شرکت سهامی چیست؟

دوشنبه 30 دی 1398 نویسنده: nazanin nazanin |

 
 
 از جمله شرکت هایی که در ماده 20 قانون تجارت به آن اشاره شده است،شرکت سهامی است.شرکت سهامی شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها است.
به موجب ماده 2 لایحه مزبور"شرکت سهامی،شرکت بازرگانی محسوب می شود،ولو این که موضوع عملیات آن،بازرگانی نباشد".بنابراین،شرکت سهامی به محض تشکیل و ثبت،در زمره شرکت های تجاری قرار می گیرد.هر چند که برای انجام امور غیر تجاری،مانند خرید و فروش آپارتمان،تاسیس شده باشد و با توجه به اینکه موضوع شرکت های تجاری دیگر،باید حتماَ امور تجاری باشد،تا شرکت بازرگانی محسوب گردند،لذا می توان گفت که لایحه اصلاح قانون تجارت،در مورد شرکت های عام و خاص،قائل به استثنا شده و به این طریق خواسته است با وسعت بخشیدن به زمینه های فعالیت،موجبات بیشتر تشکیل آن ها،بخصوص تشکیل شرکت سهامی عام را که در آن سرمایه های کوچک از راه خرید سهام،امکان مشارکت و جریان پیدا می کند،فراهم آورد

در شرکت سهامی تعداد شرکا نباید از سه نفر کمتر باشد
شرکت سهامی به دو نوع تقسیم می شود:
نوع اول: شرکت هایی که موسسین آن ها قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تامین می کنند این گونه شرکت ها،شرکت سهامی عام نامیده می شوند.
نوع دوم: شرکت هایی که تمام سرمایه آن ها در موقع تاسیس منحصراَ توسط موسسین تامین گردیده است.این گونه شرکت ها، شرکت سهامی خاص نامیده می شوند.
بنابراین با توجه به مراتب فوق باید گفت شرکت سهامی شرکتی است بازرگانی که با سرمایه شرکاء و به منظور انجام امور انتفاعی تشکیل گردیده و سرمایه آن متشکل از سهام دارای ارزش واحد است و مسئولیت شرکاء محدود به اصل و فرع ( سود) سرمایه آن ها است.

مشخصات و ویژگی ها و نحوه تاسیس شرکت سهامی عام
1.حداقل سرمایه اولیه ، مبلغ پنج میلیون ریال است.
2.سرمایه شرکت توسط موسسین و عموم مردم تامین می شود.
3.سهم سرمایه موسسین نباید از 20 درصد سرمایه شرکت کمتر باشد.
4. سی و پنج درصد از مبلغ مندرج در بند 3 مذکور باید به صورت نقدی توسط موسسین تامین و در حسابی تحت عنوان " شرکت سهامی عام  در شرف تاسیس " نزد یکی از بانک ها سپرده شود.
5. اظهارنامه به انضمام طرح اساسنامه شرکت و طرح اعلامیه پذیره نویسی سهام که به امضاء کلیه موسسین رسیده باشد با قید روزنامه کثیرالانتشار منتخب ، در تهران به اداره ثبت شرکت ها و در شهرستان ها به اداره ثبت شرکت ها و در نقاطی که اداره ثبت وجود ندارد به اداره ثبت اسناد و املاک محل تسلیم و رسید دریافت شود.( ماده 6 قانون تجارت)
6.رسید سپرده نقدی و در صورتیکه بخشی از آن در قالب تعهد غیر نقدی باشد اسناد مالکیت مربوطه در همان بانکی که واریز نقدی در آن انجام پذیرفته ، تودیع و گواهی بانک به ضمیمه اظهارنامه به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم شود.

مشخصات و ویژگی ها و نحوه تاسیس شرکت سهامی خاص
1.در شرکت سهامی خاص،مجمع عمومی وجود ندارد و تعداد شرکای آن کمتر از شرکت سهامی عام است.در این گونه شرکت ها صدور اعلامیه پذیره نویسی وجود ندارد و در بدو امر 35 % از سرمایه باید در حساب مخصوصی سپرده شود.
2.سرمایه شرکت به هنگام تاسیس نباید کمتر از یک میلیون ریال باشد.
3.تعداد مدیران حداقل 3 نفر است.
4.تعداد سهامداران نباید از سه نفر کمتر باشد.
5.در شرکت سهامی خاص اوراق قرضه قابل انتشار نیست.
6.سهام شرکت،قابل معامله در بازار بورس نمی باشد و نقل و انتقال سهام شرکت،مشروط به موافقت مدیران یا مجامع عمومی صاحبان سهام است.ضمناَ این شرکت نمی تواند مبادرت به صدور اوراق قرضه نماید.
7.در شرکت سهامی خاص،مسئولیت هر یک از صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها است.تمام سرمایه آن باید به وسیله موسسین تاسیس گردد(ماده 4 ل.ا.ق.ت) .

   



 
در این مقاله به بیان تفاوت های بین بازرس شرکت سهامی و ناظر شرکت با مسئولیت محدود می پردازیم. قبل از شروع، به جهت یادآوری، راجع به هر یک از این ارکان های نظارت کننده اشاره ای خواهیم داشت.


بازرس شرکت سهامی
در فرآیند تشکیل و ثبت شرکت سهامی، تعیین بازرس شرکت یکی از اقداماتی است که نقش مهمی ایفا می کند. بازرس کسی است که بسته به مورد ، مجامع عمومی موسس و عادی صاحبان سهام، او را برای نظارت در کارهای شرکت و امور مالی و محاسباتی آن، با هدف حفظ حقوق سهامداران بر اساس قوانین تجاری و مالی و اساسنامه شرکت و تهیه و تقدیم گزارش صحت و درستی و یا نادرستی اعمال مدیران به مجمع عمومی عادی تعیین می نمایند.

در رابطه با بازرس شرکت سهامی، نکات ذیل قابل ذکر است :

یک- بازرس خارج از اعضای هیئت مدیره انتخاب می شود.
دو- در آغاز تاسیس شرکت های سهامی، بازرس یا بازرسان در شرکت های سهای عام از طرف مجمع عمومی موسس انتخاب می شوند و در شرکت های سهامی خاص از طرف مجمع عمومی موضوع ماده 20 لایحه قانون تجارت صورت می گیرد.
در سال های بعد ، در هر دو شرکت سهامی عام و خاص، انتخاب بازرسان از طرف مجمع عمومی عادی به عمل می آید.
سه- بازرس یا بازرسان در شرکت های سهامی برای یک سال انتخاب و ماموریت دارند.
چهار- همان طور که اشاره شد، هدف بازرسی، نظارت در امور مالی و محاسباتی شرکت به قصد حفظ حقوق سهامداران است.
در ضمن مجمع عمومی عادی باید یک یا چند بازرس علی البدل نیز انتخاب کند تا در صورت معذوریت، فوت، استعفاء یا سلب شرایط یا عدم قبول سمت توسط بازرس یا بازرسان اصلی جهت انجام وظایف بازرسی دعوت شوند.

هیئت نظار در شرکت با مسئولیت محدود
تشکیل شرکت با مسئولیت محدود، عموماً بر پایه شناخت شرکا از یکدیگر و اعتماد و اطمینانی که آنان به یکدیگر دارند صورت می گیرد. بدین جهت مادامی که تعداد شرکا از 12 نفر تجاوز نکرده است، قانوناً خود آنان در امور شرکت نظارت دارند. در عین حالی که از تعیین ناظر یا بازرس ممنوع نشده اند.
ولی وقتی تعداد شرکا بیش از 12 نفر شد، مقنن شرکت با مسئولیت محدود را موظف به داشتن هیئت نظار نموده است. که این هیئت به وسیله مجمع عمومی شرکا انتخاب می شوند.

طبق ماده 109 معطوف به ماده 165 قانون تجارت:

" در هر یک از شرکت های با مسئولیت محدود، هیئت نظار لااقل مرکب از سه نفر از شرکا برقرار می شود و این هیئت را مجمع عمومی شرکا ، بلافاصله بعد از تشکیل قطعی شرکت و قبل از هر اقدامی در امور شرکت معین می کند. "
انتخاب هیئت بر حسب شرایط مقرر در اساسنامه شرکت تجدید می شود و در هر صورت، اولین هیئت نظار برای یک سال انتخاب خواهد شد.
گرچه قانون برای انتخابات بعدی هیئت نظار از حیث مدت ماموریت آن ها ساکت است و ظاهراَ می توان مدت ماموریت آن ها را برای ادوار بعدی بیش از یکسال در اساسنامه پیش بینی کرد، ولی با توجه به ضوابط قانونی موجود در این مورد از جمبه ماده 144 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت در مورد مدت ماموریت بازرس یا بازرسان شرکت های سهامی که سالانه تجدید انتخاب می شود، می توان گفت علی الاصول در شرکت های با مسئولیت محدود نیز مدت ماموریت اعضای هیئت نظار در دوره های بعد نیز یکسال خواهد بود و تجدید انتخاب ناظرین قبلی بلامانع است.

وجه افتراق بین شرکت سهامی و ناظر شرکت با مسئولیت محدود
یک- بازرس شرکت سهامی از اشخاصی خارج از مدیران و مدیرعامل شرکت سهامی و اقربای نسبی و یا سببی آن ها تا درجه سوم از اقربای طبقات اول و دوم و نیز خارج از حقوق بگیران آن ها باید باشد و از بین اشخاصی خارج از شرکت قابل انتخاب است ولی در شرکت با مسئولیت محدود، حتماَ باید عضو هیئت نظار از بین شرکا شرکت انتخاب شود.
دو- در صورت معذوریت یا فوت یا استعفاء یا سلب شرایط یا عدم قبول سمت از طرف بازرس یا بازرسان شرکت سهامی، از وجود بازرسان علی البدل استفاده می شود . ولی در هیئت نظار اگر یکی از اعضا معذور بوده یا فوت یا استعفا نموده یا محجور و یا سلب شرایط از آن ها بشود و یا قبول سمت ننماید، باید مجمع عمومی شرکا دعوت و جانشین او تعیین گردد والا اتخاذ تصمیم به وسیله دو ناظر دیگر قانونی نخواهد بود.
سه – در صورتی که شرکت سهامی بازرسان متعدد داشته باشد، هر یک می تواند به تنهایی وظایف خود را انجام دهد. لیکن کلیه بازرسان باید گزارش واحدی تهیه کنند. در صورت وجود اختلاف نظر بین بازرسان ، موارد اختلاف با ذکر دلیل در گزارش قید خواهد شد. ولی در هیئت نظار در شرکت های با مسئولیت محدود، اولاَ تعداد نظار همواره سه نفر است. ثانیاَ اتخاذ تصمیم به اکثریت آراء صورت می گیرد. ولی در هر حال همواره باید سه عضو هیئت در جلسه حضور داشته باشند.
از انتخابتان متشکریم.

   



 
پوشاک به عنوان یکی از نیازهای اصلی انسان ها در طول تاریخ از اهمیت بسیاری برخوردار بوده است. انسان های اولیه از البسه برای پوشش بدن و محافظت از سرما ، گرما و دیگر خطرات استفاده می نمودند.
لکن پوشاک با گذشت زمان علاوه بر این موارد شکل دیگری به خود گرفت و در فرم های متنوع تولید گردید. پوشاک در طول تاریخ بیانگر جنسیت، طبقه اجتماعی، فرهنگ، ملیت، مذهب، موقعیت مالی و.. افراد بوده است.
امروزه با تنوع بسیار وسیعی در صنعت پوشاک مواجه هستیم، افراد با توجه به نیازها و فعالیت های روزانه خود، پوشاک متنوعی تهیه می نمایند. لباس های مخصوص ورزش، مهمانی، لباس های کار، لباس برای فصول مختلف و ...

با توجه به این امر می توان گفت که صنعت پوشاک دارای گستردگی بسیاری می باشد.
در صورتی که شما نیز متقاضی ثبت شرکت جهت فعالیت در صنعت پوشاک هستید، می توانید شرکت خود را در قالب شرکت با مسئولیت محدود به ثبت برسانید. این قالب با توجه به شرایط و قوانین رایج جهت فعالیت در این موضوع گزینه مناسبی می باشد.
شرکت با مسئولیت محدود در ماده 94 قوانین تجارت چنین تعریف شده است: شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل شده و هر یک از شرکا بدون این که سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه ی خود در شرکت، مسئول قروض و تعهدات شرکت است.

این نوع شرکت تنها با دو شریک قابل ثبت است و قوانین، روابط و مسئولیت های شرکاء به گونه ای پیش بینی شده است که هر یک از آنان تنها به میزان سرمایه خود در شرکت مسئول هستند و نه بیشتر. همچنین برای این شرکت حداقل سرمایه در قانون در نظر گرفته نشده است و بطور مثال با سرمایه یک میلیون ریال نیز قابل ثبت می باشد.

شرکت با مسئولیت محدود جهت فعالیت در بسیاری از موضوعات مانند امور بازرگانی (فعالیت در زمینه صادرات و واردات )، مهندسی، صنعتی، فناوری اطلاعات و تولید و ارائه پوشاک، مواد غذایی، آشامیدنی، مواد آرایشی و بهداشتی، خرید و فروش و... به ثبت می رسد. بطور کلی می توان گفت که این شرکا برای فعالیت در تمامی موضوعات مناسب است و تنها در صورتی که هدف شما از ثبت شرکت، حضور در مناقصات و مزایدات دولتی و خصوصی می باشد، این قالب، انتخاب چندان مناسبی نمی باشد.

لکن معمولا در صنایع پوشاک و موارد مربوط به آن به خوبی می توان در این قالب فعالیت نمود. البته این موضوع را نیز در نظر داشته باشید که در صورتی که در موضوع فعالیت شرکت به واژه (تولید) اشاره گردد، در برخی از حوزه های ثبتی اخذ مجوز از مراجع ذی صلاح اجباری می باشد که چنانچه اشاره گردید این موضوع با توجه به حوزه یا شهری که شرکت در آن به ثبت می رسد تعیین می گردد.

مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت با مسئولیت محدود با موضوع فعالیت پوشاک به شرح ذیل می باشد:
-ارائه فتوکپی برابر با اصل مدارک احراز هویت مانند؛ کارت ملی و شناسنامه همه اعضا.
-اخذ مجوز از اتحادیه مربوطه در صورتی که موضوع فعالیت شرکت تولید پوشاک می باشد (چنانچه اشاره گردید اخذ این مجوز در برخی از حوزه های ثبتی الزامیست) .
-تکمیل و ارائه دو برگ تقاضا نامه ثبت شرکت با مسئولیت محدود که به امضاء شرکاء رسیده باشد.
- تنظیم و ارائه دو برگ شرکت نامه که به امضاء شرکاء رسیده باشد.
- تنظیم و ارائه دو برگ اساسنامه که به امضاء شرکاء رسیده باشد.
-ارائه گواهی عدم سوء پیشینه برای کلیه اعضاء
-تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت کلیه ی شرکا، مدیران و هیأت نظارت (در مواردی که تعداد شرکا بیش از 12 نفر باشد)
-ارائه دو نسخه صورتجلسه ی مجمع عمومی مؤسس
-ارائه دو نسخه صورتجلسه ی هیأت مدیره
-ارائه وکالتنامه رسمی در صورتی که امور توسط وکیل انجام می گیرد

   



 
علامت تجاری یا اصطلاحاَ برند ، عبارتست از هر گونه علامتی اعم از نقش، تصویر، رقم ، حرف ، عبارت ، مهر و ... که برای امتیاز و تشخیص لوازم صنعتی و تجاری تعیین و انتخاب می شود .

برند همان نشانه یا سمبل یا آرم گرافیکی شرکت ها برای معرفی محصولاتشان است و در واقع نمادی است که با هدف فروش کالاها یا ارائه خدمات مورد استفاده قرار می گیرد . برند به خریدار کمک می کند فقط با ملاحظه آن در روی یک کالا اقدام به خرید نموده ، بدون آنکه نام شرکت یا سازنده آن را بداند.

در نظام حقوقی ایران همانند بسیاری از کشورهای جهان ثبت علائم و برند های تجاری و خدماتی، سبب تملک و کسب حق مالکیت بر علائم دانسته شده است.  مرجع ثبت علائم تجاری طبق ماده 36 ق. ث. ا. ط. ع مصوب 1386، " اداره مالکیت صنعتی سازمان ثبت اسناد و املاک کشور " وابسته به قوه قضائیه ایران می باشد .ذیلاَ به نکات قابل توجه راجع به ثبت علامت تجاری می پردازیم.

1- ثبت علایم تجاری قبلاَ اجباری نبود و به اختیار صاحبان صنایع و تجار گذاشته شده بود. لیکن در تصویب نامه مصوب 3 اردیبهشت 1328 هیئت دولت، ثبت علائم تجاری را برای موارد زیر اجباری نمود .

- مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصوصی باشد مانند کنسرو ، کره ، شکلات و روغن های مختلف و ...

- نوشابه و آب های گازدار

- لوازم آرایش که اثر مستقیم روی پوست بدن انسان دارند مثل صابون ، عطر ، ادوکلن

- داروهای اختصاصی با موارد استعمال طبی اعم از انسانی و حیوانی

از این نظر که این موارد ارتباط مستقیم با سلامت و بهداشت جامعه دارد عدم ثبت آن ها بسیار خطرناک می باشد. به موجب قانون مجازات اسلامی :

 کسانی که علامت تجاری اجباری را در روی محصولی که اجباراَ باید دارای آن علامت باشد، استعمال نکنند و کسانی که عالماَ محصولی را به معرض فروش گذاشته یا بفروشند، که دارای علامتی نباشد که برای آن محصول اجباری است ، به حبس تا شش ماه محکوم خواهند شد.

2- تعیین برند به سلیقه و اراده و طرز تفکر تجار و مسئولان شرکت های تجاری بستگی دارد که معمولاَ با شغل آن ها ارتباط دارد . برند انتخابی ، می بایست جدید، ابتکاری بوده و گمراه کننده نباشد. تذکر این مطلب لازم است که ، نام های عام محصولات یا اسامی جغرافیایی، که خریدار را نسبت به مبدا و کیفیت محصولات گمراه کند، علامت مشخصه تجاری محسوب نمی شود.

3- برای ثبت برند ، متقاضی باید معلوم کند در طبقه ( زمینه ) فعالیتی که مد نظر وی است آن نام قبلاَ ثبت شده است یا خیر.  از جمله طرق استعلام برند ، مراجعه به سامانه روزنامه رسمی کشور به نشانی http://rrk.ir  و یا مراجعه به سامانه اداره مالکیت صنعتی به نشانی http://iripo.ssaa.ir  می باشد.

همه چیز درباره ثبت برند

پرواضح است ، متقاضیان عزیز، در صورت تکراری بودن نام برند و عنوان تجاری می بایست از انتخاب همان نام خودداری به عمل آورند.

4- علائم ذیل ، به عنوان علائم تجاری، قابلیت به کارگیری ندارند :

- پرچم کشور و سایر پرچم های دولتی، علائم هلال احمر و نشان ها ، مدال ها و رنگ های دولتی

- کلمات و یا عباراتی که توهم انتساب به مقامات رسمی کشور را فراهم کنند. توضیح آنکه ، به ثبت رسانیدن کلمات یا عباراتی که ایجاد وهم و خیال و گمان نماید که این تجارتخانه وابسته به یکی از مقام های رسمی است مثل اینکه مسئول یا رئیس فلان موسسه دولتی هم در آن سهیم است ( وزیر ، استاندار و غیره ) و یا اینکه این علامت این ذهنیت و تصور را در بین مردم ایجاد می نماید که این تجارتخانه یا شرکت وابسته به یکی از وزارتخانه ها و یا سایر سازمان ها و موسسات دولتی است مجاز نمی باشد.

- علامت های موسسات رسمی مانند ارتش و سپاه و غیره

- علائمی که مخل انتظامات عمومی و یا منافی عفت عمومی باشند.

5- ثبت برند لاتین نیاز به کارت بازرگانی دارد. جهت ثبت برند لاتین چه کلمه مورد نظر فارسی بوده و با فونت لاتین نوشته شود و یا اینکه خود کلمه ریشه لاتین داشته باشد ، تفاوتی در وجود کارت بازرگانی نیست. توجه داشته باشید که، ثبت برند هیچ ارتباط مستقیمی با پرداخت مالیات و عوارض دارایی ندارد.

6- هزینه ثبت اظهارنامه طبق جدول شماره 3 ضمیمه یک آیین نامه اجرایی ایران به ازاء یک طبقه برای شخص حقیقی 000/200 ریال و شخص حقوقی 000/400 ریال تعیین شده که باید به حساب اداره کل ثبت مالکیت صنعتی پرداخت و رسید آن ضمیمه اظهارنامه، تسلیم اداره مرجع ثبت گردد.

متقاضیان خارجی که در اجرای مقررات کنوانسیون پاریس، تقاضای خود را مستقیماَ تسلیم مرجع ثبت ( اداره ثبت علائم مالکیت صنعتی ) می نمایند، می بایست معادل ارزی مبلغ ریالی تعیین شده در جدول هزینه ها را مطابق نرخ رسمی بپردازند.

ثبت علائم نیاز به درخواست دارد و این درخواست تحت عنوان اظهارنامه باید تسلیم مرجع ثبت گردد. به مجرد تسلیم اظهارنامه ثبت علامت به اداره مالکیت صنعتی علامت مورد تقاضای ثبت پس از ورود در دفتر اظهارنامه های واصله از حمایت قانونی برخوردار می گردد. به وسیله اظهارنامه باید مشخصات کامل متقاضی آن و شرح علامت اعم از تصویر یا نقش ذکر گردد ، ضمن اینکه باید در اظهارنامه شماره جنس نیز قید شود .

به موجب ماده 37 آئین نامه اجرایی قانون ثبت اختراعات ، طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب 1386 ، مدت سی روز بعد از انتشار آگهی تقاضای ثبت علامت تجاری، شعبه ثبت علائم تجاری و اختراعات مکلف است در صورت عدم اعتراض علامت را به ثبت برساند. گواهی تایید ثبت علامت تجاری شامل نکات ذیل خواهد بود :

- تاریخ وصول اظهارنامه  و شماره ثبت آن در دفتر ثبت اظهارنامه

- تاریخ ثبت علامت و شماره ثبت آن

- اسم و شغل و تابعیت و اقامتگاه صاحب علامت

- نوع مال اتجاره و یا محصول و یا طبقات علامت مزبور

- در صورتی که علامت قبلاَ در کشورهای خارج ثبت شده باشد تاریخ و شماره و محل ثبت آن .

- تاریخ صدور تصدیق

- مدت اعتبار علامت

- امضاء رئیس شعبه ثبت علامت تجاری و مدیر کل اسناد و املاک

   



 
 نوع دیگری از شرکت های تجاری، شرکت های تعاونی هستند. شرکت تعاونی، شرکتی است که عده ای از افرادی که هم صنف یا تناسبی مشابه دارند مثلاَ همسایه ، دوست ، خویشاوند یا همشهری هستند برای دستیابی به منافع مسترک گرد هم می آیند و در حقیقت به هم کمک می کنند و برای تهیه مسکن یا خرید مایحتاج یا کسب اعتبار و وام تعاونی شرکت تاسیس می کنند ، در واقع اعضای شرکت در کنار یکدیگر، جمعیتی کوچک را پدید می آورند که به عنوان مثال در تهیه کالاهای مورد نیاز اعضا، با جمع آوری پول جزئی که هر عضو می پردازد کالای مورد احتیاج اعضا را از دست اول خریداری و به همان قیمت تمام شده یا سود خیلی جزئی به اعضا می فروشد و به این طریق واسطه های غیرضروری در کسب و تجارت و صاحبان این گونه مشاغل کاذب حذف می گردند.

همه چیز درباره ثبت شرکت تعاونی


شرکت های تعاونی ، تقریباَ در تمام کشورهای دنیا وجود داشته و فعالیت دارند، اولین شرکت تعاونی در سال 1769 در کشور انگلستان بین عده ای پارچه باف تشکیل شد. در ایران تا قبل از انقلاب اسلامی ، شرکت های تعاونی مهمی در کشور وجود نداشت . با پیروزی انقلاب اسلامی و تصویب قانون اساسی، اصل 44 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، نظام اقتصادی کشور را بر پایه سه بخش دولتی، تعاونی و خصوصی استوار نمود، در سال های اخیر با اجرایی و تبیین نمودن اصل 44 قانون اساسی، در خصوصی سازی بخش های دولتی، تعاونی ها به عنوان مهم ترین و لایق ترین بخش خصوصی در این واگذاری مورد توجه قرار گرفته است، در سال های اخیر شرکت های تعاونی زیادی در قالب شرکت های تعاونی کشاورزی و دامداری، تعاونی های مسکن و غیره به خصوص در شهرهای کوچک و روستا ها در کشور ما تاسیس و به ثبت رسیده است که در چرخه اقتصادی کشور فعال می باشند و توانسته اند تا حدود زیادی با ایجاد اشتغال به بهبود معیشت در بین اعضای خود کمک کنند.
نظر به اهمیت این دسته از شرکت ها ، در این مقاله ، به بررسی ثبت شرکت های تعاونی در کلان شهر تهران خواهیم پرداخت . پیش از هر چیز، من باب یاد آوری به شرایط عضویت در تعاونی ها، حداقل اعضای تعاونی و سرمایه تعاونی ها می پردازیم .

شرایط عضویت در تعاونی ها
طبق ماده 9 قانون بخش تعاون ، شرایط عضویت در تعاونی ها عبارتست از :
1- تابعیت جمهوری اسلامی ایران ؛
2- عدم ممنوعیت قانونی و حجر و ورشکستگی به تقصیر ؛
3- عدم سابقه ارتشا، اختلاس و کلاهبرداری ؛
4- درخواست کتبی عضویت و تعهد رعایت مقررات اساسنامه تعاونی ؛
5- عدم عضویت در تعاونی مشابه.

سرمایه شرکت تعاونی 
طبق ماده 16 قانون بخش تعاون ، سرمایه تعاونی اموال و دارایی هایی است که برای تاسیس تعاونی یا افزایش سرمایه قبلی در اختیار آن قرار می گیرد.
شرکت های تعاونی شرکت هایی است که تمام یا حداقل 51% سرمایه به وسیله اعضا در اختیار شرکت تعاونی قرار می گیرد و وزارتخانه ها ، سازمان ها ، شرکت های دولتی و وابسته به دولت و تحت پوشش دولت ، بانک ها ، شهرداری ها ، شوراهای اسلامی کشوری ، بنیاد مستضعفان و سایر نهادهای عمومی می توانند جهت اجرای بند مزارعه ، مساقات ، اجاره ، اجاره به شرط تملیک ، بیع شرط ، فروش اقساطی ، صلح ، اقدام به کمک در تامین یا افزایش سرمایه شرکت های تعاونی نمایند بدون آنکه عضو باشند.
در مواردی که دستگاه های دولتی در تاسیس شرکت های تعاونی شریک می شوند ظرف مدتی که با موافقت طرفین در ضمن عقد شرکت تعیین خواهد شد سهم سرمایه گذاری دولت به تدریج بازپرداخت و صد در صد سرمایه به تعاونی تعلق خواهد گرفت. ( ماده 17 قانون تعاون و تبصره آن )

 

اطلاعات درباره سرمایه شرکت تعاونی

هر تعاونی وقتی ثبت و تشکیل می شود که حداقل یک سوم آن تادیه و در صورتی که به صورت نقدی و جنسی باشد تقویم و تسلیم شده باشد.
اعضای تعاونی مکلفند مبلغ پرداخت نشده سهم خود را ظرف مدت مقرر در اساسنامه تادیه نمایند. ( ماده 21 قانون تعاون و تبصره آن )

حداقل اعضای تعاونی
طبق ماده 6 قانون بخش تعاون ، حداقل و حداکثر تعداد عضو در تعاونی ها به نسبت سرمایه و فرصت اشتغال و نوع فعالیت و رعایت اصل عدم تمرکز و تداول ثروت به وسیله آیین نامه ای تعیین می شود که به تصویب وزارت تعاون می رسد ولی در هر صورت تعداد اعضا نباید کمتر از 7 نفر باشد.

 ثبت شرکت های تعاونی
برخلاف سایر شرکت های تجاری، برای تاسیس و ثبت کردن شرکت تعاونی، ابتدا موسسین شرکت باید به اداره تعاون مراجعه نموده و پس از ارائه طرح توجیهی و درخواست تاسیس، در صورت موافقت با تاسیس شرکت ، اداره تعاون ، موافقت نامه تشکیل را صادر و همراه با سایر مدارک لازم جهت ثبت شرکت به اداره ثبت شرکت ها ارسال می نماید. برای تاسیس و ثبت شرکت تعاونی طی مراحلی لازم است که در ادامه به آن خواهیم پرداخت.
طبق ماده 51 قانون بخش تعاون ، شرکت های تعاونی پس از تهیه طرح و تصویب آن باید مدارک ذیل را برای تشکیل و ثبت به اداره تعاون ارائه دهند.
1- صورت جلسه تشکیل مجمع موسس و اولین مجمع عمومی و اسامی اعضا و هیئت مدیره منتخب و بازرسان ؛
2- اساسنامه مصوب مجمع عمومی ؛
3- طرح پیشنهادی و ارائه مجوز وزارت تعاون ؛
4- درخواست کتبی ثبت ؛
5- رسید پرداخت مقدار لازم التادیه سرمایه ؛
6- مدارک دعوت موضوع بند 2 ماده 32 .
تبصره – اولین هیئت مدیره پس از اعلام قبولی مکلفند با انجام تشریفات مقرر نسبت به ثبت تعاونی اقدام نمایند. و طبق ماده 52 قانون تعاون، اداره مربوطه موظف است پس از دریافت اسناد و مدارک لازم اقدام به ثبت تعاونی ها نماید.

اول – تشکیل هیئت موسس
اولین قدم، جهت تاسیس شرکت تعاونی تشکیل هیئتی به نام هیئت موسس می باشد، طبق ماده 31 قانون تعاون ، مجمع موسس عبارتست از عده ای از افراد واجد شرایط عضویت در تعاونی مربوط که اقدام به تاسیس تعاونی می نمایند و ماده 32 قانون تعاون ، وظایف مجمع موسس را چنین بیان نموده است :
1- تهیه و پیشنهاد اساسنامه طبق قانون و مقررات ؛
2- دعوت به عضویت افراد واجد شرایط ؛
3- تشکیل اولین مجمع عمومی جهت تصویب و ثبت اساسنامه و تعیین هیئت مدیره و سایر وظایف مجمع عمومی .
تبصره 1- پس از تشکیل اولین جلسه رسمی مجمع عمومی و تعیین هیئت مدیره، وظایف هیئت موسس خاتمه می یابد.
تبصره 2- اعضایی که با مصوبه اولین جلسه مجمع عمومی عادی در مورد اساسنامه موافقت نداشته باشند می توانند در همان جلسه تقاضای عضویت خود را پس بگیرند.
تبصره 3- تصویب اساسنامه تعاونی با حداقل دو سوم اعضای اولین مجمع عمومی عادی می باشد.

دوم- تهیه و ارائه طرح توجیهی
هیئت موسس، باید طرحی به عنوان طرح توجیهی یا طرح پیشنهادی تهیه و به اداره تعاون ارائه نماید. این طرح، مشتمل بر بیان ضرورت تاسیس تعاونی و ذکر دلایل توجیهی، مبتنی بر امور ذیل است :
الف) تناسب هدف های تشکیل تعاونی با هدف ها و برنامه های مصوب دولت.
ب) تعداد و مشخصات داوطلبان ، سوابق و مهارت های آنان در رشته های فعالیت مورد نظر .
ج) مبلغ لازم التادیه ( مبلغی که برای خرید هر سهم باید پرداخت شود. این مبلغ نباید از یک سوم قیمت هر سهم کمتر باشد ) 
د) میزان و نحوه سرمایه گذاری و مشارکت دستگاه های دولتی یا عمومی ( در صورتی که طرح توجیهی برای تشکیل شرکت تعاونی باشد و دستگاه های مذکور سرمایه گذاری و مشارکت در آن پذیرفته باشند)

سوم – اقدامات اداره تعاون و ارسال مدارک به اداره ثبت شرکت ها
اداره تعاون پس از دریافت درخواست هیئت موسس و بررسی طرح توجیهی و سایر مدارک موافقت نامه تشکیل شرکت تعاونی را صادر و نمونه اساسنامه و فرم های مورد نیاز را در اختیار نماینده هیئت موسس قرار می دهد، هیئت موسس پس از دریافت موافقت نامه تشکیل، باید ظرف دو ماه اقدامات لازم را برای تاسیس تعاونی و تشکیل اولین مجمع عمومی عادی به عمل آورد ، پس از تشکیل اولین جلسه مجمع عمومی عادی و تصویب اساسنامه و انتخاب اولین مدیران و بازرسین، اولین هیئت مدیره انتخاب شده، باید جلسه ای تشکیل و نسبت به تعیین رئیس و نائب رئیس هیئت مدیره و ومنشی و مدیرعامل و دارندگان حق امضای اسناد رسمی و تعهد آور و دارندگان حق امضای اسناد عادی اقدام نماید.
اولین هیئت مدیره مکلف است ظرف یک ماه از تاریخ جلسه اولین مجمع عمومی عادی، اقدامات لازم را برای ثبت شرکت تعاونی به عمل آورد. اداره تعاون پس از بررسی مدارک و تایید آن مجوز ثبت را صادر و همراه با سایر مدارک به اداره مشخصه ارسال می نماید تا نسبت به ثبت تعاونی اقدام گردد.
اداره فوق الذکر پس از بررسی مدارک، نسبت به ثبت کردن شرکت تعاونی اقدام و رونوشتی از آگهی مربوطه و اساسنامه ای که به تایید اداره مذکور رسیده است را به اداره تعاون ارسال می نماید، هیئت مدیره شرکت تعاونی پس از ثبت باید از اداره تعاون برای آن پروانه تاسیس بگیرد و پس از اخذ پروانه تاسیس می تواند به فعالیت بپردازد.
 

   



 
در مواردی که شرکت در پی گسترش حوزه جغرافیایی و یا افزایش حجم فعالیت های خود است، به یافتن منابع جدید مالی از جمله افزایش سرمایه روی می آورد. بنابراین افزایش سرمایه یکی از راه های جذب نقدینگی و بالا بردن توان جاری شرکت به حساب می آید.
افزایش سرمایه شرکت ممکن است به یکی از دو طریق ذیل صورت گیرد :

1- از طریق صدور سهام جدید ؛
2- از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود.

8 طریق تادیه مبلغ اسمی در صورت صدور سهام جدید
در صورت افزایش سرمایه از طریق صدور سهام جدید، تادیه مبلغ اسمی سهام جدید به یکی از طرق ذیل امکان پذیر است :
1- تادیه مبلغ اسمی سهام جدید به صورت نقد :
منظور آن است که شرکت، سهام جدید صادر کند و مبلغ آن را نیز از افرادی که اقدام به خرید سهام می نمایند، در همان زمان خرید سهام به صورت نقدی و در قالب پول دریافت کند. در این خصوص باید توجه داشت که :
- ممکن است سهام جدید به همان قیمت اسمی یا به مبلغی بیش از قیمت اسمی فروخته شود.
2- تبدیل مطالبات نقدی حال شده اشخاص از شرکت به سهام جدید :
فرض کنید اشخاصی طلبکار شرکت اند ؛ اما به جای آنکه طلبشان تادیه شود، سهام جدیدی صادر شود و به آن ها سهام شرکت اعطاء شود و آن ها نیز بدین امر رضایت دهند. ایشان از این پس سهام دار شرکت می شوند و در برابر طلبشان ساقط می شود.
3- تبدیل سود تقسیم نشده شرکت به سهام جدید ( افزایش سرمایه از محل سود انباشته ) :
فرض کنید شرکت ، سودی در اختیار دارد که باید بین سهام داران تقسیم شود، می تواند به جای تادیه سود به سهام داران ، آن را تبدیل به سهم نماید و سهم را به آن ها اعطاء کند.
4- تبدیل اندوخته اختیاری شرکت به سهام جدید :
ممکن است شرکت اندوخته های اختیاری داشته باشد و تصمیمی اتخاذ شود که این اندوخته ها بین سهام داران تقسیم شود. شرکت می تواند به جای تادیه اندوخته اختیاری به سهام داران، آن را تبدیل به سهم نماید و سهم را به آن ها اعطاء کند. البته این را نیز توجه داشته باشید که انتقال اندوخته قانونی به سرمایه شرکت ممنوع است و فقط می توان اندوخته اختیاری را به سرمایه شرکت تبدیل کرد.
5- تبدیل عواید حاصله از اضافه ارزش سهام جدید به سرمایه شرکت ( روش صرف سهام ) :
ممکن است شرکت سهام جدید صادر کند و در حالی که مبلغ اسمی هر سهم جدید برای مثال 500 تومان باشد، آن را به مبلغ 2000 تومان عرضه کند و در نتیجه از محل فروش هر سهم شرکت 1500 تومان عایدی داشته باشد. تفاوت بین ارزش اسمی و ارزش معامله شده سهم را عواید حاصله از اضافه ارزش سهم می نامند. شرکت می تواند عواید حاصله از اضافه ارزش سهم فروخته شده را به عنوان اندوخته در حساب شرکت نگهداری کند یا به صورت نقدی بین سهام داران تقسیم کند یا در ازای آن سهام جدید صادر کند و به سهام داران بدهد. در این مثال، اگر شرکت بخواهد 1500 تومان عایدی ناشی از فروش هر سهم را بین سهام داران تقسیم کند، می تواند به جای تادیه آن به سهام داران، سهام جدید صادر کند و سهام در اختیار آن ها بگذارد.
6- تبدیل اوراق قرضه به سهام
7- تبدیل اوراق مشارکت به سهام :
این روش در قانون تجارت پیش بینی نشده است ؛ بلکه در ماده 6 قانون نحوه انتشار اوراق مشارکت ( مصوب 1376 ) آمده است.
8- افزایش سرمایه از طریق تجدید ارزیابی دارایی موجود :
این روش در قانون تجارت پیش بینی نشده است ؛ بلکه در قوانین بودجه سنواتی پیش بینی شده است و در قانونی به نام " قانون حداکثر استفاده از توان تولیدی و خدماتی در تامین نیازهای کشور و تقویت آن ها در امر صادرات " ( مصوب 1391 ) نیز به رسمیت شناخته شده است. در این خصوص باید توجه داشت که :
- در افزایش سرمایه از محل تجدید ارزیابی دارایی ها، شرکت ، دارایی های خود را نظیر زمین، ساختمان ، ماشین آلات و ... را مجدداَ ارزیابی می کند. با این کار ارزش دارایی های شرکت در ترازنامه به روز می شود و در نتیجه ، سرمایه شرکت افزایش پیدا می کند.
- در این روش پولی به شرکت وارد نمی شود و فقط یک عملیات حسابداری در صورت های مالی شرکت صورت می گیرد.
سوال : آیا در افزایش سرمایه ، آورده اشخاصی که قصد خرید سهام جدید را دارند، می تواند به صورت غیرنقد باشد ؟
جواب : در این خصوص باید به موارد ذیل توجه داشت :
1- در افزایش سرمایه در شرکت سهامی خاص : دریافت قیمت سهام جدید به صورت غیرنقد ( غیرپولی ) نیز مجاز است ؛ یعنی خریداران سهام جدید می توانند به جای پول از سایر اموال به عنوان بهای سهام خریداری شده استفاده کنند. در این خصوص باید توجه داشت که :
- حتی ممکن است تمام افزایش سرمایه با آورده غیرنقد محقق شود.
- اگر در شرکت سهامی خاص، آورده خریداران سهام جدید غیرنقدی باشد، باید مجمع عمومی فوق العاده؛ مانند مجمع عمومی موسس، آورده غیرنقدی را تصویب کند.
2- در افزایش سرمایه شرکت سهامی عام : مبلغ اسمی سهام جدید باید به نقد ( به صورت پولی ) دریافت شود. البته توجه داشته باشید که در افزایش سرمایه، در هر صورت مبلغ سهام جدید تماماَ به صورت حال تادیه می شود ؛ بنابراین در افزایش سرمایه تمام مبلغ اسمی سهام باید در حین پذیره نویسی تادیه شود و تعهد به پرداخت وجود ندارد، برخلاف پذیره نویسی در حین تشکیل شرکت که ممکن است قسمتی از مبلغ سهام در همان حین پذیره نویسی تادیه شود و نسبت به قسمت دیگر تعهد به پرداخت ایجاد شود.

افزایش سرمایه از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود
برای مثال فرض کنید که سهام شرکت در عرضه اولیه با مبلغ اسمی 500 تومان عرضه شده است . ممکن است شرکت پس از مدتی تصویب کند که مبلغ اسمی سهام به 1000 تومان افزایش یابد. در این صورت هر سهام دار باید بابت هر سهم خود، 500 تومان به شرکت تادیه کند. در این خصوص باید توجه داشت که :
1- اگر این شیوه برای سهام داران ایجاد تعهد کند، اجرای آن ممکن نیست ، مگر آنکه کلیه سهام داران با آن موافق باشند.
2- اما اگر این شیوه برای سهام داران ایجاد تعهد نکند، نیاز به رضایت همه شرکا نیست ، بلکه همان اکثریت مقرر که برای اعتبار تصمیمات مجمع عمومی فوق العاده بیان شده است ، کفایت می کند ؛ مانند آنکه تصویب شود که مبلغ اضافه ارزش اسمی سهام از محل اندوخته های اختیاری یا از محل سود حاصله برای شرکت تامین شود؛ بنابراین می توان سود تقسیم نشده بین شرکا را بابت اضافه ارزش سهم گذاشت.
در صورت نیاز به کسب اطلاعات بیشتر ، می توانید با مشاوران مجرب فکر برتر تماس حاصل فرمایید و یا به مقالات ذیل مراجعه نمایید :
- مدارک مورد نیاز جهت افزایش و ثبت سرمایه شرکت سهامی
- شرایط افزایش سرمایه شرکت سهامی خاص و ضرورت ثبت آن
- فرآیند افزایش سرمایه شرکت

   


روند آموزش ثبت برند کنسرو

شنبه 14 دی 1398 نویسنده: nazanin nazanin |


 
انسان های امروزی در خریدهای روزانه سبد کالای خانگی خود ، برندهای متعددی را پیش روی خود می بینند . به همین دلیل ، سعی می کنند تا بهترین برند را از میان محصولات متنوع انتخاب کنند.
یکی از این محصولات پرمصرف ، کنسرو است . کنسرو راهکاری است برای نگهداری طولانی مدت غذاها با کمترین هزینه و بهترین کیفیت.

هر چند هدف اولیه از ورود کنسرو به صنایع غذایی، رساندن غذای سالم به سربازان در حال جنگ بوده اما امروزه کمبود وقت، باعث رونق گرفتن بازار آن ها شده است. زمانی که مهمانان ناخوانده از راه می رسند و یا هوس یک غذای حاضری می کنید ، اولین چیزی که به ذهنتان خطور می کند، مواد غذایی کنسرو شده است که تمام مشکلات شما را آسان می کند. امروزه ، مواد غذایی کنسرو شده زیادی در بازار وجود دارند. از کنسرو ماهی و لوبیا گرفته تا انواع خورش هایی که کنسرو شده اند. ولی چگونه می توان یک کنسرو سالم را انتخاب کرد ؟
مسلماَ ، برندهای نام آشنا و خوشنام بهترین روش برای انتخابی مطمئن هستند. مصرف کنندگان از طریق برندها به طور نسبی می توانند از سابقه کیفیت آگاه شده و در انتخاب خود کمتر دچار اشتباه شوند. نقش برند در تعیین اصالت و کیفیت کالا اهمیت زیادی دارد و موجب می شود که مشتری از مالکیت و منشاء کالا و همچنین کیفیت محصول آگاه شود و در نتیجه کالای مرغوب تری را انتخاب نماید .

 

sabt brand


با توجه به ارزشمندی علامت تجاری ( برند / مارک ) و اهمیت آن در مسیر جلب مشتری ، ثبت آن در بازارهای مربوطه بسیار ضروری می باشد. ثبت برند باعث جلوگیری از سواستفاده ی متقلبان می شود و از عرضه ی کالاهای مشابه توسط اشخاص ثالث تحت علائم تجاری که عین یا به طریق گمراه کننده ای مشابه علامت تجاری دیگری هستند جلوگیری به عمل می آورد. از سویی دیگر، ثبت برند تجاری باعث حفظ و حراست نام تجاری و یا لوگوی محصول می شود و تضمین می کند که مشتریان می توانند محصولات را از یکدیگر تشخیص دهند. به همین دلیل ضروری است که مالک علامت ، آن را به ثبت برساند.
شایان ذکر است ، اصولاَ ثبت علائم تجاری، اختیاری است . با این وجود، قانون گذار ثبت برخی از علائم را به دلیل مصالح اجتماعی و سلامت مردم الزامی نموده است. این موارد به قرار ذیل است :
1- داروهای اختصاصی ( اسپسیالیته ) مورد استعمال طبی یا بیطاری ( = دامپزشکی ) ، که با نسخه پزشک یا بدون آن مصرف می شود.
2- مواد غذایی که در لفاف و یا ظروف و به اسم مشخصی باشند. مانند " کنسرو و مواد غذایی" ، پنیر ، شیر ، مربا ، ترشی ، کره ، روغن های مختلف ، شکلات ، آب نبات و غیره .
3- آب های معدنی گازدار ، شربت ها ، آب های میوه ، نوشیدنی ها که در تحت اسم و یا ظروف مشخصی به معرض فروش گذاشته می شود.
4- لوازم آرایش و وجاهت که برای استعمال مستقیم بر روی بدن انسان به کار می رود، مانند صابون، محلول عطریات و ادوکلن و پماد و غیره
تمام اجناس دارویی و طبی و مواد غذایی ذکر شده ، اعم از آن که در داخل ایران ساخته و یا در خارج ساخته و وارد کشور شود و در بازار تحت اسم مشخصی که بر روی برچسب آن زده می شود به معرض فروش قرار گیرد ، باید دارای علامت صنعتی یا تجاری ثبت شده بوده و در روی برچسب نکات زیر تصریح شود :
الف- اسم تجاری و نشانی سازنده ی جنس با قید کشور مبدا
ب- شماره ثبت علامت در ایران
علائم تجاری کلیه اشخاص حقیقی یا حقوقی در اداره ثبت علائم تجاری که از توابع اداره کل مالکیت صنعتی است ، در تهران ثبت می شود.

مراحل ثبت برند کنسرو
1- استعلام برند
به دلیل تنوع برندهای ثبت شده در ایران و خارج از ایران، استعلام برند قبل از ثبت از اقدامات ضروری است. با استعلام برند می توان از اسامی، طرح ها و شکل های برندهایی که قبلاَ ثبت شده اند به همراه نوع کالا یا خدمات و طبقه ثبت شده در آن اطلاع پیدا کرد. در صورتی که عین یا حتی شبیه برندی را که تصمیم به ثبت آن را دارید، قبلاَ در همان طبقه ثبت شده باشد امکان ثبت کردن برند را نخواهید داشت.
2- تهیه مدارک لازم
پس از استعلام برند، نسبت به فراهم نمودن مدارک مورد نیاز اقدام نمایید. ثبت کردن برند هم برای اشخاص حقیقی و هم برای اشخاص حقوقی امکانپذیر است.

الف) مدارک مورد نیاز برای ثبت برند شخص حقیقی به قرار ذیل است 
- مدارک مثبت هویت متقاضی ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
- کپی کارت بازرگانی ( در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد )
- کپی مجوز فعالیت ( جواز تاسیس، پروانه بهره برداری ، پروانه ساخت ، جواز کسب یا کارت بازرگانی و یا هر گونه گواهی فعالیت صادره از نهادهای نظارتی و حاکمیتی دولتی )
- نمونه علامت تجاری در کادر ده در ده

ب) مدارک مورد نیاز برای ثبت برند شخص حقوقی 
- مدارک مثبت هویت مدیرعامل شرکت ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
- کپی روزنامه تاسیس و آخرین تغییرات شرکت ( از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از دو سال گذشته باشد )
- ارائه مدارک دال بر فعالیت در رشته مربوط به عنوان مثال جواز اعلامیه تاسیس از صنایع یا پروانه بهره برداری صنایع یا پروانه ساخت وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی یا پروانه کسب و ...
- کپی کارت بازرگانی ( در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد )
- ده نمونه گرافیکی یا کپی یا تصویر علامت درخواستی حداکثر در ابعاد ده در ده سانتی متر

 

sabt brand conserv


- در صورت سه بعدی بودن علامت ارائه علامت به صورت نمونه گرافیکی یا تصویر دو بعدی به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد را تشکیل دهند.
- استفاده از حق تقدم در صورتی که متقاضی یا متقاضیان ثبت بخواهند به استناد تقاضای ثبت یا ثبت خارج از کشور از مزایای حق تقدم ( حداکثر 6 ماه ) استفاده نمایند می بایست مدارک مربوط به حق تقدم را همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم کنند.
- نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و تاییدیه مقام صلاحیت دار
- رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی ( هزینه واریزی بر حسب حقیقی یا حقوقی بودن متقاضی ثبت متفاوت می باشد )
3- ثبت اظهارنامه برند
تسلیم اظهارنامه برند تنها از طریق فایل الکترونیکی امکان پذیر بوده و متقاضیان ثبت می بایست از طریق نشانی http://iripo.ssaa.ir اظهارنامه خود را تسلیم اداره علامت نمایند. در اظهارنامه مشخصات و اطلاعات شخص حقیقی یا حقوقی باید وارد گردد و چنانچه از وکیل یا نماینده قانونی استفاده می کنید، باید مشخصات وی را وارد کنید. سپس مدارک ذکر شده برای ثبت اینترنتی را اسکن و بارگذاری نمایید و در صورت نبود مشکل، تایید کنید. هزینه این کار را به صورت اینترنتی پرداخت نموده و شماره اظهارنامه و رمز را از طریق تلفن دریافت نمایید. پس از اتمام مراحل ثبت، سیستم ، کلمه عبور و کد رهگیری را به شما خواهد داد.
4- پس از تکمیل و ارسال اینترنتی اظهارنامه ثبت، پرونده شما در نوبت بررسی کارشناسان و در نهایت رئیس اداره علائم تجاری قرار می گیرد . در صورتیکه سابقه ای مشابه علامت مورد تقاضا نباشد یا سابقه از مصادیق علائم غیرقابل ثبت نباشد مراتب منتهی به آگهی تقاضای ثبت علامت ( آگهی نوبت اول ) می گردد.
پس از گذشت 30 روز از تاریخ چاپ آگهی نوبت اول در روزنامه رسمی، چنانچه نسبت به ثبت علامت ، اعتراضی به اداره مالکیت صنعتی واصل نگردیده باشد، متقاضی ثبت علامت می تواند از اداره مذکور تقاضای ثبت نهایی علامت تجاری را بنماید. در این حالت سند نهایی علامت تجاری به نام متقاضی صادر می گردد.
سوال : چه کسانی ممکن است در خصوص ثبت کردن برند شما معترض شوند ؟
معمولاَ سه دسته از افراد ممکن است برند شما را مورد اعتراض قرار دهند :
1- افرادی که برند شما دقیقاَ مشابه و یا کپی از برند آن ها باشد.
2- افرادی که لوگو یا برند شما شباهت زیادی با لوگو آن ها داشته باشد و ممکن باشد موجبات تداخل برند شما با مشتریان او را فراهم نموده و اعتبار برند او از دست برود.
3- افرادی که ادعای مالکیت برند شما را دارند و معتقدند که برند قبلاَ توسط آن ها مورد استفاده بوده و یا کلاَ طرح برند از آن ها بوده و در واقع طرح به سرقت رفته باشد.
هم چنین بخوانید :
- هزینه ثبت برند
- نحوه و شرایط ثبت و حمایت از علامت تجاری
از انتخابتان متشکریم.
منتظر دریافت سوالات شما هستیم.

 

 

   



به موجب ماده 20 لایحه اصلاحی قانون تجارت، برای تاسیس و ثبت شرکت های سهامی خاص ، تسلیم اظهارنامه و اساسنامه به مرجع ثبت شرکت ها الزامی است.
اظهارنامه شرکت های سهامی خاص که مهم ترین و نخستین سند ثبت شرکت محسوب می شود و قانون آن را به جای شرکت نامه قبول نموده است ، از اوراق بهادار بوده و توسط اداره ثبت شرکت ها تهیه و در اختیار متقاضیان قرار می گیرد و باید با قید تاریخ به امضای کلیه موسسین رسیده و موضوعات ذیل مخصوصاَ در آن ذکر شده باشد :

1- نام شرکت ؛
2- هویت کامل و اقامتگاه موسسین ؛
3- موضوع شرکت ؛
4- مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیرنقد آن به تفکیک ؛
5- تعداد سهام بانام و بی نام و مبلغ اسمی آن ها و در صورتی که سهام ممتاز نیز مورد نظر باشد تعیین تعداد و خصوصیات و امتیازات این گونه سهام ؛
6- میزان تعهد هر یک از موسسین و مبلغی که پرداخت کرده اند با تعیین شماره حساب و نام بانکی که وجوه پرداختی در آن واریز شده است. در مورد آورده غیرنقد تعیین اوصاف و مشخصات و ارزش آن به نحوی که بتوان از کم و کیف آورده غیرنقد اطلاع حاصل نمود ؛
7- مرکز اصلی شرکت ؛
8- مدت شرکت .
* توجه داشته باشید که :
1- اظهارنامه ، تقاضانامه تاسیس شرکت تلقی می گردد و باید تاریخ داشته باشد.
2- مرجع مربوطه زمانی اظهارنامه را تحویل می گیرد که به امضای کلیه سهامداران رسیده باشد . شایان ذکر است، در شرکت سهامی خاص، اظهارنامه ثبت به امضای کلیه سهامداران شرکت که اقدام به تاسیس آن می نمایند ، می رسد ولی در شرکت سهامی عام ، اظهارنامه ثبت شرکت، فقط به امضا اعضای هیات موسس می رسد.
3- هر گاه تمام یا قسمتی از سرمایه غیرنقدی باشد، باید تمام آن تادیه و تقویم شود و ارزش آن در اظهارنامه منعکس گردد .
4- هر گاه برای برخی شرکا سهام ممتاز پیش بینی شده باشد، باید شرح امتیازات این سهام و موجبات آن در اظهارنامه انعکاس یابد.

اساسنامه شرکت سهامی خاص
از جمله تکالیف سهامداران شرکت سهامی خاص، تنظیم اساسنامه است که عملاَ اهمیت بسیاری دارد.
اساسنامه قانون اساسی شرکت است و اداره امور شرکت طبق اصول بازرگانی و مالی و قواعد پیش بینی شده در اساسنامه به عمل خواهد آمد. کلیه شرکت های سهامی اعم از شرکت های سهامی خاص یا شرکت های سهامی عام باید دارای اساسنامه ای باشند که مواد آن لازم الرعایه از طرف شرکت و ارکان آن است. آن چه در این مورد حائز اهمیت است، این است که اساسنامه تنظیمی باید به امضای کلیه سهامداران شرکت برسد.
تهیه و تنظیم اساسنامه بسته به نظر و سلیقه موسسان شرکت است . برخی ، اساسنامه های دقیق و مفصل را ترجیح می دهند و بعضی به اختصار برگزار می کنند . هر قدر اساسنامه دقیق تر باشد اداره شرکت و وظایف و اختیارات مجامع عمومی و مدیران و بازرسان و به طور کلی اداره شرکت واضح تر خواهد بود، ولی چون پیش بینی کلیه نکات در اساسنامه غیرمقدور است در پایان کلیه اساسنامه ها ماده ای پیش بینی می شود که مقرر می دارد کلیه موضوعاتی که در اساسنامه پیش بینی نشده است، تابع مقررات قانون تجارت و قوانین مربوطه خواهد بود.
به طور کلی مواد پیش بینی شده در اساسنامه ها از لحاظ اصول زیاد تفاوت ندارد. در اساسنامه شرکت های سهامی خاص، معمولاَ موارد زیر قید و در مورد آن تعیین تکلیف می شود :
1) نام شرکت ؛ 2) موضوع شرکت به طور صریح و منجز ؛ 3) مدت شرکت ؛ 4) مرکز اصلی شرکت و محل شعب آن اگر تاسیس شعبه مورد نظر باشد ؛ 5) مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیرنقد آن به تفکیک ؛ 6) پرداخت بقیه مبلغ اسمی سهام اوراق سهام ؛ 7) تعداد سهام بی نام و بانام و مبلغ اسمی آن ها و در صورتی که ایجاد سهام ممتاز مورد نظر باشد تعیین تعداد و خصوصیات و امتیازات این گونه سهام ؛ 8) تعیین مبلغ پرداخت شده هر سهم و نحوه مطالبه بقیه مبلغ اسمی هر سهم و مدتی که ظرف آن باید مطالبه شود که به هر حال از پنج سال متجاوز نخواهد بود؛ 9) نحوه انتقال سهام بانام ؛ 10) طریقه تبدیل سهام بانام به سهام بی نام و بالعکس؛ 11) در صورت پیش بینی امکان صدور اوراق قرضه ، ذکر شرایط و ترتیب آن ؛ 12) شرایط و ترتیب افزایش و کاهش سرمایه شرکت ؛ 13) مواقع و ترتیب دعوت مجامع عمومی ؛ 14) مقررات راجع به حد نصاب لازم جهت تشکیل مجامع عمومی و ترتیب اداره آن ها ؛ 15) طریقه شور و اخذ رای اکثریت لازم برای معتبر بودن تصمیمات مجامع عمومی ؛ 16) تعداد مدیران و طرز انتخاب و مدت ماموریت آن ها و نحوه تعیین جانشین برای مدیرانی که فوت یا استعفا می کنند یا محجور یا معزول یا به جهات قانونی ممنوع می گردند ؛ 17) تعیین وظایف و حدود اختیارات مدیران ؛ 18) تعداد سهام تضمینی که مدیران باید به صندوق شرکت بسپارند ؛ 19) قید اینکه شرکت یک بازرس خواهد داشت یا بیشتر و نحوه انتخاب و مدت ماموریت بازرس ؛ 20) تعیین آغاز و پایان سال مالی شرکت و موعد تنظیم ترازنامه و حساب سود و زیان و تسلیم آن به بازرسان و به مجمع عمومی سالانه ؛ 21) نحوه انحلال اختیاری شرکت و ترتیب تصفیه امور آن ؛ 22) نحوه تغییر اساسنامه .
لازم است اشاره شود که اساسنامه می تواند اختیارات مدیران شرکت را محدود کند، ولی این امر فقط از لحاظ روابط بین مدیران و صاحبان سهام معتبر بوده و در مقابل اشخاص ثالث باطل خواهد بود.
اساسنامه نمی تواند متضمن اختیار افزایش سرمایه برای هیات مدیره باشد؛ زیرا به تصریح قانون هر گونه تغییر در سرمایه شرکت، منحصراَ در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده می باشد .
می توان در اساسنامه تابعیت شرکت را نیز ذکر نمود. برای این منظور در اساسنامه قید می گردد " تابعیت شرکت ایرانی است " . به موجب " قانون راجع به ثبت کردن شرکت ها " ، هر شرکتی که در ایران تشکیل و مرکز اصلی آن در ایران باشد، شرکت ایرانی محسوب است.
تاریخ تنظیم و امضای صورتجلسه مبنی بر امضای اساسنامه و اظهارنامه از سوی سهامداران ( موسسین ) و انتخاب اولین مدیران و بازرس یا بازرسان از طرف آنان و تحصیل قبولنامه سمت از منتخبین به مدیریت و بازرسی شرکت، و تعیین روزنامه کثیرالانتشار برای هر گونه آگهی راجع به شرکت تا تشکیل مجمع عمومی عادی، تاریخ تشکیل شرکت سهامی خاص محسوب است. مدیران برای تکمیل کار راه اندازی شرکت سهامی خاص، لازم است اساسنامه تصویب شده مجمع را به انضمام سایر مدارک ، جهت ثبت شرکت به مرجع مربوطه تسلیم کنند.
چنانچه کارشناسان اداره ثبت شرکت ها اقدامات موسسین و مدارک تسلیم را مطابق مقررات بیابند، نسبت به ثبت کردن شرکت اقدام خواهند نمود.
* چند نکته :
1- در شرکت سهامی خاص، طرح اساسنامه نداریم و طبق ماده 20 لایحه، موسسین اساسنامه را تنظیم و همگی امضا می کنند.
2- مندرجات اساسنامه از اظهارنامه مفصل تر است .
3- از آن جا که تغییر اساسنامه در روابط شرکاء و طرز همکاری آنان و منظوری که از شرکت داشته اند تاثیر عمده دارد و اساس شرکت را تغییر می دهد، ماده 74 قانون تجارت تصویب تغییرات اساسنامه را منوط به مجمع عمومی فوق العاده کرده است.

ارائه گواهینامه بانک مبنی بر تادیه سرمایه نقدی
در شرکت های سهامی خاص سرمایه اولیه ایکه از طرف سهامداران تعیین و در اظهارنامه قید می شود یا به صورت نقدی است و یا به صورت غیرنقد، در صورتی که سرمایه به صورت نقدی باشد، حداقل سی و پنج درصد سرمایه نقدی تصویب شده باید در حساب جاری شرکت واریز و گواهینامه بانک مبنی بر پرداخت آن به حساب شرکت به اداره فوق الذکر تحویل داده شود.
در صورتی که مقداری از سرمایه شرکت آورده غیرنقدی باشد ( اعم از اموال منقول مثل خودرو، کامیون و غیره و اموال غیرمنقول مثل زمین و ملک ) ارائه تقویم نامه ( ارزیابی ) کارشناس رسمی دادگستری ضروری است. یعنی ابتدائاَ آن مال باید به وسیله کارشناس رسمی دادگستری ارزیابی و قیمت گذاری شود تا قیمت و ارزش آن مشخص شود و سپس به عنوان سرمایه شرکت قید شود و در صورتی که اموال غیرمنقول جزء سرمایه شرکت قرار گیرد ارائه سند مالکیت آن به اداره مربوطه ضروری می باشد.

   



  سهم ، قسمتی از سرمایه شرکت سهامی است که میزان مشارکت ، تعهدات و منافع صاحب آن در شرکت را مشخص می نماید. در واقع، سرمایه هر شرکت سهامی به قطعات مساوی تقسیم می شود که به هر یک از آن ها سهم گفته می شود.
قانون تجارت در شرکت سهامی عام ، حداکثر قیمت اسمی سهام را ده هزار ریال معین کرده است. ولی در شرکت های سهامی خاص حداقل و حداکثری برای مبلغ اسمی سهام تعیین نشده است. اوراق سهام باید متحدالشکل و چاپی و دارای شماره ترتیب بوده و به امضای لااقل دو نفر که به موجب مقررات اساسنامه تعیین می شوند برسد. سهام شرکت ممکن است بی نام و یا بانام باشد.

در شرکت های سهامی هر کس به میزان سهامی که خریده است مسئولیت دارد و مازاد بر آن، تعهد و مسئولیتی نخواهد داشت به عنوان مثال اگر شرکت بیشتر از سرمایه متضرر شود و بدهکار گردد طلبکاران شرکت حق ندارند از شرکاء چیزی مطالبه نمایند . تا آنجایی که میزان سرمایه جوابگوی دیون باشد عمل می شود اما بیشتر از سرمایه در قبال طلبکاران مسئولیتی ندارند.
لازم به یادآوری است که :
- در شرکت های سهامی کلیه سهام شرکت می تواند به صورت بانام باشد اما تمام سهام نمی تواند به شکل سهام بی نام باشد زیرا سهام وثیقه مدیران باید بانام باشد.
- اعضای هیات مدیره باید برای جبران خسارات احتمالی وارده به شرکت تعداد سهامی را که اساسنامه معین می کند به صندوق شرکت بسپارند.
- در شرکت سهامی عام پذیرفته شده در بورس و هم چنین اگر بانک در قالب شرکت سهامی عام باشد و شرکت بیمه، کلیه سهام باید بانام باشد.
نقل و انتقال سهام در شرکت های سهامی، از مواردی است که ممکن است در طول حیات این شرکت ها بارها و بارها رخ دهد و به همین دلیل دارای اهمیت زیادی است. قابلیت نقل و انتقال سهم از حقوق غیرمالی و اوصاف سهم می باشد. در مقاله حاضر ، تلاش شده تا به ذکر نکات مهم راجع به این مهم پرداخته شود.
1- در شرکت های سهامی خاص آزادی انتقال سهم مورد قبول قرار گرفته است اما مجمع عمومی یا مدیران شرکت می توانند این آزادی را محدود نمایند و شروطی را برای انتقال سهام قرار دهند. لذا ، چنانچه در اساسنامه شرکت سهامی خاص، شرطی مبنی بر منوط کردن انتقال سهام به تصمیم مجمع عمومی یا هیات مدیره وجود نداشته باشد، نقل و انتقال سهام کاملا آزاد است.
2- در زمان انتقال سهام بانام در شرکت های سهامی خاص، ابتدا باید اساسنامه شرکت در بخش انتقال سهام با دقت بررسی و مصوبه مرجع پیش بینی شده در اساسنامه مبنی بر موافقت با انتقال سهام ، در صورت وجود این قید ، اخذ شود.
3- چنانچه شرکت سهامی خاص باشد، لازم است مفاصا حساب مالیات انتقال سهام به اداره ثبت شرکت های تهران نیز ارائه گردد.
4- در شرکت های سهامی عام نقل و انتقال سهام نمی تواند مشروط به موافقت مدیران شرکت یا مجامع عمومی صاحبان سهام بشود. در واقع نقل و انتقال سهام در شرکت های سهامی عام قابل اعمال محدودیت نیست و سهامداران آزادانه می توانند سهام خود را منتقل کنند.
5- انتقال سهام بانام باید در دفتر ثبت سهام شرکت به ثبت برسد و انتقال دهنده یا وکیل یا نماینده قانونی او باید انتقال را در دفتر مزبور امضاء کند. در مواردی که تمامی مبلغ اسمی پرداخت نشده است، نشانی کامل انتقال گیرنده نیز در دفتر ثبت سهام شرکت قید و به امضای انتقال گیرنده یا وکیل یا نماینده قانونی او می رسد و از نظر اجرای تعهدات ناشی از نقل و انتقال سهم معتبر خواهد بود. هر گونه تغییر اقامتگاه نیز باید به همان ترتیب به ثبت برسد و امضاء شود. هر انتقالی که بدون رعایت شرایط فوق به عمل آید از نظر شرکت و اشخاص ثالث فاقد اعتبار است.
6- چنانچه دفتر ثبت سهام به نام خریدار امضاء شود عدم امضای فروشنده ظهر برگه سهام تاثیری در حقوق خریدار ندارد و نمی تواند مانعی برای انتقال مالکیت تلقی شود.
7- سهم بی نام ، سند در وجه حامل است و نام دارنده در آن ذکر نمی شود و انتقال آن به صورت قبض و اقباض انجام می شود. بنابراین نقل و انتقال سهام بی نام هیچگونه تشریفاتی ندارد. نه نیاز به ثبت در مرجع ثبت شرکت ها دارد و نه نیاز به تصویب مجمع خاصی .
8- گواهینامه موقت سهام بی نام در حکم سهام بی نام است و از لحاظ مالیات بر درآمد مشمول مقررات سهام بی نام می باشد.
9- اگر تمام مبلغ اسمی سهام بی نام پرداخت شده باشد انتقال سهام – چه از طریق انتقال گواهی نامه موقت و چه از طریق سهام بی نام – لزومی به پرداخت مالیات انتقال سهم وجود ندارد و چنین معاملاتی از معافیت مالیاتی بهره مند است.
10- تغییرات مربوط به نقل و انتقال سهام بانام و بی نام نیازی به انتشار آگهی تغییرات در روزنامه رسمی ندارد و این گونه تغییرات در دفتر ثبت شرکت ها نیز به ثبت نمی رسد.
11- سهام نیز ممکن است مانند هر مال دیگری به صورت قهری انتقال یابد.
12- علاوه بر ارث یا انتقال سهام به طلبکاران سهامدار به حکم دادگاه، صورت های دیگری نیز در قانون تجارت پیش بینی شده است :
الف- در صورتی که بهای اسمی سهام از ابتدا کاملاَ پرداخت نشده باشد و دارنده آن علیرغم مطالبه شرکت به تادیه الباقی آن اقدام نکند.
ب- در صورتی که شرکت تصمیم به تبدیل سهام بانام به بی نام گرفته باشد ولی دارنده، سهام خود را به شرکت تسلیم نکرده باشد.
13- در صورت فوت دارنده سهم بی نام ، هیچ گونه مزیتی بابت مالیات بر ارث پیش بینی نشده است . هر چند اگر وراث توافق کنند که سهام بی نامی که ماترک متوفی است در مالکیت احد از ورثه یا شخص دیگری قرار گیرد و او به عنوان دارنده سهم به شرکت مراجعه و در مجامع حضور یابد و از حقوق سهام بهره مند شود، مجرایی برای وصول مالیات بر ارث وجود نخواهد داشت.
14- هیچ سهامداری را ولو در اقلیت باشد نمی توان از شرکت اخراج کرد و تنها راه خروج او، انتقال سهام توسط وی است. البته این امکان وجود دارد که با افزایش سرمایه و در صورت عدم استفاده او از حق تقدم ، درصد سهام وی کاهش داده شود.
15- اشخاص ثالث و مراجع اداری و مالیاتی به محض انتقال سهام ، خریدار را جانشین و قائم مقام فروشنده از حیث کلیه دیون و تعهدات می دانند و قراردادهای عادی منعقده بین خریدار و فروشنده به لحاظ تحدید یا نفی مسئولیت خریدار نسبت به آن ها ارزش و اثری ندارد.

ضمانت اجرای عدم ثبت انتقال سهام بانام
در بند 3 ماده 243 لایحه قانون تجارت، برای شخصی که سهام بانام را قبل از آن که اقلاَ سی و پنج درصد مبلغ اسمی آن پرداخت شده باشد صادر کند یا بفروشد یا به معرض فروش گذارد، ضمانت اجرای جزایی پیش بینی شده است.
ضمانت اجرای عدم ثبت انتقال سهام بانام :
بین طرفین : معتبر
در مقابل ثالث فاقد : اعتبار
در مقابل شرکت : فاقد اعتبار
مقالات بیشتری را می توانید بخوانید :
- نحوه نقل و انتقال سهام در شرکت سهامی خاص
- مدارک لازم برای نقل و انتقال سهام در شرکت سهامی خاص
- نمونه صورتجلسه نقل و انتقال سهام توسط هیات مدیره
- نمونه صورتجلسه نقل و انتقال سهام توسط مجمع عمومی فوق العاده

   


درباره وبلاگ


آخرین پستها


نویسندگان


آمار وبلاگ

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو