مصنوعی دام ها ، مبارزه با امراض و آفات نباتی و حیوانی، تهیه خوراک دام و طیور ؛

بازاریابی ، حق العمل کاری ، تهیه میدان یا بازار برای محصولات تولیدی اعضا. تبلیغ و تاسیس نمایشگاه ها و اقدامات مشابه به منظور معرفی و بازاریابی محصولات تولیدی عضو و اعضای آن ،

احیا و همچنین بهره برداری از اراضی کشاورزی ، در حوزه عملیات اعضا ،

انجام خدمات فنی و مشورتی ، به منظور تهیه و اجرای طرح های تولیدی مورد نیاز عضو و اعضای آن ،

جمع آوری ، طبقه بندی، بسته بندی ، نگاهداری ، تبدیل ، حمل و نقل و خرید و فروش محصولات تولیدی کشاورزان ، دامداران ، دامپروران ، پرورش دهندگان زنبور عسل ، کرم ابریشم ، ماهی ، طیور ، صاحبان صنایع دستی حوزه عمل خود از طریق اعضا یا به طور مستقیم . 

تهیه لوازم : تهیه ماشین آلات کشاورزی ، وسایل و لوازم صنایع دستی و روستایی، برای استفاده مشترک اعضا ، تهیه بذور مختلف ، نهال ، نشا ، کود ، سموم ، دفع آفات و داروهای دامی برای اعضا . 

انجام امور دیگر . پرداخت وام یا اختصاص اعتبار به اعضا یا تضمین آن ، تضمین عقود قانونی اعضا و همچنین تهیه منابع مالی، تکمیلی برای آن ها از طریق تحصیل اعتبار و استقراض از بانک ها و سایر موسسات مالی . فراهم نمودن وسایل تحصیل اعتبار و استقراض از بانک ها و سایر موسسات مالی. فراهم نمودن وسایل توسعه و ترویج تعاون و آموزش حرفه ای و جمع آوری اطلاعات مورد لزوم در این زمینه و انجام تبلیغات و انتشارات لازم ، راهنمایی و کمک به اعضا، در امور اداری ، سازمانی و مدیریت امور فنی و انجام خدمات مختلف از قبیل چاپ و تهیه دفاتر و اوراق و فرم های چاپی مشترک، ایجاد هماهنگی بین اعضا، توصیه برای نوع کشت و میزان تولید انواع محصولات و فرآورده ها به اعضا، پس از بررسی و در نظر گرفتن بازار مصرف . 

اتحادیه می تواند با تصویب مجمع عمومی عادی ، سهام سازمان مرکزی تعاون روستایی ایران را خریداری کند و در سایر شرکت ها و اتحادیه های تعاونی تولیدی روستایی و کشاورزی و موسسات تولیدی، با موافقت سازمان مرکزی تعاون روستایی مذکور، سرمایه گذاری نماید. 

اتحادیه می تواند به منظور پیشرفت فعالیت های بازرگانی و اقتصادی خود، مراجعات و نمایندگی اشخاص حقیقی و حقوقی را قبول کند یا به اشخاص مذکور، نمایندگی بدهد. 

اتحادیه می تواند عملیات بازرگانی خود را برای ساکنان غیرعضو حوزه عمل شرکت های تعاونی روستایی نیز انجام دهد. ترتیب این نوع عملیات، در آیین نامه مربوط به نحوه معاملات ، پیش بینی خواهد شد. 

ترکیب اعضا اتحادیه های تعاونی
اتحادیه های تعاونی روستایی در سطح شهرستان ، استان و کشور تشکیل می شوند. 

به بیان نمونه اساسنامه ها، اتحادیه تعاونی روستایی یا کشاورزی شهرستان ، به ترتیب با عضویت شرکت های تعاونی روستایی یا کشاورزی واقع در شهرستان مربوط، و اتحادیه های تعاونی روستایی یا کشاورزی استان، به ترتیب با عضویت اتحادیه های تعاونی روستایی یا کشاورزی واقع در شهرستان های استان مربوط و بالاخره اتحادیه های تعاونی روستایی یا کشاورزی مرکزی یا کشوری، با عضویت اتحادیه های تعاونی روستایی یا کشاورزی واقع در استان های کشور تشکیل می شوند. اتحادیه های تعاونی زنان روستایی استان های کشور، می توانند در اتحادیه مرکزی تعاونی روستایی عضو شوند. 

یادآوری می شود که به قرار اطلاع، اتحادیه های تعاونی کشاورزی تاکنون در سطح شهرستان ها تشکیل نشده و شرکت های تعاونی کشاورزی شهرستان ، به عضویت اتحادیه تعاونی کشاورزی استان پذیرفته شده اند. علت این امر ظاهراَ این است که در غالب شهرستان ها، تعداد شرکت های تعاونی کشاورزی کمتر از حداقل تعداد عضو لازم ( یعنی 7 عضو ) برای تشکیل اتحادیه تعاونی کشاورزی شهرستان بوده است و از طرفی آن ها طالب عضویت در اتحادیه بوده اند و لذا در عدم امکان تشکیل اتحادیه تعاونی شهرستان، اقدام به پذیرفتن آن ها به اتحادیه تعاونی استان شده است. 

• اساسنامه 

اتحادیه باید دارای اساسنامه باشد. اساسنامه حاوی مقررات و مطالبی است که مبین نوع اتحادیه و اختیارات و وظایف مجامع عمومی، مدیران ، بازرسان و مقررات مربوط به امور مالی و غیره است. اساسنامه برای انواع اتحادیه ها، به عنوان " نمونه اساسنامه " آماده شده است و موسسین باید آن را تهیه و تکمیل کنند. 

اساسنامه اتحادیه تعاونی، باید از جمله شامل نکات ذیل باشد : نام ، مدت ، موضوع مرکز اصلی ، حدود عملیات اتحادیه، شرایط عضویت ، شرایط خروج از عضویت ، مقدار سرمایه ، تعداد سهام . مبلغ اسمی و نوع آن ها ، مقررات راجع به مجامع عمومی ، هیات مدیره ، بازرسان ، مقررات مالی، مقررات راجع به تغییر سرمایه، موارد انحلال ، طرز تصفیه پس از انحلال، مقررات راجع به ادغام و سرمایه گذاری در موسسات و غیره . 

• تشکیل اتحادیه 

اتحادیه تعاونی، طبق تصمیم " مجمع عمومی موسس " تشکیل می گردد. تعاونی هایی که می خواهند اتحادیه تشکیل دهند نمایندگانی را برای تهیه مقدامات این امر تعیین می کنند. نمایندگان مزبور به عنوان موسسان یا هیئت مؤسس به وزارت جعاد کشاورزی ( سازمان تعاون روستایی محل ) مراجعه می کنند و پس از جلب نظر موافق آن سازمان ، امور مقدماتی لازم را ، از قبیل تهیه نمونه اساسنامه ، افتتاح حساب جاری در یکی از بانک ها به نام اتحادیه تعاونی در شرف تاسیس، احراز وجود شرایط لازم در داوطلبان عضویت، قبول درخواست کتبی عضویت از آن ها و تشکیل پرونده برای هر یک از آنان که حاوی اطلاعات ضروری درباره آن ها باشد، تشکیل جلسه یا جلساتی با نمایندگان داوطلبان عضویت، جهت بحث و تبادل نظر در مورد اساسنامه اتحادیه و تکمیل آن، انجام می دهند. 

موسسان یا هیات موسس باید اقداماتی را جهت تشکیل " مجمع عمومی موسس" به عمل آورند که ضرورتاَ عبارت خواهد بود از تنظیم و تهیه دعوتنامه با قید دستور جلسه مجمع عمومی مزبور در آن، و بالاخره دعوت مجمع که مستلزم تهیه و تدارک محل و وسایل لازم برای برگزاری مجمع مزبور و تشکیل جلسه یا جلسات آن است. 

اتحادیه تعاونی، طبق تصمیم " مجمع عمومی موسس " تشکیل می گردد. مجمع عمومی موسس به دعوت موسسان یا هیات موسس تشکیل می شود. انجام دعوت، از طریق ارسال آگهی دعوت به هر یک از تعاونی های داوطلب که درخواست عضویت آن ها به وسیله موسسان یا هیات موسس پذیرفته شده است یا از طریق انتشار آگهی مزبور در جراید کثیرالانتشار محلی صورت می گیرد. دعوتنامه علاوه بر مطالب لازم ، باید حاوی دستور جلسه باشد. 

دستور جلسه عبارت خواهد بود از : استماع و تصویب گزارش موسسان یا هیات موسس، طرح و بررسی اساسنامه و تصویب آن، انتخاب اعضای اصلی و علی البدل اولین هیات مدیره، طبق اساسنامه مصوب، انتخاب بازرس یا بازرسان اعم از اصلی و علی البدل طبق اساسنامه مصوب، دادن ماموریت ثبت اتحادیه، به اولین هیات مدیره منتخب . 

هر یک از تعاونی ها، نماینده یا نمایندگانی برای شرکت در جلسه مجمع عمومی موسس معرفی می کنند. مجمع با حضور نمایندگان مزبور تشکیل می شود. 

در مجمع عمومی موسس، پس از رسمیت یافتن جلسه، ابتدا به انتخاب یک رئیس و یک نایب رئیس و یک منشی و سه نفر ناظر اقدام می شود. سپس بعد از استماع گزارش موسسان یا هیات موسس و تصویب آن، اساسنامه اتحادیه مطرح و با رأی اکثریت داوطلبان عضویتی که نمایندگان آن ها در جلسه حضور دارند، به تصویب می رسد و پس از تصویب شدن اساسنامه، اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان،اعم از اعضای اصلی و علی البدل، طبق مقررات اساسنامه مصوب، انتخاب می گردد و ماموریت به ثبت دادن اتحادیه، به هیات مدیره ای که قبولی خود را کتباَ اعلام کرده باشند، داده می شود. 

اعضای اولین هیات مدیره و نیز اولین بازرس یا بازرسان، اعم از اصلی و علی البدل، از بین تعاونی های داوطلب عضویت در اتحادیه که برای عضویت در هیات مدیره یا داشتن سمت بازرسی، نامزد شده اند، انتخاب می شوند. 

تعاونی هایی که انتخاب می شوند، باید قبولی خود را کتباَ اعلام دارند. علاوه بر آن ، هر تعاونی که به عضویت هیات مدیره انتخاب می شود، باید یک " شخص حقیقی " از اعضا ( اشخاص حقیقی ) زیر مجموعه خود را، برای حضور در هیات مدیره و انجام وظایف مربوط معرفی کند. ایضاَ هر تعاونی که به عنوان بازرس انتخاب می شود باید یک " شخص حقیقی " از اعضا ( اشخاص حقیقی ) زیر مجموعه خود را برای حضور در اتحادیه و انجام وظایف بازرسی معرفی نماید. در بعضی نمونه اساسنامه ها، قید شده است که شخصی که برای انجام وظایف بازرسی معرفی می شود، بهتر است با امور حسابداری یا مالی، آشنایی داشته باشد. 

توضیحاَ اضافه می شود که مثلاَ داوطلبان عضویت در اتحادیه تعاونی روستایی هر شهرستان را، شرکت های تعاونی روستایی واقع در آن شهرستان و داوطلبان عضویت در اتحادیه تعاونی روستایی هر استان را، اتحادیه های تعاونی روستایی واقع در آن استان تشکیل می دهند. داوطلبان عضویت در اتحادیه مرکزی تعاونی روستایی یا کشاورزی، از اتحادیه های تعاونی روستایی یا کشاورزی واقع در استان های کشور تشکیل می شود. بنابراین مثلاَ باید گفت که " شخص حقیقی " مزبور در اتحادیه روستایی شهرستان، از بین اشخاص حقیقی عضو شرکت های تعاونی روستایی داوطلب عضویت در اتحادیه مذکور شهرستان و در اتحادیه های تعاونی روستایی شهرستان، از بین اشخاص حقیقی عضو شرکت های تعاونی روستایی داوطلب عضویت در اتحادیه مذکور شهرستان و در اتحادیه های تعاونی روستایی یا کشاورزی استان یا مرکزی، از بین اشخاص حقیقی عضو شرکت های تعاونی روستایی یا کشاورزی عضو اتحادیه های داوطلب عضویت در اتحادیه مذکور استان یا مرکزی، معرفی خواهد شد. 

   




شرکت بامسئولیت محدود ، شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود مسئول قروض و تعهدات شرکت است . چنانچه یک شرکت با مسئولیت محدود تاسیس کرده اید و به هر دلیلی نمی خواهید به فعالیت خود ادامه بدهید، می توانید آن را منحل نمایید. 

در این مقاله سعی شده است اطلاعاتی راجع به موارد انحلال شرکت با مسئولیت محدود و مدارک ثبت انحلال شرکت در دسترس خوانندگان محترم قرار گیرد.

متقاضیان محترم، جهت کسب اطلاعات بیشتر در این رابطه می توانند با مشاوران مجموعه  تماس حاصل نمایند. 

موارد انحلال شرکت با مسئولیت محدود:
1- وقتی که شرکت مقصودی که برای آن تشکیل شده، انجام داده و یا انجام آن غیرممکن شود. 

2- وقتی که شرکت برای مدت معینی تشکیل شده باشد و آن مدت منقضی شده باشد ، مگر اینکه مدت قبل از انقضا تمدید شود. لازم به ذکر است که تمام شرکت های تجاری، اگر برای مدت معینی تشکیل شده باشند، این مدت قابل تمدید است. 

3- چنانچه تنها یک شریک در شرکت باقی بماند، شرکت به طور طبیعی منحل خواهد شد. 

4- در صورتی که شرکت ورشکسته شود. 

5- در صورت تصمیم عده ای از شرکاء که سرمایه آن ها بیش از نصف سرمایه شرکت است. 

6- در موارد فوت یکی از شرکاء در صورتی که به موجب اساسنامه ذکر شده باشد. 

7- در صورت جمع این شرایط که :

- به واسطه ضررهای وارد به شرکت، نصف سرمایه شرکت از بین رفته باشد ؛

- یکی از شرکا تقاضای انحلال کند ؛

- دادگاه دلایل او را موجه تشخیص دهد ؛

- سایر شرکا حاضر نباشند سهمی را که در صورت انحلال به او تعلق می گیرد، بپردازند و او را از شرکت خارج کنند . لازم به ذکر است که :

حکم دادگاه در این رابطه جنبه تاسیس دارد ؛ یعنی تا قبل از صدور حکم بر انحلال و قطعیت آن، شرکت به قوت خود باقی است. 

مدارک ثبت انحلال شرکت با مسئولیت محدود:
1- کپی برابر اصل شناسنامه و کارت ملی همه شرکاء و مدیر تصفیه 

2- روزنامه رسمی مربوط به مرحله ثبت شرکت و مرحله آخرین تغییرات شرکت 

3- اصل صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده که به امضاء شرکاء و مدیر تصفیه رسیده باشد. 

4- چنانچه مجمع عمومی فوق العاده با حضور کلیه شرکاء تشکیل نشده و بلکه با حضور اکثریت شرکاء باشد، ارائه اصل روزنامه کثیرالانتشار شرکت که حاکی از رعایت تشریفات دعوت از مجمع عمومی فوق العاده است الزامی است. 

5- اصل وکالتنامه در صورتی که وکیل دادگستری امور مربوط به ثبت انحلال شرکت را انجام می دهد. 

لازم به ذکر است، مراحل انحلال شرکت با مسئولیت محدود، شامل تنظیم صورتجلسه انحلال شرکت، امضا ذیل صورتجلسه ، ثبت صورتجلسه انحلال شرکت در سامانه و آگهی در سامانه روزنامه رسمی می باشد. 

 

   


رتبه بندی

دوشنبه 14 بهمن 1398 نویسنده: nazanin nazanin |

اخذ رتبه یا فرآیند رتبه بندی شرکت فرآیندی متشکل از پیگیری جهت تکمیل شرایط و مدارک و مراوده و پیگیری از سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور است. بسیاری از پروژه های بزرگ و دولتی و یا خصوصی به صورت مناقصه ای به شرکت های پیمانکاری و مجری واگذار می گردند، این شرکت ها چه به صورت شرکتهای پیمانکاری و چه به صورت شرکتهای مشاور در این مناقصه ها شرکت می نمایند.

معیار ارزیابی این شرکتها علاوه بر قیمت های پشنهادی جهت انجام پروژه، میزان توان فنی و سوابق کاری آنها نیز می باشد. این میزان توان فنی و سوابق کاری که متشکل از نیروها و سوابق کاری آنها، تجربه ی کاری و توان مالی شرکت است را با یک امتیاز از 1 تا 5 رتبه بندی می نمایند.

اخذ رتبه و رتبه بندی شرکت ها توسط سازمان مدیریت و برنامه ریزی انجام می گیرد. در واقع رتبه بندی شرکت یا همان گرید شرکت بر اساس استانداردها و آیین نامه های موجود در این سازمان و به میزان احراز شرایط لازم به شرکت های پیمانکاری و مشاور اعطا می شود.

پس چنانچه پس از بررسی موارد گفته شده در بالا، شرکت‌ها واجد شرایط اخذ رتبه تشخیص داده شدند آنگاه می توانند گواهی تشخیص صلاحیت دریافت نمایند. به این فرآیند اخذ گواهی تشخیص صلاحیت به اصطلاح رتبه بندی شرکت و اخذ رتبه می گویند.

سازمان های دولتی حق انعقاد قرارداد با شرکت هایی که فاقد رتبه هستند را ندارند.

شرایط لازم جهت رتبه بندی شرکت ها
جهت اخذ رتبه ابتدا باید یک شرکت داشته باشید و چنانچه ندارید می بایستی یک شرکت را در حوزه کاری خود در اداره ثبت شرکتها به ثبت برسانید.
دو سوم از اعضای هیات مدیره می بایستی حداقل دارای مدرک کارشناسی باشند.
به کار گیری یک مهندس که دارای 7 سال سابقه بیمه رد شده از یک شرکت دارای رتبه، در هیات مدیره
دو نفر مهندس دارای سابقه بیمه و کار مرتبط به میزان 3 سال ( اگر این دو مهندس عضو هیات مدیره باشند، شرکت می تواند از دو شاخه متفاوت تقاضای رتبه بندی شرکت داشته باشد.
شرایط عمومی اخذ رتبه شرکت ها
عدم سوء پیشینه شرکت که منجر به محدودیت جهت انجام پروژه ها باشد.
عدم اشتغال در مشاغل دولتی برای مدیران شرکت
انواع رتبه بندی شرکت ها
رتبه بندی شرکت های مشاور
رتبه بندی شرکت های پیمانکاری
رتبه بندی شرکت های انفورماتیک
رتبه بندی شرکت های انبوه سازی
رتبه بندی epc
در ادامه به شرح این عناوین به تفکیک پرداخته می شود:

اخذ رتبه پیمانکاری
اخذ رتبه پیمانکاری دارای مزیت های بسیاری می باشد. همین موضوع سبب شده است تا اکثر شرکت های پیمانکاری به دنبال دریافت رتبه برتر برای خود باشند تا بتوانند به واسطه آن وجهه خوبی از خود در اذهان به جای بگذارند. در این مطلب قصد داریم تا شما را با چگونگی اخذ رتبه پیمانکاری و مدارک و شرایط مورد نیاز برای آن آشنا سازیم.

شرکت های پیمانکاری مجموعه هایی هستند که با افراد حقیقی و حقوقی گوناگون برای فعالیت در زمینه های تخصصی رشته های زیر قرارداد می بندند.

شرکت های پیمانکاری در 11 رشته تقسیم بندی می شوند که عبارتند از:

رشته ساختمان
رشته صنعت و معدن
رشته راه و ترابری
رشته ارتباطات
رشته نفت و گاز
رشته تاسیسات
رشته کشاورزی
رشته آب
رشته انرژی
رشته مرمت آثار باستانی
رشته کاوش های زمینی
چگونگی اخذ رتبه پیمانکاری
رتبه هایی که برای شرکت های پیمانکاری در نظر گرفته شده اند پایه های یک تا پنج را شامل می شوند. برترین پایه که یک شرکت می تواند اخذ نماید یک می باشد. اگر شرکت شما فاقد رتبه باشد سایر شرکت ها و سازمان ها قادر به بستن قرارداد با شما نخواهند بود و از طرف دیگر در مناقصه های دولتی هیچ شانسی نخواهید داشت.

بنابراین اگر دارای شرکت پیمانکاری هستید باید در اسرع وقت نسبت به اخذ رتبه پیمانکاری خود اقدام به عمل آورید. به خاطر داشته باشید که رتبه شرکت شما نشان دهنده توان و صلاحیت فعالیت پیمانکاریتان بوده و عاملی است که اعتماد سرمایه گذاران و کارفرمایان را به خود جلب می نماید.

شرایط و مدارک مورد نیاز جهت اخذ رتبه پیمانکاری
مدارک لازم جهت رتبه بندی شرکت
توجه داشته باشید که عوامل متعددی در تعیین نمودن رتبه و گرید برای یک شرکت پیمانکاری تاثیرگذار هستند. سوابق تحصیلی و کاری اعضا هیات مدیره و پرسنل شرکت، سوابق کاری شرکت، وضعیت حساب های مالی و … همگی در رتبه به دست آمده تاثیرگذار می باشند.

یکی از مهم ترین عوامل موثر در کسب رتبه بالا در رتبه بندی پیمانکاری تعداد نیروهای متخصص فنی و مهندسی موجود در اعضای هیئت مدیره است. بنابراین اگر به دنبال رتبه بهتر برای شرکت خود هستید، تمام سعی خود را بکنید تا اکثریت اعضا هیئت مدیره دارای حداقل مدرک تحصیلی کارشناسی در رشته مرتبط، سابقه کاری مربوط به رشته مهندسی مربوطه و یا مدیریت باشند. اگر این اعضا دارای رزومه پژوهشی پرباری نیز باشند شانس اخذ رتبه برتر برای شما بسیار بیشتر از سایر شرکت ها خواهد بود.

شرایط و مدارک اخذ رتبه پیمانکاری که پیش از هر کاری باید تمامی آنها را فراهم نمایید عبارت می باشند از:

عدم وجود ممنوعیت ‌های مقرر در اصول ۴۹ و ۱۴۱ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
عدم سو‌ء سابقه شرکت در فعالیت های پیمانکاری
عدم وجود هیچ گونه ممنوعیتی در اعطای صلاحیت به شرح مندرج در بند ۲۴ و ضوابط ارزشیابی پیمانکاران
دو سوم اعضای هیئت مدیره باید حداقل دارای مدرک تحصیلی کارشناسی باشند
مدارک ثبت شرکت شامل اساسنامه، تمام روزنامه های رسمی،اظهارنامه و یا شرکت نامه و تقاضانامه شرکتی
اظهارنامه مالیاتی به همراه گزارش حسابرس رسمی
کد اقتصادی شرکت
مدارک شناسایی اعضای هیئت مدیره
رزومه کاری و تحصیلی اعضا هیئت مدیره
اجاره نامه و یا سند رسمی شرکت
رتبه بندی قبلی (درصورت وجود)
اصل و کپی آخرین صورتجلسه هیات مدیره با قید میزان سهام سهامداران شرکت
کپی قراردادها و مفاصا حساب آنها
رتبه بندی شرکت های مشاور
اخذ رتبه مشاور
شرکت های مهندسی مشاور دارای سه رتبه بندی می باشد که حداقل آن اخذ رتبه 3 و بالاترین رتبه شرکت های مهندسی مشاور اخذ رتبه 1 می باشد. در فرآیند اخذ رتبه مشاور ، امکانات فنی و نرم افزاری ،ساختار مدیریتی، تجربه کاری و همچنین نیروی فنی و مهندسی مورد ارزیابی قرار می گیرند. جهت عقد قرارداد با سازمان های دولتی و سایر شرکت ها اولین سوال رتبه شرکت می باشد دارا بودن اخذ رتبه بالاتر و بهتر سبب می گردد تا پروژه های بهتر و بیشتری به سوی شرکت شما بیایند و از فرصت های شغلی مناسب تری برخوردار گردید.

شرکت های مشاور در 9 رشته تقسیم بندی می شوند که عبارتند از:

رشته شهرسازی و معماری
رشته راه و ترابری
رشته مهندسی آب
رشته مطالعات کشاورزان
رشته مخابرات
رشته انرژی
رشته معدن
رشته صنعت
رشته نفت و گاز
جهت اخذ رتبه مشاور بایست ابتدا شرکت مهندسی مشاور خود را طبق موازین قانونی به ثبت برسانید و مدارک معتبر در این زمینه را بدست آورید. شرکت های مشاوره ای در زمینه طراحی، مطالعه، کارهای نظارت برساخت فعالیت دارند.

داشتن اطلاعات کافی درباره مدارک مورد نیاز جهت اخذ رتبه مشاور باعث جلوگیری از اتلاف زمان در پروسه اخذ رتبه شرکت می گردد.

شرایط و مدارک مورد نیاز جهت اخذ رتبه مشاور
ثبت شرکت در رشته تخصصی مشاوره ای در اداره ثبت شرکت ها و ارائه مدارک معتبر در این زمینه
کد اقتصادی و کد کارگاهی
مدارک ثبتی شرکت(اساسنامه،روزنامه های رسمی،اظهارنامه و یا شرکت نامه و تقاضانامه،صورت جلسه هیات مدیره و…)
مدارک هویتی هیات مدیره، سهامداران و افراد امتیاز آور
مستندات مربوط به ساختار مدیریتی شرکت
مدارک مربوط به امکانات پشتیبانی شرکت
سوابق تحصیلی اعضا هیات مدیره
سوابق کاری مدیرعامل و افراد امتیازآور
قراردادها و مدارک مالی مربوطه
فعالیت های آموزشی و تحقیقاتی و … برای شرکت متقاضی،هیات مدیره،سهامدارن و افراد شرکت
5-تعهد نامه سازمان یا محضری عدم مداخله کارکنان دولت
سایر تعهد نامه ها
تفاوت شرکت های پیمانکاری و مشاور
شرکت های پیمانکار معمولا در پروژه های عمرانی، ساخت و نظارت بر پیمانکار و به طور عموم اجرایی می باشد در صورتی که  شرکت های مشاور در زمینه ی طرح ریزی و کارهای نظارت بر ساخت فعالیت دارند و بدین طریق واسطی میان پیمانکار و کارفرما محسوب می شوند.
جهت اخذ گرید و رتبه بندی شرکت های پیمانکاری امتیازها شامل امتیاز نیروی انسانی متخصص،سوابق کاری و استطاعت مالی می باشند در صورتیکه در رتبه بندی شرکت های مشاور، مازاد بر نیروی فنی و مهندسی، امکانات فنی و نرم افزاری نیز بررسی می گردند.
در شرکت های پیمانکاری رتبه بندی شرکت ها در یازده رشته طبقه بندی شده است که گرید آن ها از 1 (بالاترین) تا 5 (پایین ترین) امتیاز بندی می شود در صورتیکه شرکت های مشاور در پایه های 1، 2 و 3 رتبه بندی می شوند.
در صورت تمدید اخذ رتبه شرکت مشاور گواهی اصل گواهی رتبه بندی قبلی و مدارک دیگری نیز مورد نیاز می باشد. تمامی این کارها را می توانید به موسسات خدمات ثبت شرکت و یا موسسات حقوقی محول نمایید و از خدمات آنها و تجارب ارزشمند کارشناسان شان استفاده نمایید و در زمان و هزینه های خود صرفه جویی لازم را داشته باشید و انرژی خود را بر روی کار اصلی خود قرار دهید. تا در پروژه های مورد نظرتان هرچه سریع تر شرکت نمایید.

رتبه بندی شرکت

رتبه بندی شرکت های انفورماتیک
رتبه بندی شرکت های انفورماتیک در 15 رشته تقسیم بندی می شوند که به شرح ذیل می باشد:
 
تولید و ارائه قطعات جانبی و ملزومات
تولید و ارائه دستگاه‌های جانبی
تولید و پشتیبانی نرم‌افزارهای سفارش کاربر
تولید، ارائه و پشتیبانی پکیج های نرم‌افزاری از جمله نرم افزارهای محتوا محور
ارائه و پشتیبانی نرم‌افزارهای پایه، سیستم و ابزارها
خدمات شبکه‌های اطلاع رسانی
شبکه داده‌های مخابراتی و رایانه ای
تامین امنیت فضای تولید و تبادل اطلاعات ( پنتست )
مشاوره، طرح ریزی و نظارت بر اجرای پروژه های انفورماتیکی
آموزش و پژوهش در حوزه های انفورماتیک
خدمات پشتیبانی در حوزه های انفورماتیک
سیستم های اتوماسیون صنعتی و سازمانی
ارائه سیستم های ویژه ( سایر )
رتبه بندی شرکت های EPC طرح و ساخت
تقسیم بندی رشته های شرکت های طرح و ساخت به شکل زیر می باشد :

رشته طرح و ساخت ساختمان
ساختمانهای آموزشی، بهداشتی و درمانی و در نهایت ورزشی
ساختمانهای اداری، تجــاری، مسکونی و صنعتی
دکوراسیون و معماری داخلی
مرمت و بهسازی بافت های فرسوده شهری
پدافند غیر عامل و مقاوم سازی بافت های موجود
رشته طرح و ساخت آب
ساخت سد و سازه های دریایی
خطوط آبرسانی آبیاری
تاسیسات آب و فاضلاب
حفاظت و مهندسی رودخانه
تونلها و سازه های زیرزمینی
مقاوم سازی
رشته طرح و ساخت راه و ترابری :
راه سـازی
پل و تونل سـازی
حمل و نقل ریلـی
 ساخت فرودگاه
ساخت بنادر
مقاوم سازی
رشته  طرح و ساختکشاورزی
کشاورزی، دامپروری و منابع طبیعی
آبزیان و شیـلات
فضای سبز
آبیاری  قطره ای و تحت فشار
رشته EPC آثار تاریخی و فرهنگی
پژوهش فرهنگ و تاریخ
مرمت بنا و بافتهای تاریخی
معرفی
مقاوم سازی

   


 
شرکت های خارجی برای آن که بتوانند از حقوق خود در زمینه مالکیت صنعتی حمایت نمایند، لازم است تا مقررات ایران را در این خصوص مطالعه کنند. زیرا اصولاَ این گونه اموال جهت حمایت، به ثبت نیاز دارند و آشنایی با مقررات ایران در این راستا برای صاحبان این قبیل اموال می تواند واجد اهمیت فراوان باشد.

به بیان دیگر شرکت خارجی همزمان با معرفی و فروش محصولات خود در کشور ایران تمایل دارد تا در راستای استفاده از فی المثل علامت تجاری محصول مورد نظر، حمایت های لازم را نیز به عمل آورد و بدون شک آن ها خشنود خواهند شد اگر در نظام حقوقی که حقوق مزبور مورد استفاده قرار می گیرد، تضمین های کافی برای حراست از این گونه حقوق در نظر گرفته شده باشد.
خوشبختانه در ایران اخیراً تحولات عظیمی در این رشته از حقوق ایجاد گردیده است و مصوبات جدید باعث شده تا در کشورمان حمایت های بیشتری از حقوق مالکیت صنعتی به عمل آید. در این مقاله بر اساس مقرراتی که اخیراَ به تصویب رسیده اند، به حمایت های موجود در زمینه نام های تجاری و نشانه های جغرافیایی به صورت جداگانه پرداخته خواهد شد. علاقه مندان جهت کسب اطلاعات بیشتر در این رابطه می توانند مقالات ذیل را نیز مورد مطالعه قرار دهند :
- مراحل ثبت نشان جغرافیایی چگونه است ؟
- خدمات تخصصی ثبت شرکت فکر برتر

نام های تجاری
نام تجاری عنوانی است که تاجر یا شرکت تجاری برای معرفی خود از آن استفاده می نماید. برای تشخیص نام تجاری از علامت تجاری لازم به ذکر است که نام تجاری نشانگر اعتبار کل یک شرکت می باشد، نه آن که به یک محصول خاص آن شرکت اشاره داشته باشد. به عنوان مثال : اگر مارک معروف خمیردندان " کرست " متعلق به شرکت " پراکتر و گرمبل " را در نظر بگیریم، " پراکتر و گرمبل " یک نام تجاری است ، حال آن که " کرست " علامت تجاری آن می باشد.
قانون تجارت در حقوق ایران، کلیه شرکت ها را مکلف نموده است تا با نام مخصوص تشکیل شوند. نام مخصوص شرکت های تجاری اصولاَ شامل دو قسمت است : یکی قسمت مربوط به نوع شرکت ، مثل " شرکت سهامی " ، " با مسئولیت محدود " ، " تضامنی " که در کلیه شرکت های از یک نوع ، یکسان می باشد و قسمت دیگر مربوط است به اسم شرکت که در هر یک از آن ها متفاوت خواهد بود.
نام های تجاری برخلاف علائم تجاری که همواره توجه قانوگذار را به خود معطوف داشته است و از سال 1310 قانونی خاص را ذیل عنوان " قانون ثبت علائم و اختراعات " به خود اختصاص داده بود، تنها در 7 ماده در باب چهاردهم قانون تجارت، مصوب 1311 بدان اشاره شده بود. طبق این قانون ثبت اسم تجاری اختیاری می باشد، مگر در مواردی که وزارت دادگستری ثبت آن را الزامی نماید ؛ و در صورت ثبت ، مدت اعتبار آن 5 سال خواهد بود.

متاسفانه با وجود آن که طبق ماده 582 قانون تجارت ، وزارت دادگستری در سال 1311 مسئول تنظیم آیین نامه ای شده بود که ترتیب ثبت اسم تجاری و اعلان آن و اصول محاکمات در دعاوی مربوط به اسم تجاری را معین نماید ، اما چنین آیین نامه ای تاکنون به تصویب نرسیده است. به همین جهت در حال حاضر ثبت اسم تجاری در ایران ممکن نیست ؛ زیرا نه مقامی که باید آن را ثبت کند معلوم است و نه تشریفاتی که برای ثبت باید انجام شود. از آن جا که طبق ماده 578 قانون تجارت، اسم تجارتی فقط در صورتی حمایت می شود که به ثبت رسیده باشد، بر اساس این قانون نمی توان اسم تجاری را حمایت نمود.
با این حال به نظر می رسد که قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب 1386، این گونه نام ها را حتی بدون نیاز به ثبت حمایت کرده است. طبق این قانون نام تجاری به معنای اسم یا عنوانی که معرف و مشخص کننده شخص حقیقی یا حقوقی باشد، تعریف شده است و از آن جا که به موجب آیین نامه دفتر ثبت تجاری، کلیه بازرگانان و بنگاه های بازرگانی و شرکت های تجاری ایرانی و خارجی باید نام خود را در دفتر ثبت نمایند، ماده 47 قانون ثبت اختراعات ، طرح های صنعتی و علایم تجاری بدون نیاز به ثبت مجدد نام های تجاری، مقرر نموده : " با رعایت قوانین و مقررات ثبت اجباری نام های تجاری، این قبیل نام ها حتی بدون ثبت، در برابر عمل خلاف قانون اشخاص ثالث حمایت می شوند ... "
لذا به نظر می رسد که با تصویب قانون یاد شده شرایط حمایت ملی از نام های تجاری نیز فراهم آمده است.

مضاف بر این که از آن جا که ایران جزء کشورهای عضو کنوانسیون پاریس می باشد، از این طریق نیز نام های تجاری اشخاص خارجی که کشور متبوعشان عضو این کنوانسیون می باشد، می تواند در ایران حمایت شود. طبق ماده 8 کنوانسیون پاریس :" نام تجاری بدون آنکه الزامی به تسلیم اظهارنامه یا ثبت آن باشد در کلیه کشورهای اتحادیه حمایت خواهد شد چه جزء علامت صنعتی یا تجاری باشد چه نباشد ".
شایان ذکر است، طبق ماده 1 قانون سرمایه گذاری، اسامی تجاری نیز می توانند به عنوان سرمایه خارجی پذیرفته شوند؛ اما ثبت این گونه سرمایه ها به عنوان سرمایه خارجی در سازمان سرمایه گذاری به اظهارنظر و تایید وزارتخانه ذی ربط وابسته می باشد، که البته تاکنون به ندرت تقاضای ثبت این قبیل سرمایه ها مطرح گردیده است.

نشانه های جغرافیایی
نشانه جغرافیایی نشانه ای است که مبدا کالایی را به قلمرو ، منطقه یا ناحیه ای از کشور منتسب می نماید، مشروط بر این که کیفیت و مرغوبیت ، شهرت یا سایر خصوصیات کالا به طور اساسی قابل انتساب به مبدا جغرافیایی آن باشد. لازم به ذکر است که قانون نشانه های جغرافیایی برای نخستین بار در سال 1383 به تصویب رسید. طبق این قانون ، قانونگذار برای حمایت از نشانه های جغرافیایی علاوه بر ایجاد نظام خاص حمایتی از طریق ثبت نشانه های جغرافیایی به موضوع حمایت از نشانه های جغرافیایی در چارچوب حمایت در مقابل رقابت مکارانه یا نامشروع توجه نموده است. علاوه بر این قانون مزبور ، نشانه جغرافیایی را اعم از این که ثبت شده یا نشده باشد، چنان چه دارای شرایط مقرر در قانون باشد، حمایت می نماید. چنان چه نشانه ای به ثبت رسیده باشد، موجد این اماره قانونی می باشد که نشانه ثبت شده با تعریف و شرایط مقرر در قانون نشانه های جغرافیایی انطباق دارد.
ماده 7 قانون یاد شده، در خصوص ثبت نشانه جغرافیایی چنین مقرر می نماید : " اظهارنامه ثبت نشانه های جغرافیایی توسط اشخاص زیر به سازمان ثبت اسناد و املاک کشور تسلیم می شود :
الف- هر شخص حقیقی یا حقوقی و همچنین گروه هایی از اشخاص که در مکان جغرافیایی مندرج در اظهارنامه به تولید کالای مذکور در آن مشغولند.
ب- هر مرجع صلاحیتدار در امر تولید، توزیع و سیاستگذاری کالای مورد ثبت ".
بنابراین شرکت های خارجی به طور معمول می توانند به موجب بند " الف " این قانون به ثبت نشانه جغرافیایی اقدام نمایند و به نحو ممکن از مزایای مندرج در این قانون برخوردار گردند.

لازم به ذکر است که علاوه بر مقررات داخلی فوق الذکر، کنوانسیون پاریس برای حمایت مالکیت صنعتی، موافقت نامه مادرید در مورد جلوگیری از نصب نشانه های منبع غیرواقعی یا گمراه کننده بر کالا و موافقت نامه لیسبون در مورد حمایت از اسامی مبدا و ثبت بین المللی آن ها، دربرگیرنده مقرراتی در مورد نشانه های جغرافیایی می باشند و با توجه به آن که ایران عضو آن ها می باشد، می توانند مورد توجه قرار گیرند.

   


اصول مهم در ثبت شرکت تعاونی

یکشنبه 6 بهمن 1398 نویسنده: nazanin nazanin |


آیا با اصول ثبت شرکت تعاونی آشنایی دارید؟
در این مقاله سعی بر آن شده تا ضوابط قانونی ثبت شرکت تعاونی به طور کامل شرح داده شود.

چنانچه می خواهید در این باره بیشتر بدانید می توانید به سایر مقالات سایت نظیر " راهنمای گام به گام تشکیل و ثبت شرکت تعاونی " ، " مدارک مورد نیاز برای اخذ مجوز ثبت تعاونی " ، " مجوز ثبت شرکت تعاونی " مراجعه نمایید و یا با وکلای مجرب ثبت شرکت فکر برتر تماس حاصل فرمایید. همکاران ما در این مرکز، همواره آماده پاسخگویی به سوالات شما عزیزان درباب ثبت شرکت و ثبت برند می باشند.
• شرکت تعاونی و اصول مهم ثبت آن
شرکت تعاونی ، شرکتی است که برای مدت نامحدود و به منظور رفع احتیاجات مشترک شرکاء و بهبود وضع مادی و اجتماعی آنان تشکیل می شود.

شرکت های تعاونی دارای ویژگی هایی به شرح ذیل می باشند :
الف- شرکت های تعاونی دارای ارکانی از قبیل مجمع عمومی ، هیئت مدیره و بازرسین می باشند.
ب- مجمع عمومی شرکت های تعاونی به سه نوع موسس، عادی و فوق العاده تقسیم می شوند.
ج- تعداد اعضای هیئت مدیره بین 3 تا 7 نفر به عنوان اعضاء اصلی و عده ای معادل یک سوم اعضاء اصلی، به عنوان علی البدل می باشد. در تعاونی های بزرگ به ازای افزایش هر چهار صد نفر عضو، یک نفر به عنوان عضو علی البدل انتخاب می شود. البته حداکثر تعداد اعضای اصلی و علی البدل 15 نفر می باشد.
مدت ماموریت اعضاء هیئت مدیره 2 سال است با این حال انتخاب مجدد آن ها بلامانع است.
د- در این شرکت ها مانند شرکت سهامی لازم نیست که موضوع فعالیت شرکت در شمار اعمال تجاری باشد. این شرکت ها، در هر صورت تاجرند، چه موضوع فعالیت شرکت، عمل تجاری باشد و چه نباشد.
ه- مسئولیت شرکای این شرکت مانند مسئولیت شرکای شرکت با مسئولیت محدود و سهامی است ؛ یعنی فقط به میزان سهامشان مسئول تادیه دیون شرکت اند ، نه بیشتر.
ی- نقل و انتقال سهام در این شرکت، بسیار آسان است و با هیچ مانعی روبرو نیست و نمی توان آن را منوط به موافقت شخص یا نهادی کرد.

به طور خلاصه از مقررات مربوط به قانون شرکت های تعاونی ، می توان نتیجه گرفت که برای تاسیس و ثبت یک شرکت تعاونی لازم است ضوابط قانونی ذیل در نظر گرفته شود :
1) شرکت تعاونی یا در قالب شرکت های سهامی یا مطابق مقررات اساسنامه مصوب تشکیل می گردد.
2 ) حداقل و حداکثر تعداد عضو در تعاونی ها به نسبت سرمایه و فرصت اشتغال و نوع فعالیت و رعایت اصل عدم تمرکز و تداول ثروت به وسیله آیین نامه ای تعیین می شود که به تصویب وزارت تعاون می رسد ولی در هر صورت تعداد اعضا نباید کمتر از 7 نفر باشد.
3) اولین قدم جهت تاسیس شرکت تعاونی تشکیل هیئتی به نام هیئت موسس می باشد. طبق ماده 31 قانون تعاون، مجمع موسس عبارتست از عده ای از افراد واجد شرایط عضویت در تعاونی مربوط که اقدام به تاسیس تعاونی می نمایند. طبق ماده 9 قانون بخش تعاون ، شرایط عضویت در تعاونی ها عبارتست از :
تابعیت جمهوری اسلامی ایران ؛ عدم ممنوعیت قانونی و حجر و ورشکستگی به تقصیر ؛ عدم سابقه ارتشا ، اختلاس و کلاهبرداری ؛ درخواست کتبی عضویت و تعهد رعایت مقررات اساسنامه تعاونی ؛ عدم عضویت در تعاونی مشابه .
4) موسسان تعاونی باید با قوانین و مقررات تعاونی ها آشنایی داشته باشند در صورت نیاز باید در کلاس های آموزشی یک روزه که اداره کل تعاون استان دایر می کند ، شرکت کنند.
5) برخلاف سایر شرکت های تجاری، برای تاسیس و ثبت شرکت تعاونی ، ابتدا موسسین شرکت باید به اداره تعاون مراجعه نموده و پس از ارائه طرح توجیهی و درخواست تاسیس، در صورت موافقت با تاسیس شرکت، اداره تعاون ، موافقت نامه تشکیل را صادر و همراه با سایر مدارک لازم جهت ثبت شرکت به اداره ثبت شرکت ها ارسال می نماید.
اداره ثبت شرکت ها پس از بررسی مدارک ، نسبت به ثبت شرکت تعاونی اقدام و رونوشتی از آگهی ثبت شرکت و اساسنامه ای که به تایید اداره ثبت شرکت ها رسیده است را به اداره تعاون ارسال می نماید، هیئت مدیره شرکت تعاونی پس از ثبت باید از اداره تعاون برای آن پروانه تاسیس بگیرد و پس از اخذ پروانه تاسیس می تواند به فعالیت بپردازد.
6) برای تشکیل هر شرکت باید اساسنامه آن تنظیم و اهداف آن مشخص گردد و لزوماَ در اساسنامه هر یک از تعاونی ها باید نکات ذیل درج گردد :
نام تعاونی با قید کلمه تعاون ، هدف ، موضوع ، نوع ، حوزه عملیات ، مدت ، مرکز اصلی عملیات و نشانی ، میزان سرمایه ، مقررات مربوط به عضویت ، ارکان ، مقررات مالی و کار ، انحلال و تصفیه .
لازم به ذکر است، اساسنامه انواع شرکت های تعاونی، به صورت نمونه اساسنامه به وسیله وزارت تعاون تهیه شده و در اختیار تشکیل دهندگان شرکت قرار می گیرد.
7) بنا بر قانون بخش تعاون، تابعیت تعاونی ها باید ایرانی باشد ؛ یعنی آن شرکت های تعاونی از منظر حقوق ایران ، تعاونی محسوب می شوند و مشمول قانون بخش تعاون اند که تابعیت آن ها ایرانی باشد.
8) سرمایه تعاونی متشکل از آن اموالی است که یا در ابتدا به تعاونی تعلق دارد و یا در نتیجه افزایش سرمایه به مالکیت تعاونی در می آید. حداقل 51% سرمایه را خود اعضا تامین می کنند و می توانند الباقی را از وزارتخانه ها و سازمان ها و شرکت های دولتی وام بگیرند.
9) هر تعاونی وقتی ثبت و تشکیل می شود که حداقل یک سوم سرمایه آن تادیه و در صورتی که به صورت نقدی و جنسی باشد تقویم و تسلیم شده باشد.
10) سرمایه تعاونی توسط اعضا به تساوی تامین می شود مگر آن که مجمع عمومی خلاف این ترتیب را مقرر کند.
11) مسئولیت مالی اعضا محدود به میزان سهم آنان در تعاونی است مگر شرط خلاف در قرارداد.
12) برای تاسیس آن حداقل سرمایه ای تعیین نشده است.
13) هر گونه تغییری که بعداَ در اساسنامه یا در اعضای هیئت مدیره ، بازرسان و مدیر عامل تعاونی یا در سرمایه آن صورت گیرد، باید به مرجع ثبت تعاونی اعلام شود.
14) شرکت ها و اتحادیه های تعاونی، از پرداخت حق الثبت و نصف تعرفه آگهی ثبت در روزنامه رسمی معاف اند.

مدارک لازم برای ثبت و اخذ مجوز شرکت تعاونی :
مدارک و اوراق ذیل بایستی توسط هیات مدیره همراه با درخواست خود تحویل اداره تعاون گردد :
1) اساسنامه مصوب شرکت
2) دعوتنامه تشکیل اولین مجمع عمومی عادی
3) صورتجلسه اولین مجمع عمومی عادی ، دایر بر تصویب اساسنامه و انتخاب اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان .
4) صورتجلسه راجع به جلسه اولین هیات مدیره دایر بر انتخاب رئیس و نایب رئیس و منشی هیات مدیره ، انتخاب صاحبان امضاهای مجاز و اسامی و مشخصات آن ها و انتخاب مدیر عامل.
5) فهرست اسامی و مشخصات داوطلبان تشکیل تعاونی .
6) فهرست اسامی حاضران در اولین مجمع عمومی عادی که حاوی امضای آن ها باشد.
7) فهرست اسامی و مشخصات و نشانی اعضای اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان اعم از اصلی و علی البدل و مدیر عامل که حاوی امضای آن ها باشد.
8) مدارک مربوط به تقویم و تسلیم آن مقدار از سرمایه که به صورت جنبی بوده است.
9) قبولی کتبی اعضای اولین هیات مدیره و بازرس یا بازرسان
10) رسید پرداخت مقدار وجوه لازم التادیه سرمایه تعاونی ، طبق اساسنامه

   


درباره وبلاگ


آخرین پستها


نویسندگان


آمار وبلاگ

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو | Buy Website Traffic