تبلیغات
متنوع


 


 
هرشخص اعم از حقیقی یا حقوقی (شرکت یا فرد) مدارکی دال بر تولید – توزیع – بسته بندی- خرید و فروش و یا واردات و صادرات کالا) و یا مدارکی جهت فعالیت در زمینه خدماتی خواص داشته باشد می تواند در همان زمینه تقاضای ثبت نام و لوگوی خود را بدهد.

   



 
 درصورتی که  در زمینه نرم افزار و شبکه فعالیت داشته باشید باید مجوز رسانه دیجیتال و اگردر زمینه  کار می کنید IT  به مجوز  از سازمان فناوری اطلاعات داشته باشید . بعد از اخذ مجوز مربوطه  و  تهیه مدارک لازم ( مدارک شناسایی اعضا به همراه عکس)اقدامات لازم برای ثبت شرکت شما به انجام خواهد رسید. 

   



آنچه باید درباره پلمپ دفاتر تجاری بدانید
دفاتر تجاری از اقلامی است که در شرکت ها و سازمان ها وجود داشته و موارد بسیاری در آن ها درج شده است. زمانی که ثبت شرکت انجام می شود باید ابتدا پلمپ دفاتر تجاری اخذ شود بسیاری از شرکت ها و اشخاص حقیقی اطلاعات کاملی در این زمینه ندارند به همین دلیل در این مطلب به بیان اطلاعات کلی در رابطه با دفاتر تجاری و نحوه پلمپ آن می پردازیم ابتدا دفاتر تجاری، انواع آن و به تعریف آن را مطرح خواهیم کرد.

 

آنچه-باید-درباره-پلمپ-دفاتر-تجاری-بدانید

دفاتر تجاری در چهار دسته دفاتر کل، دفاتر روزنامه، دفاتر کپیه و دارائی تقسیم می شود.

دفتر کل
از مهمترین دفاتر تجاری که در شرکت باید تنظیم شود و تمام اطلاعات معاملات و اطلاعات شرکت در آن ثبت شود همچنین تجار موظفند در پایان هفته و بصورت هفتگی طبق دفتر روزنامه آن را تکمیل کنند.

دفتر دارائی
دفتر دارائی نیز از دفاتری است که با توجه به نام آن تمام دارایی های شرکت اعم از موارد نقدی، غیر نقدی، بدهی ها و پرداخت هایی که صورت گرفته است؛ در این دفتر بصورت سالانه یادداشت می شود و برای آن مهلت و زمانی تعیین شده که ۱۵ فروردین ماه آخرین زمان تکمیل این دفاتر است.
وجود دفاتر دارایی باعث می شود تا تاجران و اشخاص حقیقی و حقوقی میزان سود و زیان خود در سال گذشته را طبق برآورد هایی که در این دفتر وجود دارد بررسی کنند تا در صورت کاهش سوددهی به دنبال راهکار و دلایل آن باشند.
چنانچه اشخاص حقوقی این دفتر را تنظیم می کنند باید آن را به دارائی تحویل دهند در غیر اینصورت شامل پرداخت جریمه خواهید شد زیرا مرجع مربوط به رسیدگی آن اداره دارائی است.

دفتر کپیه
طبق ماده ۱۰ در قوانین تجارت این دفاتر شامل تمامی صورت جساب ها و مراسلات انجام شده در شرکت است که طبق تاریخ ورود و به صورت مرتب شده در آن ثبت و نگهداری می شوند در بسیاری از شرکت این دفتر به نام دفتر اندیکاتور معرفی شده و مورد استفاده قرار می گیرد.

دفتر روزنامه
این دفتر شامل اطلاعات روزانه فعالیت تاجر است و طبق ماده ۷ قانون تجارت باید در پایان هر روز تکمیل و معاملات روزانه در آن ثبت شود.

دفتر کل و دفتر روزنامه جزو دفاتر اصلی شرکت هستند و وجود آن برای تمامی شرکت ها الزامی است.
تمامی تاجرین، صاحبان کسب و کار، شرکت ها، کارآفرینان و غیره موظف هستند تا دفاتر تجاری خود را پلمپ نمایند.

کاربرد پلمپ دفاتر
پلمپ کردن دفاتر علاوه بر اینکه اطلاعات شرکت را به صورت دسته بندی در اختیار بازرس، سهامداران و مدیرعامل شرکت قرار می دهد در ارائه اظهارنامه مالیاتی همچنین دریافت کارت بازرگانی نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

دلایل رد شدن دفاتر تجاری
دفاتر که به اداره ارسال می شوند باید مورد پذیرش سازمان باشند در غیر اینصورت رد شده و تائید نمی شوند. در ادامه چند مورد از دلایل رد شدن دفاتر را بیان می کنیم.
•ارسال دفاتر سال قبل به جای دفاتر جدید
•وجود صفحات سفید زیاد در دفتر تجاری ( صفحاتی که بیش از اندازه قسمت خالی داشته باشد و یا صفحاتی که به صورت دست نخورده و سفید باشند منجر به سوء استفاده افراد سودجو خواهند بود.)
•درج اطلاعات نادرست در دفاتر تجاری و اجتناب از حقیقت
•عدم درج و ثبت فعالیت های شرکت
•فعالیت هایی که مرتبط با خدمات نمایندگی و شعبه شرکت است باید در دفاتر تجاری مندرج باشند و عدم وجود آن به عنوان تخلف محسوب می شود.
•مخدوش بودن و خط خوردگی مطالبی که در دفتر ثبت شده
•محو کردن و مخدوش شدن مطالب
•زمانی که دفاتر از پلمپ خارج شده باشد و یک یا چند برگ آن از بین رفته باشد.

برای دریافت پلمپ تجاری باید مراحل آن را طبق اصول تعیین شده رعایت کنید این مراحل طبق مراحل زیر می باشد:

 
 
زمان اخذ دفاتر تجاری
دفاتر تجاری پلمپ شده مانند اظهارنامه مالیاتی باید در موعد مقرر اخذ شوند این زمان باید سال قبل از تنظیم دفاتر یعنی قبل از شروع سال مالی جدید باشد مگر زمانی که صفحات موجود در این دفتر به اتمام رسیده باشد به طوری که نیار به دفتر جدید داشته باشیم در اینصورت می توان دفاتر جدید دریافت کنید.

مدارک مورد نیاز برای دریافت پلمپ دفاتر تجاری
مدارک دفاتر تجاری نیز برای اشخاص حقیقی و حقوقی مانند برند متفاوت است که در ادامه هر یک را به صورت مجزا بیان می کنیم.

اشخاص حقیقی:
•ارائه مدارک شناسایی مانند کارت ملی و شناسنامه متقاضی
•ارائه یک کپی از پروانه کسب فعالیت

اشخاص حقوقی:
•ارائه مدارک شناسایی مدیرعامل شرکت که نماینده اعضای هیئت مدیره است.
•ارائه کپی از روزنامه تاسیس شرکت
•ارائه روزنامه تغییرات شرکت در صورت وجود. ( از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از ۲ سال گذشته باشد.)

   



راهنمای ثبت شرکت در استانبول و هزینه های آن
در این مطلب سعی کرده ایم که درباره ثبت شرکت در استانبول اطلاعاتی را به شما ارائه دهیم و چنانچه در این زمینه سوالی دارید می توانید با مشاوران  ثبت تماس بگیرید. در ترکیه شرکت های متفاوتی وجود دارند که بسیاری از آن ها دارای شخصیت حقوقی نیستند ولی اتباع خارجی برای انجام فعالیت تجاری باید ابتدا با ثبت شرکت بپردازند؛ به عنوان مثال این افراد برای تاسیس یک سوپر مارکت در ترکیه نیز، نیاز به ثبت شرکت دارند شهر استانبول که مهمترین و بزرگترین شهر ترکیه است نیز برای ثبت شرکت تابعه قوانین و مقررات کشور است.

 

ثبت شرکت در استانبول

با توجه به علاقمندی تجار به ثبت شرکت در شهر استانبول که عنوان بزگترین پایتخت فرهنگی جهان را یدک می کشد در این مطلب به نحوه ثبت شرکت در استانبول پرداخته و ابتدا مراحل ثبت شرکت، هزینه های مربوط به آن، نحوه ثبت و نهایتا مدارک مورد نیاز آن را بیان می کنیم.

مراحل ثبت شرکت در استانبول
تعیین آدرس شرکت و دفتر مرکزی و تنظیم کردن اجاره نامه
بازدید و تائید آدرس ارائه شده برای شرکت توسط بازرسان و کارشناسان دارائی
تنظیم اساسنامه شرکت به همراه فرم های مخصوص تاسیس شرکت
ارائه تائیدیه اساسنامه در دفاتر رسمی
مراجعه به اتاق بازرگانی
مراجعه به اداره مالیات و دریافت شماره مالیاتی برای شرکت و هر یک از اعضای شرکت
ارائه پلمپ دفاتر رسمی شرکت مانند دفاتر روزنامه ، دفتر کل، دفتر کپیه و دفتر دارائی
معرفی حسابدار مالیاتی شرکت که طبق قوانین ترکیه باید دارای تابعیت ترکی باشد.
افتتاح حساب بانکی در کشور مورد درخواست یعنی شهر استانبول و در کشور ترکیه
اخذ کارت بازرگانی و ارائه آن
ارائه نمونه امضا از اشخاص دارای حق امضا و نمونه امضای مدیرعامل
تائیدیه نمونه امضا در دفترخانه
ثبت شرکت در استانبول زمان کمتر از یک هفته انجام می شود ولی با توجه به برخی مشکلات رفت و امد متقاضیان از طریق شرکت های متخصص در ایران اقدام به ثبت شرکت در ترکیه می کنند که پروسه آن وابسته به مهارت و تجربه شرکت متفاوت می باشد.

هزینه های ثبت شرکت در استانبول
•هزینه ها مرتبط با تاسیس شرکت که ۱۰۰۰۰ لیر ترکیه است که بیست و پنج درصد این مبلغ یعنی ۲۵۰۰ لیر همان ابتدا در حساب شرکت مسدود خواهد شد.
•هزینه های مربوط به حسابدار که منوط به فعالیت و حجم کاری شرکت متفاوت می باشد. ( معمولا حداقل این مبلغ ۱۶۰ دلار است و بیشتر
•هزینه های اجاره دفتر
•هزینه ها مربوط به آب ، برق، گاز، تلفن و اینترنت
•هزینه های مرتبط با دفاتر رسمی و پلمپ

ثبت شرکت در استانبول
تمامی شرکت های موجود در استانبول را می توان در قالب های سهامی، تضامنی، نسبی، مختلط سهامی، مختلط غیر سهامی و با مسئولیت محدود به ثبت رساند اما با توجه به آمار تهیه شده از شرکت ها، اکثر شرکت های فعال و ثبت شده در استانبول در قالب مسئولیت محدود، سهامی خاص و سهامی عام می باشد و در ادامه نحوه ثبت شرکت در این قالب ها را ارائه می دهیم.

سهامی خاص و عام
شرکت سهامی به دو دسته بزرگ و پرکاربرد سهامی خاص و سهامی عام تقسیم می شود. شرکت های سهامی همان طور که از نام آن مشخص است دارای تعداد معینی سهام می باشد؛ به این صورت که سرمایه شرکا در شرکت به تعدادی سهام مساوی تقسیم می شود و هر یک از سهامداران با توجه به مقدار مبلغی که در شرکت قرار داده اند دارای تعدادی سهم شده و نسبت به تعداد سهامشان در شرکت دارای مسئولیت می شوند و می توانند در تصمیم گیری ها فعالیت داشته باشند به طور کلی برای تاسیس این شرکت حداقل نیاز به ۵ شریک می باشد.

تفاوت شرکت های سهامی عام و خاص در ۲ دسته قرار می گیرد است:

خرید و فروش سهام: شرکت های سهامی می توانند اوراق قرضه و سهام خود را برای فروش در بازار بورس قرار دهند ولی در شرکت های سهامی خاص چنین امکانی وجود ندارد
تعداد سهامداران: در شرکت های سهامی عام می توان تعداد شرکا بیش از ۲۵۰ نفر و در شرکت سهامی خاص تعدادشان حداکثر ۲۵۰ نفر است و باید کمتر از این تعداد باشد.
شرکت با مسئولیت محدود
شرکت با مسئولیت محدود نیز به شرکت هایی گفته می شود که در قالب تجاری تعریف شده اند و با توجه به نام آن مسئولیت شرکا به میزان سرمایه شان بستگی دارد و باید در پرداخت بدهی ها مشارکت داشته باشند برای تاسیس این شرکت نیاز به حداقل ۲ و حداکثر ۵۰ نفر می باشد.

مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت در استانبول
•ارائه اساسنامه تنظیم شده شرکت با درج موضوع و قالب ثبتی
•مشخص بودن مدیرعامل و یا مدیران عامل شرکت
•ارائه اصل پاسپورت مدیرعامل همراه با ترجمه
•ارائه مدارک شناسایی مدیرعامل و شرکای اصلی و عضو هیئت مدیره
•ارائه دو قطعه عکس رنگی با زمینه سفید در ابعاد ۳ در ۴
•تعیین درصد شرکا در شرکت
•ارائه کارت بازرگانی و تنظیم فرم مربوط به اتاق بازرگانی
•در صورت ثبت شرکت در قالب مسئولیت محدود حداقل سرمایه برای تاسیس این شرکت ۵۰۰۰ لیره ترکیه و در سایر قالب ها ۱۰۰۰۰ لیره می باشد.
•معرفی یک مترجم مسلط به زبان ترکیه‌ای. ( طبق قوانین ترکیه برای تائید مدارک در دفترخانه رسمی نیاز به شخص مسلط به زبان رسمی کشور الزامی است.

   



موسسات بر حسب نوع فعالیت به 3 دسته تقسیم می‎شوند که عبارتند از :

 

موسسات خدماتی که خدمات تخصصی و یا غیر تخصصی به مشتریان عرضه می‎نماید. از جمله این نوع موسسات می‎توان به بانکها، هتلها، سردخانه‎ها‎، بیمارستانه و در مانگاه‎ها‎ی خصوصی، دفاتر فنی و مهندسی، دفاتر وکالت، باربری‎ها‎ و مسافر بری‎ها‎، تعمیرگاهها و … اشاره نمود.
موسسات بازرگانی به خرید و فروش انواعی از مواد خام، فرآورده‎ها‎ و کالاها ساخته شده، فعالیت دارند که می‎توان به عمده فروشان و خرده فروشان اشاره کرد.
موسسات تولیدی که کالاهای مصرفی یا بادوام را با صرف سرمایه و با استفاده از تجهیزات و دستگاه‎ها‎ تولید و روانه بازار می‎کنند.
 

 

شرکت‎ها‎ و انواع آن
شرکت از واژه شَرَک به معنای شراکت و همکاری گرفته شده است و زمانی تاسیس می‎شود که دو یا چند نفر برای دنبال کردن یک هدف اقتصادی با یکدیگر همکاری می‎کنند. در اصطلاح حقوقی، شرکت عقد یا قراردادی است که می‎تواند بصورت تجاری و یا مدنی بسته شود. تمامی شرکت‎ها‎ از شخصیت حقوقی مستقل برخوردار بوده و تصمیمات شخص حقوقی (شرکتها) توسط مقاماتی که به موجب قانون یا اساسنامه حق تصمیم گیری دارند، اتخاذ می‎شود. شرکتها از تاریخ ثبت در دفتر ثبت، دارای شخصیت حقوقی هستند و می‎توانند از کلیه حقوق و تکالیفی که قانون برای افراد قائل است، برخودار شوند.

 

انواع شرکتها
شرکت‎ها‎ از نظر هدف‌هایی که دنبال می‎کنند به 2 نوع تجاری و مدنی تقسیم می‎شوند :

شرکتهای مدنی ، اجتماع حقوق مالکین متعدد در شی واحد بنحو اشاعه می‎باشد.
شرکتهای تجاری براساس قوانین تجارت ایجاد می‎شوند که اعضا پس از انجام عملیات، از منافع آن متمتع می‎گردند. براساس ماده 20 قانون تجارت انواع شرکت‎ها‎ی تجاری به 7 نوع تقسیم می‎شوند که عبارتند از:  شرکت سهامی، شرکت با مسئولیت محدود، شرکت تضامنی، شرکت مختلط غیر سهامی، شرکت مختلط سهامی، شرکت نسبی و شرکت تعاونی تولید و مصرف.
در شرکت سهامی سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام با توجه به مبلغ اسمی آنهاست.
شرکت با مسئولیت محدود  بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل شده و وظایف هر یک از شرکاء بدون این که سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد، تنها به میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت می‎باشد.
شرکت تضامنی به منظور امور تجاری بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی شکل می‎گیرد.
شرکت مختلط غیرسهامی جهت امور تجارتی بانام مخصوصی بین یک یا چند نفر شریک ضامن و یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود بدون انتشار سهام راه اندازی می‎شود.
شرکت مختلط سهامی میان چند شریک سهامی و یک یا چند نفر شریک ضامن تشکیل می‎شود.
شرکت نسبی بمنظور امور تجارتی با نام مخصوص بین دو یا چند نفر تشکیل و مسئولیت هر یک از شرکاء براساس میزان آورده آنها در شرکت می‎باشد.
شرکت تعاونی با 7 هدف مندرج در قانون بخش تعاونی با قید کلمه تعاونی و تابعیت ایرانی با حداقل 7 عضو تشکیل  می‎شود.
همچنین در مورد انواع شرکت ها می توانید در این پست اطلاعات لازم را بدست آورید

 

بیان تفاوتها
در حالی که شرکت باید بواسطه 2 نفر (مسئولیت محدود، نسبی، تضامنی) حداقل 3 نفر (سهامی خاص) و حداقل 5 نفر (سهامی عام) تشکیل شود، موسسات می‎توانند تنها به واسطه یک نفر تشکیل شوند.
در حالی که شرکتها غالبا با هدف سودآوری و فعالیتهای اقتصادی تاسیس می‎شوند، موسسات می توانند برای فعالیتهای انتفاعی و غیر انتفاعی می‎شوند. به عبارت دیگر هدف از راه اندازی موسسه می‎تواند فعالیت‎ها‎ی غیرتجاری باشد.
 

حال با تفاوت شرکت با موسسه آشنا شدید امیدواریم این مطلب برای شما مفید واقع شده باشد.

تبدیل شرکت ثبت شده به چه مفهومی است ؟

تبدیل شرکت ثبت شده به چه مفهومی است ؟ تبدیل شرکت ثبت شده به معنای دگرگون کردن و تغییر حوزه فعالیت شرکت می‎باشد. در اصطلاح حقوقی تبدیل شرکت به این معناست که شرکت بدون محو شخصیت حقوقی قبلی و ایجاد شخصیت حقوقی جدید برای آن، شکل و قالبی نو به خود بگیرد.

تبدیل شرکت چیست؟
تبدیل شرکت به معنای دگرگون کردن و تغییر حوزه فعالیت شرکت می‎باشد. به عبارت دیگر ممکن است اگرشرکت تجارتی بوده و مدیران تصمیم به تغییر موضوع فعالیت آن بگیرند. این امر پس از ثبت شرکت صورت می‎گیرد. ممکن است تبدیل شرکت بشکل تغییر از حالت تجارتی به غیرتجاری و یا تبدیل شرکت با مسئولیت محدود به شرکت خاص و … باشد. در اصطلاح حقوقی تبدیل شرکت به این معناست که شرکت بدون محو شخصیت حقوقی قبلی و ایجاد شخصیت حقوقی جدید برای آن، شکل و قالبی نو به خود بگیرد.

 

علت و مزایای تبدیل شرکت
اگر چه شرکا در زمان تاسیس و ثبت شرکت تمامی ملاحظات را در رابطه با انواع شرکتهای تجارتی در نظر می‎گیرند و سپس آنها را متناسب با نیاز خود انتخاب می‎کنند، اما ممکن است پس از مدتی احساس کنند که شرکت ثبت شده با نیازهای آنان مطابقت نداشته باشد و به همین دلیل تصمیم به تغییر و تبدیل آن می‎گیرند. این امر بدون لطمه به استمرار حیات شخصیت حقوقی شرکت ثبت شده انجام می‎شود و تنها نوع آن تغییر می‎یابد. تبدیل نوع شرکت، شخصیت حقوقی شرکت را حذف نمی کند و شرکتی که تبدیل شده است، بدون آن‌که وقفه‌ای صورت بگیرد، کارهای شرکت سابق را ادامه می‌دهد. مزیت تبدیل شرکت، به معنای انحلال و تشکیل شرکت دیگری است که از تشریفات ثبت و پرداخت حق‌الثبت شرکت جدید جلوگیری می‎کند.

 


 

الزامات تبدیل شرکت
برای تبدیل شرکت، اخذ مجوز الزامی است. در قانون تجارت و لایحه قانونی، هیچ قاعده‌‎ی کلی که دلالت بر جواز تبدیل همه انواع شرکت‌ها به یکدیگر داشته باشد، وجود ندارد؛ اما احکام خاصی در این زمینه وضع شده که از آن جمله می‎توان به ماده 278 لایحه قانونی تبدیل شرکت سهامی خاص به سهامی عام و ماده 135 قانون تجارت تبدیل شرکت تضامنی به سهامی اشاره نمود. حقوقدانان بر این نظرند که اگر تمام شرکا موافقت کنند، تبدیل هر شرکتی به شرکت دیگر مجاز است و از آنجا که تصمیم آن‌ها مخالف قانون نیست، نتایج خود را به دنبال دارد.
برای تبدیل شرکت، تصمیم‌گیری به تنهایی انجام نمی شود بلکه باید با ملاحظه شرایط ایجاد هر یک از انواع شرکت‌ها، شرایط شرکت موجود با شرایط شرکت مورد نظر، مطابقت داده شود. برای تبدیل شرکت ممکن است به شرایطی از جمله افزودن تعداد شرکا، افزایش سرمایه و همچنین اصلاحاتی در اساسنامه شرکت و … نیاز باشد.
برای تبدیل شرکت، کسب رضایت تمامی شرکا الزامی است. چرا که ممکن است تبدیل شرکت با خسارت همراه شود و در این صورت تمامی شرکا باید نسبت به خسارات متعهد شوند. در صورتی که شرکت بدون رضایت انجام شود، موجب تشدید تعهدات شرکا می‎شود که این امر بدون رضایت آنان مجاز نیست.
تبدیل شرکت نمی‌تواند به حقوق اشخاص ثالث که قبل از تبدیل ایجاد شده است، خساراتی وارد کند. به عنوان مثال، بستانکاران یک شرکت تضامنی که به شرکت با مسئولیت محدود تبدیل شده است، می‌توانند تبدیل شرکت را نادیده گرفته و همچنان برای طلب خود باز هم به شرکت مراجعه نمایند.
 

تبدیل اجباری شرکت
اگر چه گفته می‎شود تبدیل شرکت امری اختیاری است که شرکا با تصمیم و رای خود آن‎را انجام می‎دهند اما در یک مورد قانونگذار حکم به تبدیل اجباری شرکت داده است. براساس ماده 5 لایحه قانونی، اگر سرمایه شرکت سهامی، به هر علت از حداقل مذکور در این ماده کمتر شود، شرکا باید ظرف مدت 1 سال نسبت به افزایش سرمایه تا میزان حداقل مقرر، اقدام کنند و یا شرکت به نوع دیگری از انواع شرکت‌های مذکور در قانون تجارت تبدیل شود. در صورت تخطی از این قانون، هر ذینفع می‌تواند انحلال شرکت سهامی را از دادگاه درخواست کند.

   


علائم تجاری غیر قابل ثبت

شنبه 6 مهر 1398 نویسنده: nazanin nazanin |


علائم تجاری غیر قابل ثبت کدامند ؟ علامت تجاری شامل هر کلمه ، حرف یا حروف ، عدد، رنگ ، تصویر ، ترسیمات ، عکس ، شکل ، برچسب یا ترکیب آنها که برای تشخیص کالاها یا خدمات مورد استفاده قرار می‏گیرد.
علائم تجاری
علامت تجاری شامل هر کلمه، حرف یا حروف، عدد، رنگ، تصویر، ترسیمات، عکس، شکل، برچسب یا ترکیب آنها که برای تشخیص کالاها یا خدمات مورد استفاده قرار می‏گیرد. در برخی کشورها‌، شعارهای تبلیغاتی نیز علامت تجاری به شمار می رود و در ادارات ملی ثبت علائم تجاری آنان، بعنوان علامت تجاری ثبت می‌شوند. تعدادی از کشورها نیز اجازه می‌دهند تا اشکالی‎ ‏از علائم تجاری که قبلا استفاده نشده اند، به ثبت برسند. از جمله این موارد می‏توان به رنگ‌ها، علائم سه بعدی (شکل یا بسته‌بندی کالاها)، نشان‌های قابل شنیدن (صداها)، نشان‌های قابل استشمام (بوها) و … اشاره کرد. با این وجود برخی از کشورها برای ثبت علامت تجاری، محدودیت‌هایی قائل شده‌اند و تنها اجازه ثبت برخی نشان‌ها که قابل رویت هستند و یا می‌توان آن‌ها را بصورت گرافیکی نشان داد را صادر کرده اند.

 

کنوانسیون پاریس مطابق با ماده 6 خود، شرکت‎ها‏ی عضو را موظف می‏داند که از ثبت برندهایی که ویژگی‎ها‏ی سازمان‎ها‏ی بین‎المللی را در خود جای می‏دهند، خودداری کنند. این برندها از اعتبار قانونی ساقط هستند. این‎ ‏قانون و ماده‎ ‏به منظور تحقق مالکیت صنعتی برای منفعت کشور یا سازمان بین المللی خاصی نیست و جهت استفاده از چنین برندهایی در انواع فعالیت‎ها‏ی صنعتی و تجاری خودداری می‏شود. این امر در شرایطی که اجازه مقامات صلاحیت دار ضمیمه ثبت شده باشد، بلامانع است. نشان‎ها‏ی متمایز شرکتها‎ ‏شامل پرچم، آرم‎ها‏ی نمایانگر کنترل، علائم نظامی ، علائم رسمی ، ضمانت و هرگونه تقلید از آن نشانه از منظر اصل و ریشه فامیلی می‏باشد.

 

علائم تجاری غیر قابل ثبت

 

شرایط ثبت علائم تجاری
در صورتی که علائم تجاری نتواند کالاها یا خدمات یک شرکت را از کالاها و خدمات موسسه دیگر متمایز نماید.
اگر علائم تجاری بر خلاف موازین شرعی ، نظم عمومی و یا اخلاق حسنه تشخیص داده شوند.
علائم تجاری که به مراکز تجاری یا عمومی به ویژه در مورد مبدا جغرافیایی کالاها یا خدمات یا خصوصیات آنها گمراه کننده و مبهم باشد.
در صورتی که علائم تجاری عین یا تقلید نشان نظامی، پرچم، یا سایر نشانهای مملکتی یا نام اختصاری یا حروف اول یک نام یا نشان رسمی متعلق به کشور، سازمانهای بین الدولی یا سازمانهایی که تحت کنوانسیونهای بین المللی تاسیس شده اند، باشد و یا موارد مذکور یکی از اجزاء آن علامت باشد، ثبت علامت تجاری غیرممکن است مگر آنکه توسط مقام صلاحیتدار کشور مربوط یا سازمان ذیربط، اجازه استفاده از آن صادر گردد.
در صورتی که علائم تجاری عین یا به طرز گمراه کننده ای شبیه یا ترجمه یک علامت یا نام تجاری باشد که برای همان کالاها یا خدمات مشابه متعلق به موسسه دیگری در ایران معروف است، ثبت علامت امکانپذیر نیست.
اگر علامت تجاری عین یا شبیه آن، قبلاً برای خدمات غیرمشابه ثبت شده است، مشروط بر آن که عرفاً میان استفاده از علامت و مالک علامت معروف ارتباط وجود داشته و ثبت آن، موجب خسارت به منافع مالک علامت قبلی شود، ثبت علامت ممکن نیست.
در صورتی که علامت تجاری عین علامتی باشد که پیش‏تر به نام مالک دیگری ثبت شده است و یا تاریخ تقاضای ثبت برند آن مقدم یا دارای حق تقدم برای همان محصول و یا برای کالا و خدماتی است که به لحاظ ارتباط و شباهت باعث فریب و گمراهی مصرف کنندگان گردد، نمی تواند ثبت شود.
 

علائم تجاری غیرقابل ثبت
براساس ماده ٥ قانون ثبت علائم و اختراعات ، علائم تجاری زیر نمی توانند ثبت شوند و ممنوع اعلام شده اند :
علامت هلال احمر، نشان‏ها و اَنگ‎ها‏ی دولت ایران
علائمی که مخل انتظامات عمومی یا منافی عفت است
علامت تجاری موسسات رسمی از قبیل صلیب احمر و …
کلمات و یا عبارات موهمی که به مقامات رسمی ایران منتسب شده باشد از قبیل دولتی و …
پرچم رسمی ایران با علامت مخصوص جمهوری اسلامی و شعار الله اکبر و پرچمی که دولت ایران استعمال آن را برای علامت تجاری منع کرده است.
واژه‌های عام از قبیل میز؛ چرا که «میز» واژه‌ای عام برای این محصول است و باید در کنار آن از واژه‎ها‏ی خاص استفاده شود. برای مثال «میز راش» قابل ثبت است.
واژه‌های توصیف کننده که در تجارت جهت توصیف محصول مورد نظر استفاده می‏شوند. به عنوان مثال، ثبت کلمه سرعت برای اینترنت قابل قبول نیست چرا که محصول را توصیف می‌کند.
علائم گمراه کننده که مصرف کننده را نسبت به ماهیت، کیفیت یا مبداء جغرافیایی محصول گمراه می‏سازد. به عنوان مثال مارگارین برای محصولات لبنی استفاده می‏شود و کاربرد این واژه برای محصولات دیگر مردود است زیرا این علامت باعث گمراهی مصرف کنندگان می‏شود.
تفاوت شرکت با موسسه



تفاوت شرکت با موسسه در چیست ؟

تفاوت شرکت با موسسه
تفاوت شرکت با موسسه در چیست ؟ اگر چه برخی افراد ممکن است موسسه و شرکت را با یکدیگر هم معنا دانسته و گاهی بجای شرکت از نام موسسه استفاده ‎کنند و بالعکس، اما باید گفت این دو متفاوت از یکدیگر هستند.
شرکت | موسسه
برای درک بهتر تفاوت شرکت با موسسه باید بدانیم اگر چه برخی افراد ممکن است موسسه و شرکت را با یکدیگر هم معنا دانسته و گاهی بجای شرکت از نام موسسه استفاده ‎کنند و بالعکس، اما باید گفت این دو متفاوت از یکدیگر هستند. برای روشن شدن این موضوع باید شرکت و موسسه بطور تعریف شوند. سپس انواع آن‎ها‎ را بیان کنیم تا بتوان تفاوت میان آنها را بررسی نمود:

 

موسسه و انواع آن
موسسه عبارت است از یک واحد با نام و هدف مشخص در مالکیت بخش عمومی یا خصوصی و یا ترکیبی از این دو که به فعالیت‎ها‎ی انتفاعی و غیر انتفاعی می‎پردازد و طرف معامله محسوب می‎شود. نام دیگر موسسه، واحد اقتصادی است که به انواع مختلفی دسته بندی می‎شوند. برای دسته بندی موسسات از سه معیار  مالکیت ، نوع فعالیت و هدف از فعالیت استفاده می‎شود. در زیر به هر یک از دسته بندی‎ها‎ می‎پرازیم :

 

 

تفاوت شرکت با موسسه

 

طبقه بندی موسسات بر حسب مالکیت
اگر موسسات را بر حسب مالکیت دسته بندی کنیم به سه نوع ؛ موسسات بخش دولتی (عمومی)، موسسات بخش تعاونی و موسسات بخش خصوصی تقسیم می‎شوند.

موسسه بخش دولتی یا عمومی؛ این نوع موسسات بشکل مستقیم و یا غیرمستقیم در اختیار دولت قرار می‎گیرند.

نهاد‎ها‎ و سازمان‎ها‎ی عمومی یا شهرداری‎ها‎ از جمله موسسات دولتی محسوب می‎شوند که بقصد انتفاع یا بدون قصد انتفاع فعالیت می‎کنند و خود شامل :
 

 سازمانهای دولتی و موسسات عمومی غیر انتفاعی (وزارتخانه‎ها‎، سازمان‎ها‎ی مختلف دولتی، شهرداری‎ها‎، نیروهای نظامی و انتظامی و نهاد‎ها‎ی غیر دولتی عموی مثل بنیاد مستضعفان و جانبازان و …)
شرکتهای و سایر موسسات انتفاعی عمومی (شرکت‎ها‎ی دولتی و ملی شده، بانکها، شرکت‎ها‎ی وابسته به آنها، شرکتهای تابع بنیاد‎ها‎ی مستضعفان، سازمان تامین اجتماعی و …)
 

موسسات بخش تعاونی، این نوع موسسات بصورت خودیاری و همکاری متقابل عده ای از اشخاص حقیقی و یا حقوقی تشکیل و به قصد نیازمندی‎ها‎ی مشترک و بهبود وضعیت اقتصادی و اجتماعی اعضاء فعالیت می‎کنند و شامل :
 

اتحادیه‎ها‎ی تعاونی
 شرکت‎ها‎ی تعاونی از قبیل شرکتهای تعاونی، روستایی، مصرف، توزیع، کارگری، مسکن و تولید
 

موسسات بخش خصوصی
به موسساتی گفته می‎شود که در مدیریت و مالکیت اشخاص حقیقی و حقوقی خصوصی قرار دارند که ممکن است با هدف انتفاع یا بدون قصد انتفاع تشکیل شده باشند و شامل :

 

موسسات انتفاعی خصوصی از قبیل موسسات فردی، شرکت‎ها‎ی خصوصی، موسسات انتفاعی غیرتجاری و موسسات غیرانتفاعی خصوصی تقسیم می‎شوند.
 

دسته بندی موسسات از لحاظ هدف
اهداف موسسات یکسان نیست و به همین دلیل می‎توان آن‎ها را‎ بر حسب هدفی که دنبال می‎کنند، به انواع مختلفی دسته بندی کرد که شامل :
 

موسسات غیر انتفاعی عمومی و خصوصی
موسساتی که بدون قصد انتفاع در جهت پیشبرد هدفهایی که در مجموع در راستای منافع جامعه است فعالیت می‎کنند، موسسات غیرانتفاعی عمومی و خصوصی نامیده می‎شوند که شامل :

 

موسسات خصوصی از قبیل موسسات خیریه، ادبی، حرفه ای، انجمهای علمی، فرهنگی
 موسسات عمومی از قبیل سازمانهای دولتی (وزارتحانه‎ها‎، شهرداری‎ها‎، دانشگاه‎ها‎ و مدارس، موزه‎ها‎، بنیاد مستضعفان و جانبازان، هلال احمر، تامین اجتماعی،  بنیاد شهید)
موسسات انتفاعی عمومی و خصوصی که توسط دولت یا چند شخص حقیقی  یا حقوقی بصورت عمومی یا خصوصی تشکیل می‎شوند و هدف از آنها، کسب سود در زمینه موضوعات تولیدی، بازرگانی و یا خدماتی می‎باشد.

   


مالیات بردرآمد مشاغل

پنجشنبه 4 مهر 1398 نویسنده: nazanin nazanin |

 
ماده 93 : درآمدی که شخص حقیقی از طریق اشتغال به مشاغل یا به عناوین دیگر غیر از موارد مذکور در سایر فصلهای این قانون در ایران تحصیل کند پس از کسر معافیتهای مقرر در این قانون مشمول مالیات بر درآمد مشاغل میباشد.
تبصره – درآمد شرکتهای مدنی (اعم از اختیاری یا قهری) و همچنین درآمدهای ناشی از فعالیتهای مضاربه در صورتی که عامل (مضارب) یا صاحب سرمایه شخص حقیقی باشد تابع مقررات این فصل می باشد.

ماده 94 : درآمد مشمول مالیات مؤدیان موضوع این فصل عبارت است از کل فروش کالا و خدمات به اضافه سایر درآمدهای آنان که مشمول مالیات فصول دیگر شناخته نشده پس از کسر هزینهها و استهلاکات مربوط طبق مقررات فصل هزینههای قابل قبول و استهلاکات.

ماده 95 : صاحبان مشاغل موضوع این فصل موظفند دفاتر و یا اسناد و مدارک حسب مورد را که با رعایت اصول و ضوابط مربوط از جمله اصول و ضوابط مربوط به تنظیم دفاتر تجاری موضوع قانون تجارت در خصوص تجار تنظیم میگردد برای تشخیص درآمد مشمول مالیات، نگهداری و اظهارنامه مالیاتی خود را براساس آنها تنظیم کنند.
آیین نامه اجرایی مربوط به نوع دفاتر، اسناد و مدارک و روشهای نگهداری آنها اعم از ماشینی (مکانیزه) و دستی و نمونه اظهارنامه مالیاتی با توجه به نوع و حجم فعالیت حسب مورد برای مؤدیان مذکور و نیز نحوه ارائه آنها برای رسیدگی و تشخیص درآمد مشمول مالیات به مراجع ذی ربط، حداکثر ظرف مدت شش ماه از تاریخ لازم الاجراء شدن این قانون (1/1/1395) توسط سازمان امور مالیاتی کشور تهیه می شود و به تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی میرسد.

ماده 96: حذف شده است.
ماده 97 : درآمد مشمول مالیات اشخاص حقیقی موضوع این قانون که مکلف به تسلیم اظهارنامه مالیاتی می باشند به استناد اظهارنامه مالیاتی مؤدی که با رعایت مقررات مربوط تنظیم و ارائه شده و مورد پذیرش قرار گرفته باشد، خواهد بود. سازمان امور مالیاتی کشور میتواند اظهارنامههای مالیاتی دریافتی را بدون رسیدگی قبول و تعدادی از آنها را براساس معیارهای و شاخصهای تعیین شده و یا به طور نمونه انتخاب و برابر مقررات مورد رسیدگی قرار دهد.

در صورتی که مؤدی از ارائه اظهارنامه مالیاتی در مهلت قانونی و مطابق با مقررات خودداری کند، سازمان امور مالیاتی کشور نسبت به تهیه اظهارنامه مالیاتی برآوردی براساس فعالیت و اطلاعات اقتصادی کسب شده مؤدیان از طرح جامع مالیاتی و مطالبه مالیات متعلق به موجب برگ تشخیص مالیات اقدام میکنند. در صورت اعتراض مؤدی چنانچه ظرف مدت 30 روز از تاریخ ابلاغ برگ تشخیص مالیات، نسبت به ارائه اظهارنامه مالیاتی مطابق مقررات مربوط اقدام کند، اعتراض مودی طبق مقررات این قانون مورد رسیدگی قرار میگیرد، این حکم مانع از تعلق جریمهها و اعمال مجازاتهای عدم تسلیم اظهارنامه مالیاتی در موعد مقرر قانونی نیست. حکم موضوع تبصره ماده 239 این قانون در اجرای این ماده جاری است.

تبصره – سازمان امور مالیاتی کشور موظف است حداکثر ظرف مدت سه سال از تاریخ ابلاغ این قانون، بانک اطلاعات مربوط به نظام جامع مالیاتی را در سراسر کشور مستقر و فعال نماید. در طی این مدت، در ادارات امور مالیاتی که نظام جامع مالیاتی به صورت کامل به اجراء درنیامده است، مواد 97، 98، 152، 153، 154، 271 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب سال 1380 مجری خواهد بود.
ماده 98: حذف شده است.

ماده 99: قراردادهای پیمانکاری موضوع ماده (76) قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1345 و اصلاحیههای بعدی آن که پیشنهاد آنها قبل از تاریخ تصویب این قانون میباشد از لحاظ تشخیص درآمد مشمول مالیات و نیز پرداخت چهار درصد (4%) مالیات مقطوع کماکان مشمول مقررات قانون فوق الذکر خواهند بود.

تبصره – قراردادهای پیمانکاری موضوع ماده (76) قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1345 و اصلاحیههای بعدی که پیشنهاد آنها از تاریخ 3/12/1366 لغایت 29/12/1367 تسلیم گردیده از لحاظ تعیین درآمد مشمول مالیات تابع مقررات این قانون بوده وفقط از لحاظ اعمال نرخ مالیات بر درآمد عملکرد منتهی به سال 1367 تابع نرخ مالیاتی مقرر در سال مزبور خواهند بود.

ماده 100: مؤدیان موضوع این فصل این قانون مکلفند اظهارنامه مالیاتی مربوط به فعالیتهای شغلی خود را در یک سال مالیاتی برای هر واحد شغلی یا برای هر محل جداگانه طبق نمونهای که وسیله سازمان امور مالیاتی کشور تهیه خواهد شد تنظیم و تا آخر خرداد ماه سال بعد به اداره امور مالیاتی محل شغل خود تسلیم و مالیات متعلق را به نرخ مذکور در ماده (131) این قانون پرداخت نمایند.

تبصره – سازمان امور مالیاتی کشور میتواند برخی ازمشاغل یا گروههایی از آنان را که میزان فروش کالا و خدمات سالانه آنها حداکثر ده برابر معافیت موضوع ماده 84 این قانون باشد از انجام بخشی از تکالیف از قبیل نگهداری اسناد و مدارک موضوع این قانون و ارائه اظهارنامه مالیاتی معاف کند و مالیات مودیان مذکور را به صورت مقطوع تعیین و وصول نماید. در مواردی که مودی کمتر از یک سال مالی به فعالیت اشتغال داشته باشد مالیات متعلق نسبت به مدت اشتغال محاسبه و وصول میشود.
حکم این تبصره مانع از رسیدگی به اظهارنامههای مالیاتی تسلیم شده در موعد مقرر نخواهد بود.

ماده 101: درآمد سالانه مشمول مالیات مؤدیان موضوع این فصل که اظهارنامه مالیاتی خود را طبق مقررات این فصل در موعد مقرر تسلیم کردهاند تا میزان معافیت موضوع ماده (84) این قانون از پرداخت مالیات معاف و مازاد آن به نرخهای مذکور در ماده (131) این قانون مشمول مالیات خواهد بود. شرط تسلیم اظهارنامه برای استفاده از معافیت فوق نسبت به عملکرد سال 1382 به بعد جاری است.
تبصره 1– در مشارکتهای مدنی اعم از اختیاری و قهری شرکا حداکثر از دو معافیت استفاده خواهند کرد و مبلغ معافیت به طور مساوی بین آنان تقسیم و باقی مانده سهم هر شریک جداگانه مشمول مالیات خواهد بود. شرکایی که با هم رابطه زوجیت دارند از لحاظ استفاده از معافیت در حکم یک شریک تلقی و معافیت مقرر به زوج اعطا میگردد. در صورت فوت احد از شرکا وراث وی به عنوان قائم مقام قانونی از معافیت مالیاتی سهم متوفی در مشارکت به شرح فوق استفاده نموده و این معافیت به طور مساوی بین آنان تقسیم و از درآمد سهم هر کدام کسر خواهد شد.
تبصره 2 – در صورتی که هر شخص حقیقی دارای بیش از یک واحد شغلی باشد، مجموع درآمد واحدهای شغلی وی با کسر فقط یک معافیت موضوع این ماده مشمول مالیات به نرخهای مذکور در ماده (131) این قانون میشود.

ماده 102 : در مضاربه، عامل (مضارب) مکلف است در موقع تسلیم اظهارنامه علاوه بر پرداخت مالیات خود مالیات درآمد سهم صاحب سرمایه را بدون رعایت معافیت ماده (101) این قانون کسر و به عنوان مالیات علی الحساب صاحب سرمایه به حساب مالیاتی واریز و رسید آن را به اداره امور مالیاتی ذیربط و صاحب سرمایه ارائه نماید.
تبصره – در صورتی که صاحب سرمایه بانک باشد تکلیف کسر مالیات صاحب سرمایه از عامل یا مضارب ساقط است.

ماده 103 : وکلای دادگستری و کسانی که در محاکم اختصاصی وکالت میکنند مکلفند در وکالت نامههای خود رقم حق الوکالهها را قید نمایند و معادل پنج درصد (5%) آن بابت علی الحساب مالیاتی روی وکالت نامه تمبر الصاق و ابطال نمایند که در هر حال مبلغ تمبر حسب مورد نباید کمتر از میزان مقرر در زیر باشد:

الف) در دعاوی و اموری که خواسته آنها مالی است پنج درصد حق الوکاله مقرر در تعرفه برای هر مرحله.
ب) در مواردی که موضوع وکالت مالی نباشد یا تعیین بهای خواسته قانوناً لازم نیست و همچنین در دعاوی کیفری که تعیین حق الوکاله به نظر دادگاه است پنج درصد حداقل حق الوکاله مقرر در آیین نامه حق الوکاله برای هر مرحله.
ج) در دعاوی کیفری نسبت به مورد ادعای خصوصی که مالی باشد بر طبق مواد حکم بند (الف) این ماده.
د) در مورد دعاوی و اختلافات مالی که در مراجع اختصاصی غیرقضایی رسیدگی و حل و فصل میشود و برای حق الوکاله آنها تعرفه خاصی مقرر نشده است از قبیل اختلافات مالیاتی و عوارض توسعه معابر شهرداری و نظایر آنها میزان حق الوکاله صرفاً از لحاظ مالیاتی به شرح زیر:
تا ده میلیون (10.000.000) ریال ما به الاختلاف پنج درصد، تا سی میلیون (30.000.000) ریال ما به الاختلاف چهار درصد نسبت به مازاد ده میلیون (10.000.000) ریال، از سی میلیون (30.000.000 ) ریال مابه الاختلاف به بالا سه درصد نسبت به مازاد سی میلیون (30.000.000) ریال منظور میشود ومعادل پنج درصد آن تمبر باطل خواهد شد.
مفاد این بند درباره ی اشخاصی که وکالتاً درمراجع مذکور در این بند اقدام مینمایند ( ولو این که وکیل دادگستری نباشند) نیزجاری است، جز در مورد کارمندان مؤدی یا پدر، مادر، برادر، خواهر، پسریا دختر نواده و همسر مؤدی.
تبصره 1 – در هر مورد که طبق مفاد این ماده عمل نشده باشد وکالت وکیل با رعایت مقررات قانون آیین نامه دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب (کتاب اول- در امور مدنی) درهیچ یک از دادگاهها و مراجع مزبور قابل قبول نخواهد بود مگر در مورد وکالتهای مرجوعه از طرف وزارتخانهها و مؤسسات دولتی و شرکتهای دولتی وشهرداری‌ها و مؤسسات وابسته به دولت و شهرداری‌ها که محتاج به ابطال تمبر روی وکالتنامه نمیباشند.

تبصره 2 – وزارتخانهها و مؤسسات دولتی و شرکتهای دولتی و شهرداری‌ها و مؤسسات وابسته به دولت و شهرداری‌ها مکلفند از وجوهی که بابت حق الوکاله به وکلا پرداخت میکنند پنج درصد (5%) آن را کسر و بابت علی الحساب مالیاتی وکیل تا پایان ماه بعد به اداره امور مالیاتی محل پرداخت نمایند.

تبصره 3 – در صورتی که پس از ابطال تمبر تعقیب دعوی به وکیل دیگری واگذار شود وکیل جدید مکلف به ابطال تمبر روی وکالتنامه مربوط نخواهد بود.

تبصره 4 – در مواردی که دادگاهها حق الوکاله یا خسارت حق الوکاله را بیشتر یا کمتر از مبلغی که مأخذ ابطال تمبر روی وکالتنامه قرار گرفته است تعیین نمایند مدیران دفتر دادگاهها مکلفند میزان مورد حکم قطعی را به اداره امور مالیاتی مربوط اطلاع دهند تا مابهالتفاوت مورد محاسبه قرار گیرد.
ماده 104: حذف شده است.

   



ماده 44: از هر برگ چک که از طرف بانکها چاپ میشود در موقع چاپ دویست (200)ریال حق تمبر اخذ میشود.
ماده 45: از اوراق مشروحه زیر نسبت به مبلغ آنها معادل نیم در هزار حق تمبر اخذ می شود:
برات، فته طلب (سفته) و نظایر آنها.
تبصره: حق تمبر مقرر در این ماده بابت کمتر از هزار (1000) ریال معادل حق تمبر هزار (1000) ریال خواهد بود.
ماده 46: از کلیه اسناد تجاری قابل انتقال که در ایران صادر و یا معامله و مورد استفاده قرار داده میشود (به استثنای اوراق مذکور در مواد 45 و 48 این قانون) و اسناد کاشف از حقوق مالکیت نسبت به مال التجاره از قبیل بارنامه هوائی و دریایی و همچنین اوراق بیمه مال التجاره پنج هزار (5000) ریال و بارنامه زمینی و صورت وضعیت مسافری یک هزار ریال (1000) حق تمبر دریافت خواهد شد. مؤسسههای حمل و نقل، مسئول تنظیم دقیق بارنامه هستند و باید هویت و نشانی صحیح صاحب کالا و سایر اطلاعات مربوط را درآن درج نمایند و نسخ کافی اوراق مذکور را حداقل تا پنج سال از تاریخ صدور نگاهداری کنند.
تبصره – از اوراق و مدارک زیر به شرح مقرر در این تبصره حق تمبر اخذ میشود:
۱- از کارت معافیت هر یک از مشمولان که به انحای مختلف از انجام دادن خدمت وظیفه معاف میشوند، بابت صدور کارت معافیت مذکور، مبلغ ده هزار (10000) ریال
۲- از هر گونه گواهینامه رانندگی بین المللی مبلغ پنجاه هزار (50000) ریال
۳- از هر پلاک ترانزیت انواع خودرو و همچنین از شماره گذاری هر وسیله نقلیه که بصورت موقت وارد کشور میشود مبلغ دویست هزار (200000) ریال
۴- از گواهینامه رانندگی انواع خودرو به ازای هر سال به مدت اعتبار مبلغ یک هزار (1000)ریال
۵- از کارنامه و گواهینامه دانش آموزان دوره ابتدایی، راهنمایی و متوسطه مبلغ یک هزار (1000) ریال
۶- از دانشنامه و گواهی دانشنامه کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد، دکترا و بالاتر مبلغ ده هزار (10000) ریال
۷- از گواهی ارزش تحصیلی دورههای ابتدایی، راهنمایی و متوسطه خارجی مبلغ بیست هزار (20000) ریال
۸- از گواهی ارزش تحصیلی دورههای فنی و حرفهای و دانشگاهی خارجی مبلغ پنجاه هزار (50000) ریال
۹- از پروانه مامایی یا مدرک تحصیلی دوره کاردانی و دندانپزشکی تجربی مبلغ بیست هزار (20000) ریال
۱۰- از پروانه مشاغل پزشکی، دندانپزشکی، پیراپزشکی، دامپزشکی و داروسازی مبلغ یکصد هزار (100000) ریال
۱۱- از جواز تاسیس، کارت شناسایی واحدهای تولیدی و معدنی، کارت بازرگانی، پروانه وکالت و کارشناسی و سایر پروانههای کسب و کار، بابت صدور مبلغ یکصد هزار (100000) ریال و بابت تجدید آنها مبلغ پنجاه هزار (50000) ریال
ماده 47: از کلیه قراردادها و اسناد مشابه آنها به شرح زیر که بین بانکها و مشتریان آنها مبادله یا ازطرف مشتریان تعهد میشود، درصورتی که در دفاتر اسناد رسمی ثبت نشود، معادل ده هزار (10000) ریال حق تمبر اخذ میشود:
۱- برگ قبول شرایط عمومی حساب جاری
۲- قرارداد وام یا اعطای تسهیلات از هر نوع که باشد و نیز اوراق و فرمهای تعهد آوری که بانکها به نامهای مختلف در موقع انجام معاملات به امضای مشتریان خود میرساند.
۳- قراردادهای انواع سپردههای سرمایه گذاری
۴- وکالت نامههای بانکی که در دفتر بانک تنظیم میشود و مشتریان حق امضای خود را به دیگری واگذار مینمایند.
۵- قراردادهای دیگری که بین بانکها ومشتریان منعقد میشود و طرفین تعهدات و مسئولیتهایی را به عهده میگیرند و به امورمذکور در این ماده مرتبط میشود.
۶- ضمانت نامههای صادره از طرف بانکها
۷- تقاضای صدور ضمانت نامه در صورتی که تقاضا از طرف بانک قبول شده و ضمانت نامه صادر گردد.
۸- تقاضای گشایش اعتبار اسنادی برای داخله ایران یا برای کشورهای خارج در صورتی که تقاضا از طرف بانک قبول شده و اعتبار اسنادی گشایش یابد.
ماده 48: سهام وسهم الشرکه کلیه شرکتهای ایرانی موضوع قانون تجارت به استثنای شرکتهای تعاونی براساس ارزش اسمی سهام یا سهم الشرکه به قرار نیم در هزار مشمول حق تمبر خواهد بود. کسور صد (100) ریال هم صد (100) ریال محسوب می شود.
تبصره – حق تمبر سهام و سهم الشرکه شرکتها باید ظرف دو ماه از تاریخ ثبت قانونی شرکت و در مورد افزایش سرمایه وسهام اضافی از تاریخ ثبت افزایش سرمایه در اداره ثبت شرکت‌ها از طریق ابطال تمبر پرداخت شود. افزایش سرمایه در مورد شرکت‌هایی که قبلاً سرمایه خود را کاهش دادهاند تا میزانی که حق تمبر آن پرداخت شده است مشمول حق تمبر مجدد نخواهد بود.
ماده 49: در صورتی که اسناد مشمول حق تمبر موضوع مواد (45)، (46)، (47) و (48) این قانون در ایران صادر شده باشد صادرکنندگان باید تمبر مقرر را بر روی آنها الصاق و ابطال نمایند و هر گاه اسناد مذکور در خارج از کشور صادرشده باشد اولین شخصی که اسناد مزبور را متصرف میشود باید قبل از هر نوع امضاء اعم از ظهرنویسی یا معامله یا قبولی یا پرداخت به ترتیب فوق عمل نماید و در هر صورت کلیه مؤسسات یا اشخاصی که در ایران اسناد مذکور را معامله یا دریافت یا تأدیه مینمایند متضامناً مسئول پرداخت حقوق مقرر خواهند بود.
ماده 50: وزارت امور اقتصادی و دارایی مجاز است سفته و برات و بارنامه و اوراق دیگر مشمول حق تمبر را چاپ و در دسترس متقاضیان بگذارد. وزارت امور اقتصادی و دارایی میتواند در مواردی که مقتضی بداند به جای الصاق و ابطال تمبر به دریافت حق تمبر در قبال صدور قبض مالیات اکتفا نماید.
ماده 51: در صورت تخلف از مقررات این فصل، متخلف علاوه بر اصل حق تمبر، معادل دو برابر آن جریمه خواهد شد.

   



بخش 4 - اوراق قرضه

ماده 51 - شركت سهامی عام می‌تواند تحت شرایط مندرج در این قانون اوراق قرضه منتشر كند.

ماده 52 - ورقه قرضه ورقه قابل معامله‌ای است كه معرف مبلغی وام است با بهره معین كه تمامی آن یا اجزاء آن در موعد یا مواعد معینی باید‌مسترد گردد. برای ورقه قرضه ممكن است علاوه بر بهره حقوق دیگری نیز شناخته شود.

ماده 53 - دارندگان اوراق قرضه در اداره امور شركت هیچ گونه دخالتی نداشته و فقط بستانكار شركت محسوب می‌شوند.

ماده 54 - پذیره‌نویسی و خرید اوراق قرضه عمل تجاری نمی‌باشد.

ماده 55 - انتشار اوراق قرضه ممكن نیست مگر وقتی كه كلیه سرمایه ثبت شده شركت تأدیه شده و دو سال تمام از تاریخ ثبت شركت گذشته و دو‌ترازنامه آن به تصویب مجمع عمومی رسیده باشد.

ماده 56 - هرگاه انتشار اوراق قرضه در اساسنامه شركت پیش‌بینی نشده باشد مجمع عمومی فوق‌العاده صاحبان سهام می‌تواند بنا به پیشنهاد هیأت‌مدیره انتشار اوراق قرضه را تصویب و شرایط آن را تعیین كند. اساسنامه و یا مجمع عمومی می‌تواند به هیأت مدیره شركت اجازه دهد كه طی مدتی كه‌از دو سال تجاوز نكند یك یا چند بار به انتشار اوراق قرضه مبادرت نماید.
‌تبصره - در هر بار انتشار مبلغ اسمی اوراق قرضه و نیز قطعات اوراق قرضه (‌در صورت تجزیه) باید متساوی باشد.


ماده 57 - تصمیم راجع به فروش اوراق قرضه و شرایط صدور و انتشار آن باید همراه با طرح اطلاعیه انتشار اوراق قرضه كتباً به مرجع ثبت‌شركت‌ها اعلام شود. مرجع مذكور مفاد تصمیم را ثبت و خلاصه آن را همراه با طرح اطلاعیه انتشار اوراق قرضه به هزینه شركت در روزنامه رسمی‌آگهی خواهد نمود.

‌تبصره - قبل از انجام تشریفات مذكور در ماده فوق هر گونه آگهی برای فروش اوراق قرضه ممنوع است.

ماده 58 - اطلاعیه انتشار اوراق قرضه باید مشتمل بر نكات زیر بوده و توسط دارندگان امضاء مجاز شركت امضاء شده باشد:

نام شركت.
موضوع شركت.
شماره و تاریخ ثبت شركت.
مركز اصلی شركت.
مدت شركت.
مبلغ سرمایه شركت و تصریح به این كه كلیه آن پرداخت شده است.
در صورتی كه شركت سابقاً اوراق قرضه صادر كرده است مبلغ و تعداد و تاریخ صدور آن و تضمیناتی كه احتمالاً برای بازپرداخت آن در نظر‌گرفته شده است و هم چنین مبالغ بازپرداخت شده آن و در صورتی كه اوراق قرضه سابق قابل تبدیل به سهام شركت بوده باشد مقداری از آن گونه اوراق‌قرضه كه هنوز تبدیل به سهم نشده است.
در صورتی كه شركت سابقاً اوراق قرضه مؤسسه دیگری را تضمین كرده باشد مبلغ و مدت و سایر شرایط تضمین مذكور.
مبلغ قرضه و مدت آن و هم چنین مبلغ اسمی هر ورقه و نرخ بهره‌ای كه به قرضه تعلق می‌گیرد و ترتیب محاسبه آن و ذكر سایر حقوقی كه‌احتمالاً برای اوراق قرضه در نظر گرفته شده است و هم چنین موعد یا مواعد و شرایط بازپرداخت اصل و پرداخت بهره و غیره و در صورتی كه اوراق‌قرضه قابل بازخرید باشد شرایط و ترتیب بازخرید.
تضمیناتی كه احتمالاً برای اوراق قرضه در نظر گرفته شده است.
اگر اوراق قرضه قابل تعویض با سهام شركت یا قابل تبدیل به سهام شركت باشد مهلت و سایر شرایط تعویض یا تبدیل.
خلاصه گزارش وضع مالی شركت و خلاصه ترازنامه آخرین سال مالی آن كه به تصویب مجمع عمومی صاحبان سهام رسیده است.
ماده 59 - پس از انتشار آگهی مذكور در ماده 57 شركت باید تصمیم مجمع عمومی و اطلاعیه انتشار اوراق قرضه را با قید شماره و تاریخ آگهی‌منتشر شده در روزنامه رسمی و هم چنین شماره و تاریخ روزنامه رسمی كه آگهی در آن منتشر شده است در روزنامه كثیرالانتشاری كه آگهی‌های مربوط‌به شركت در آن نشر می‌گردد آگهی كند.

ماده 60 - ورقه قرضه باید شامل نكات زیر بوده و به همان ترتیبی كه برای امضای اوراق سهام مقرر شده است امضاء بشود:

نام شركت.
شماره و تاریخ ثبت شركت.
مركز اصلی شركت.
مبلغ سرمایه شركت.
مدت شركت.
مبلغ اسمی و شماره ترتیب و تاریخ صدور ورقه قرضه.
تاریخ و شرایط بازپرداخت قرضه و نیز شرایط بازخرید ورقه قرضه (‌اگر قابل بازخرید باشد).
تضمیناتی كه احتمالاً برای قرضه در نظر گرفته شده است.
در صورت قابلیت تعویض اوراق قرضه با سهام شرایط و ترتیباتی كه باید برای تعویض رعایت شود با ذكر نام اشخاص یا مؤسساتی كه تعهد‌تعویض اوراق قرضه را كرده‌اند.
در صورت قابلیت تبدیل ورقه قرضه به سهام شركت مهلت و شرایط این تبدیل.
ماده 61 - اوراق قرضه ممكن است قابل تعویض با سهام شركت باشد در این صورت مجمع عمومی فوق‌العاده باید بنا به پیشنهاد هیأت مدیره و‌گزارش خاص بازرسان شركت مقارن اجازه انتشار اوراق قرضه افزایش سرمایه شركت را اقلاً برابر با مبلغ قرضه تصویب كند.

ماده 62 - افزایش سرمایه مذكور در ماده 61 قبل از صدور اوراق قرضه باید به وسیله یك یا چند بانك یا مؤسسه مالی معتبر پذیره‌نویسی شده باشد‌و قراردادی كه در موضوع این گونه پذیره‌نویسی و شرایط آن و تعهد پذیره‌نویسی مبنی بر دادن این گونه سهام به دارندگان اوراق قرضه و سایر شرایط‌مربوط به آن بین شركت و این گونه پذیره‌نویسان منعقد شده است نیز باید به تصویب مجمع عمومی مذكور در ماده 61 برسد وگرنه معتبر نخواهد بود.
‌تبصره - شورای پول و اعتبار شرایط بانك‌ها و مؤسسات مالی را كه می‌توانند افزایش سرمایه شركت‌ها را پذیره‌نویسی كنند تعیین خواهد نمود.

   


ب
بخش 3 - تبدیل سهام

ماده 43 - هرگاه شركت بخواهد به موجب مقررات اساسنامه یا بنا به تصمیم مجمع عمومی فوق‌العاده سهامداران خود سهام بی‌نام شركت را به‌سهام بانام و یا آن كه سهام بانام را به سهام بی‌نام تبدیل نماید باید بر طبق مواد زیر عمل كند.

ماده 44 - در مورد تبدیل سهام بی‌نام به سهام بانام باید مراتب در روزنامه كثیرالانتشاری كه آگهی‌های مربوط به شركت در آن نشر می‌گردد سه نوبت‌هر یك به فاصله پنج روز منتشر و مهلتی كه كمتر از شش ماه از تاریخ اولین آگهی نباشد به صاحبان سهام داده شود تا برای تبدیل سهام خود به مركز‌شركت مراجعه كنند. در آگهی تصریح خواهد شد كه پس از انقضای مهلت مزبور كلیه سهام بی‌نام شركت باطل شده تلقی می‌گردد.

ماده 45 - سهام بی‌نامی كه ظرف مهلت مذكور در ماده 44 برای تبدیل به سهام بانام به مركز شركت تسلیم نشده باشد باطل شده محسوب و برابر‌تعداد آن سهام بانام صادر و توسط شركت در صورتی كه سهام شركت در بورس اوراق بهادار پذیرفته شده باشد از طریق بورس وگرنه از طریق حراج‌فروخته خواهد شد. آگهی حراج حداكثر تا یك ماه پس از انقضای مهلت شش ماه مذكور فقط یك نوبت در روزنامه كثیرالانتشاری كه آگهی‌های مربوط‌به شركت در آن نشر می‌گردد منتشر خواهد شد. فاصله بین آگهی و تاریخ حراج حداقل ده روز و حداكثر یك ماه خواهد بود. در صورتی كه در تاریخ‌تعیین شده تمام یا قسمتی از سهام به فروش نرسد حراج تا دو نوبت طبق شرایط مندرج در این ماده تجدید خواهد شد.

ماده 46 - از حاصل فروش سهامی كه بر طبق ماده 45 فروخته می‌شود بدواً هزینه‌های مترتبه از قبیل هزینه آگهی حراج یا حق‌الزحمه كارگزار بورس‌كسر و مازاد آن توسط شركت در حساب بانكی بهره‌دار سپرده می‌شود. در صورتی كه ظرف ده سال از تاریخ فروش سهام باطل شده به شركت مسترد‌شود مبلغ سپرده و بهره مربوطه به دستور شركت از طرف بانك به مالك سهم پرداخت می‌شود. پس از انقضای ده سال باقیمانده وجوه در حكم مال‌بلاصاحب بوده و باید از طرف بانك و با اطلاع دادستان شهرستان به خزانه دولت منتقل گردد.

‌تبصره - در مورد مواد 45 و 46 هرگاه پس از تجدید حراج مقداری از سهام به فروش نرسد صاحبان سهام بی‌نام كه به شركت مراجعه می‌كنند به‌ترتیب مراجعه به شركت اختیار خواهند داشت از خالص حاصل فروش سهامی كه فروخته شده به نسبت سهامی بی‌نام در دست دارند وجه نقد دریافت‌كنند و یا آن كه برابر تعداد سهام بی‌نام خود سهام بانام تحصیل نمایند و این ترتیب تا وقتی كه وجه نقد و سهم فروخته نشده هر دو در اختیار شركت قرار‌دارد رعایت خواهد شد.

ماده 47 - برای تبدیل سهام بانام به سهام بی‌نام مراتب فقط یك نوبت در روزنامه كثیرالانتشاری كه آگهی‌های مربوط به شركت در آن نشر می‌گردد.‌منتشر و مهلتی كه نباید كمتر از دو ماه باشد به صاحبان سهام داده می‌شود تا برای تبدیل سهام خود به مركز شركت مراجعه كنند. پس از انقضای مهلت‌مذكور برابر تعداد سهامی كه تبدیل نشده است سهام بی‌نام صادر و در مركز شركت نگاهداری خواهد شد تا هر موقع كه دارندگان سهام بانام به شركت‌مراجعه كنند سهام بانام آنان اخذ و ابطال و سهام بی‌نام به آنها داده شود.

ماده 48 - پس از تبدیل كلیه سهام بی‌نام به سهام بانام و یا تبدیل سهام بانام به سهام بی‌نام و یا حسب مورد پس از گذشتن هر یك از مهلت‌های‌مذكور در مواد 44 و 47 شركت باید مرجع ثبت شركت‌ها را از تبدیل سهام خود كتباً مطلع سازد تا مراتب طبق مقررات به ثبت رسیده و برای اطلاع‌عموم آگهی شود.

ماده 49 - دارندگان سهامی كه بر طبق مواد فوق سهام خود را تعویض ننموده باشند نسبت به آن سهام حق حضور و رأی در مجامع عمومی صاحبان‌سهام را نخواهند داشت.

ماده 50 - در مورد تعویض گواهینامه موقت سهام یا اوراق سهام بانام یا بی‌نام بر طبق مفاد مواد 47 و 49 عمل خواهد شد.

   



هرگاه دو یا چند شخص حقوقی و یا حقیقی و یا ترکیبی از این دو با هم به منظور انجام هدفی مشارکت نمایند در واقع یک شرکت کنسرسیوم تشکیل داده اند . کنسرسیوم یک واژه لاتین می باشد و معنی این کلمه  مشارکت می باشد . این شراکت در راستای به ثمر رساندن هدفی واحد و یا با اشتراک منابع و سرمایه برای رسیدن به یک خواسته مشترک انجام می شود . کنسرسیوم دارای مدت محدود بوده و اعتباری می باشد و باید پایان این قرار داد مشخص شده باشد که معمولا تاریخ پایان هدف مشترک برای این منظور مشخص می شود .

شرکت های کنسرسیوم با عقد یک قرارداد و یا تفاهم نامه بین دو طرف انجام می شود که طی این قرار داد میزان مسئولیت ، مقدار سرمایه ، حدود اختیارات و وظایف  هر یک از طرفین و هرگونه توافق دیگری باید ذکر شود  و به امضاء هر دو طرف برسد . کنسرسیوم ها اغلب با هدف بالا بردن توانایی و سطح کیفی و عملیاتی شرکت ها بوده و در این راستا شرکت ها در تلاش هستند تا سود آوری و منافع بیشتری را کسب نمایند .

اما جوینت ونچر یک قرار داد مشارکتی می باشد که به مشارکت انتفاعی  ،سرمایه گذاری مشترک و مشارکت حقوقی هم شناخته می شود . جوینت ونچر در واقع یک  واحد تجاری با یک هدف و ایده مشترک می باشد که می تواند این هدف تجاری ، مالی ، عملیاتی ، خیریه ای و یا فنی و ... باشد . جوینت ونچر همان اتحاد نفرات حقوقی و حقیقی و یا ترکیب این دو می باشد که مدت مشخص و محدودی ندارد و اغلب برای پروژه های بزرگ و با شاخه های مختلف این نوع اتحاد و شرکت شکل می گیرند . تفاوت شرکت کنسرسیوم و جوینت ونچر را بیشتر بدانیم.

 جوینت ونچر را به دو شیوه تعریف می کنند :

یک واحد تجاری مشترک که توسط دو تا چند مشارکت کننده در راستای تحقق هدفی معلوم شکل می گیرند .
مشارکت دو تا چند نفر شخص حقوقی و یا حقیقی و یا ترکیبی از این دو به مقصود استفاده از توان ، تجربیات ، دانش و اندوخته های یکدیگر برای تحقق اهداف یا هدف مشخص .
جوینت ونچر ها به دو صورت می باشند . یا بصورت قراردادی و بدون نیاز به تشکیل شرکت و بنگاه اقتصادی و در میان گذاشتن هر گونه سرمایه ای شکل می گیرند و یا بصورت قراردادی یا همان شرکتی .در نوع شرکتی یا قراردادی  طرفین برای انجام موضوع مشارکتشان اقدام به عقد قراردادمی کنند .

اگر رابطه قراردادی بود شکل جوینت ونچر قانونی  و رسمی خواهد بود بنابر این در این قرار داد باید کلیه موارد مانند موضوع نقل و انتقال سهام ، میزان سرمایه ، منع رقابت شرکا با شرکت و حتی مورد هایی مانند افزایش و کاهش سرمایه و نحوه آن و همچنین نحوه حل و فصل موارد اختلافی و توافقات حاصله نیز باید گنجانده شود .

از آنجایی که این شرکت ها در راستای انجام هدفی تشکیل می شوند باید این هدف دقیقا تعریف و توضیح داده شود و حدود اختیارات و  ابعاد اقتصادی و حتی محل فعالیت و محدوده جغرافیایی هم تعیین شود .

جوینت ونچر ها معمولا در تعیین مدیران و وظایف حدود را رعایت کرده و تقسیم وظیفه می کنند . نوع همکاری  بین خود را مشخص می کنند . پنهان کاری و عدم شفافیت در این شرکت ها تداوم و عمر شرکت را کاهش خواهد داد و بهترین حالت که تضمین کننده سلامت همکاری بین طرفین می باشد در واقع دخالت و سرکشی به همه امور شرکت توسط طرفین و یا نفرات تعیین شده در این شرکت ها با عناوین مختلف مانند بازرس ، نماینده ، وکیل و ... می باشد . بنابر این باید حتی در مدیریت و خط مشی و چشم انداز و رویکرد شرکت همه طرفین سهم داشته باشند و پای همه توافقات را به عنوان اطلاع کامل از شرکت امضاء کنند .

 

   


 
 
از جمله تغییراتی که ذهن بسیاری از صاحبان اشخاص حقوقی را به خود مشغول میکند امکان تبدیل نوع شخصیت حقوقی می باشد . انجام این فرآیند در همه موارد و در تمام شرکتها قابل انجام نمی باشد ولی قانونگذار تبدیل شرکتهای تضامنی به شرکت سهامی را مجاز دانسته است.

میدانیم که شرکتهای تضامنی تحت شرایط خاصی بین دو یا چند نفر تشکیل می شود که هر کدام از افراد را شریک ضامن می نامند به این معنی که چنانچه شرکت دچار قروض یا دیون یا تعهداتی گردد هر یک از شرکا در قبال تمام موارد مسئول بوده و بایستی پاسخگو باشند و این عمده ترین تفاوت شرکتهای تضامنی با سایر شرکتها می باشد.

ثبت صورتجلسات تبدیل شرکتهای تضامنی به شرکتهای سهامی مستلزم حضور و رضایت تمام شرکت نسبت به این امر می باشد لذا قبل از اینکه تبدیل شرکت تضامنی به سهامی انجام شود صاحبان این نوع شرکتها بایستی به چندین مورد دقت ویژه داشته باشند:

زمانیکه شرکت تضامنی به شرکت سهامی تبدیل گردد از آن به بعد مشمول قوانین و مقررات شرکتهای سهامی خواهد بود اما نکته اینجاست که چنانچه شرکت دیونی داشته باشد که از لحاظ زمانی مربوط به آن دوره ای باشد که شرکت حالت تضامنی داشته است بنابراین هرچند شرکت به سهامی تبدیل شده است ولی مسئولیت صاحبان شرکت در مقابل آن فرد همان است که در شرکت تضامنی تعریف شده است.

همچنین اگر سرمایه شرکت در زمانی که به سهامی تبدیل شده است به جهت اداری دیون و بدهی ها کافی نباشد و اگر طلبکاران بتوانند ثابت نمایند که طلبشان مربوط به زمانی است که شرکت تضامنی بوده است لذا مسئولیت شرکا در قبال آن شخص بصورت تضامنی می باشد.

تبدیل شرکت تضامنی به سهامی به تنظیم و ارائه اسناد و مدارک مربوط به شرکت های سهامی مانند اساسنامه و اظهارنامه و صورتجلسه به همراه صورتجلسه مجمع که تصمیم بر تبدیل نوع شرکت گرفت است با رضایت تمامی شرکت انجام خواهد شد.

نکته دیگر اینکه با تبدیل نوع شرکت از تضامنی به سهامی نام شرکت شامل تغییرات خواهد شد چرا که در شرکتهای تضامنی عبارت شرکت تضامنی به همراه عبارت " و شرکا" یا " و برادران" آمده است که در شرکتهای سهامی لزومی به این کار نبوده و چنانچه نام یکی از شرکا در نام شرکت بیان گردد، آن شخص حکم شریک ضامن در شرکتهای تضامنی را خواهد داشت.

 

   


شرایط ثبت شرکت تعاونی روستایی

دوشنبه 1 مهر 1398 نویسنده: nazanin nazanin |

 
شرکت های تعاونی از جمله شرکت های اعتباری هستند که به منظور مرتفع نمودن نیازی شناخته شده توسط یک عهده افراد در جامعه ای خاص و یا عام تشکیل می شود و اهداف تشکیل این تعاونی ها متفاوت می باشد. عده ای ممکن است برای ایجاد اشتغال، عده ای برای تامین درامد، برخی برای انجام خدمات عمومی، تهیه و توزیع مواد مورد نیاز، رفع نیاز های جامعه به تولید برخی از کالا ها ، تامین اعتبار برای برخی از فعالیت ها، ایجاد زمینه هایی برای رشد و تعالی یک منطقه ، ایجاد زیر ساخت هایی برای دانش و بهره وری از برخی منابع و ... همه دلایل می توانند برای ایجاد یک تعاونی مورد نظر باشند.

اما تعاونی ها که قبلا بر اساس نوع تولید و توزیعی بودند را برخی با اضافه کردن نوع اعتباری به ان به سه بخش تقسیم می کنند. بر اساس این تعریف تعاونی های تولیدی نوعی از تعاونی ها هستند که به  منظور انجام فعالیت های کشاورزی، دامداری ، دامپروری، پرورش و صیر ماهی، شیلات، صنعت، معدن، ابادانی شهر ها و روستا ها و عشایر  و ... ایجاد می شوند. بنابر این متقاضیان ثبت تعاونی روستایی باید تعاونی خود را از نوع شرکت تعاونی تولیدی به ثبت برسانند.

شرکت های تعاونی تولیدی دارای محدودیت خاصی نیستند و با اشاره هر نوع فعالیتی در اساسنامه می توانند به ان موضوع مبادرت نمایند. البته گاها اگر ایجاد یک شرکت تعاونی تولیدی با اهداف تامین مسکن و اشتغال هم همراه باشد و یا در اساسنامه انها خرید سهم الشرکه و مشارکت مالی در برخی از پروژه های دیده شود حتی اگر در روستا ها باشد می تواند نوع تعاونی توزیعی و یا اعتباری هم باشد. نهایتا باید اینگونه اورد که گاها شرکت های تعاونی با پیش بینی موضوعات مختلف در اساسنامه خود ممکن است هم بصورت تولیدی و هم توزیعی و اعتباری در عین حال باشند.

ثبت شرکت تعاونی روستایی

در اصل شرکت های تعاونی تا حدود زیادی پیرو مقررات شرکت های سهامی هستند اما در برخی از موارد با آنها اختلاف قانونی دارند. با این وجود برای ثبت شرکت تعاونی روستایی باید حداقل 7 سهامدار در شرکت به عنوان موسس اولیه حضور داشته باشند. البته این تعداد شامل حداکثر نمی شود ولی نباید از 7 نفر کمتر باشد. هر یک از سهامداران شرکت های تعاونی به اندازه سهام خود در شرکت مسئولیت دارند و از حقوق و وظایف مساوی و برابر با دیگر شرکا برخوردار هستند. تنها وجه تمایز شرکا در شرکت های تعاونی میزان سهام هر فرد می باشد هر چند این موضوع در مقدار مسئولیت و سود و زیان شرکت تعیین کننده است و نه در داشتن حق رای و حق دخالت در شرکت.

شرکت های تعاونی باید هر ساله بخش از درامد و سود خود را تا میزان حداکثر 5 درصد برای اندوخته قانونی و حداقل 5 درصد برای اندوخته احتیاطی شرکت  در حساب شرکت نگهداری نمایند. هر چند ذخیره قانونی شرکت تا میزان یک چهارم  میانگین سرمایه سه سال اخیر الزامی می باشد و تعاونی این اختیار را دارد که تا حداکثر یک دوم ذخیره قانونی خود را برای افزایش سرمایه تعاونی به کار گیرد.

ثبت شرکت تعاونی روستایی با مجوز اداره اداره تعاون روستایی امکان پذیر است. لذا باید ابتدا موسسین برای دریافت مجوز اقدام و سپس از نفراتی که شرایط عضویت در این  تعاونی را دارند دعوت به عمل بیاورند تا با ارائه مدارک لازم در این تعاونی عضو شوند.

برای دریافت مجوز تعاونی روستایی باید اقدامات زیر انجام شود:

معرفی حداقل هفت نفر موسس تعاونی روستایی که در روستای مورد تقاضا ساکن بوده و دارای تخصص در زمینه های روستایی مانند باغداری، کشاورزی و دامداری باشند. یک نفر از این هفت نفر به عنوان نماینده انها برای پیگیری امور باید معرفی شود که البته این مهم را وکیل شرکت نیز می تواند عهده دار باشد.
مراجعه به اداره تعاون روستایی و ارائه درخواست ثبت دریافت مجوز برای ثبت تعاونی روستایی
انجام بررسی های لازم توسط اداره تعاون روستایی
انجام مکاتبه اداره تعاون روستایی با سازمان جهاد کشاورزی برای اخذ موافقت لازم
تشکیل پرونده پس از دریافت موافقت نامه
ارسال مدارک به سازمان مرکزی تعاون روستایی ایران
بررسی مجدد و طرح تقاضا برای صدور مجوز
صدور مجوز در صورت داشتن شرایط لازم
اعلام اجازه تاسیس و تسلیم مجوز و معرفی متقاضیان به اداره ثبت شرکت ها برای انجام امور ثبت تعاونی
چه افرادی می توانند در تعاونی روستایی عضویت داشته باشند؟

تعاونی های روستایی معمولا از نوع خاص هستند چراکه به نام روستا و اهالی آن روستا معمولا مجوز خود را دریافت و اهداف انها رشد و توسعه تجاری و یا تامین نیازی از روستای ذکر شده است. بنابراین افرادی که در این روستا سکونت دارند و یا به هر نحوی به این روستا مربوط می شوند می توانند در این نوع تعاونی ها عضویت داشته باشند.

اما آنچه مسلم است تنها اشخاص حقیقی و یا حقوقی غیر دولتی و غیر وابسته می توانند در شرکت های تعاونی از هر نوعی عضویت داشته باشند.

شرایط عمومی عضویت در شرکت تعاونی روستایی:

داشتن تابعیت ایرانی
نداشتن ممنوعیت های قانونی
تادیه حداقل سهام تعیین شده در اساسنامه تعاونی
دادن تعهد مبنی بر رعایت مقررات تعیین شده در اساسنامه تعاونی
نداشتن عضویت در تعاونی مشابه دیگر
اما در برخی از مواقع در خود اساسنامه برای عضویت افراد در این تعاونی شروط و محدودیت هایی وضع شده است و یا برعکس شرایط ساده تری برای عضویت دیده شده و حداقل ها برداشته شده است. لذا ممکن تعیین عضویت در تعاونی های روستایی تا حدود زیاد به نوع تنظیم اساسنامه مربوط می شود.

مدارک لازم برای تاسیس شرکت تعاونی روستایی:

صورتجلسه مجمع عمومی موسسین ( با امضا همه شرکا و تعیین افاد هسئت مدیره و قبول مسئولیت و همچنین تعیین بازرسین تعاونی)
صورتجلسه هیئت مدیره( با امضا همه اعضا)
کپی مدارک تحصیلی موسسین و مدیران
گواهی عدم سوء پیشینه مدیران و موسسین
3 قطعه عکس از موسسین
ارائه اصل مجوز از اداره تعاون روستایی و یا سازمان جهاد کشاورزی
لیست سهامداران به همراه مشخصیت کامل و میزان سهام هر فرد
وکالتنامه ویکل در صورت داشتن وکیل
ثبت شرکت های تعاونی روستایی به دلایل زیادی در اقتصاد کشور اهمیت دارد. این تعاونی ها از خالی شدن جمعیت روستاها و مراجعه انها برای کار به شهر ها جلوگیری و باعث می شوند که از شرایط و امکانات و همچنین ظرفیت های بسیار زیاد روستایی نهایت استفاده برده شود.

از این رو پیشنهاد می شود برای ثبت شرکت تعاونی روستایی با مشاوران و کارشناسان زبده و کاردان موسسه حقوقی  تماس گرفته و با مشاوره ما شرکت تعاونی خود را به ثبت برسانید.

   


شرایط ثبت لوگو

دوشنبه 1 مهر 1398 نویسنده: nazanin nazanin |


لوگو به زبان انگلیسی logo نامیده می شود و به معنی نشان تجاری است که شرکت ها و تولید کنندگان خدمت و یا کالا چه بصورت حقیقی و چه بصورت حقوقی برای نشانه گذاری محصولات خود از آن استفاده می کنند. در اصل این کلمه هم خانواده برند یا همان brand در زبان انگلیسی است و به همین دلیل می توان گفت هر دو یک معنی واحد دارند.

در ایران هم برند یا لوگو هر چند ریشه انگلیسی دارند ولی به عنوان نشان تجاری شرکت ها برای علامت گذاری و ایجاد تمایز و اختلاف بین محصولات و خدمات شرکت و یا اشخاص حقیقی با سایر محصولات و خدمات موجود در بازار شناخته می شود. معادل فارسی لوگو همان نشان تجاری و معادل فارسب برند همان علامت تجاری است که با ارم تجاری هم شناخته می شود.

از این رو لوگو ، برند، نشان تجاری ، ارم تجاری  و علامت تجاری همه یک مفهوم و معنی را دارند و مطابق با دستور العمل ها و قوانین تجاری ایران زمانی می توانند مورد حمایت دولتی قرار بگیرند که بصورت داخلی و یا بین المللی به ثبت رسیده باشند. البته هیچ اجباری برای ثبت برند و یا لوگو در قانون ایران و یا هر کشور دیگری وجود ندارد ولی به دلیل شرایط رقابتی و وجود افراد مسموم و سود جو در اقتصاد کشور باید به عنوان یک اولویت و یه امر ضروری ثبت لوگو یا برند دیده شود.

لوگو به چه کار شرکت ها می آید؟

همانگونه که بیان شد لوگو نشان تجاری شرکت است. قاعدتا شرکت ها با استفاده از نام خود در بازار و بخصوص اگر نامی بلند داشته باشند به راحتی معرفی و شناخته نمی شوند و در همه جهان و به عنوان یک اصل تجاری این لوگو و یا برند است که موضوع معرفی و شناسایی محصولات و خدمات شرکت ها و اشخاص حقوقی را در بازار عهده دار است. حال ممکن است لوگو همان نام شرکت و یا مخفف نام شرکت باشد و یا چیزی مجزا با قابلیت معرفی کالا ها و خدمات شرکت.

این قابلیت برای لوگو الزامی است. شما نمی توانید لوگویی را ثبت کنید که با کسب و کار و موضوع فعالیت شما سنخیت و هماهنگی نداشته باشد و حتی در طرح برند خود هم باید به این نکته توجه کنید که هر علامت و نشانی در طرح خود بدون هدف وارد نکنید. اگر مفهوم را به درستی انتقال ندهد و یا بدون دلیل باشد ممکن است باعث فریب مشتریان شده و یا ذهنیت انها را جهت دهی خلاف موضوع بکند. که البته در صورتیکه اینگونه باشد قانونا هم ثبت نمی شود.

چه لوگو هایی را می توان ثبت کرد؟

برای ثبت لوگو چنانچه طرح و لوگوی مورد نظر شما دارای شرایط خاص و قانونی باشد و منحصر به فرد و جدید و خلاقانه باشد تقریبا هیچ محدودیتی برای ثبت وجود ندارد. لوگو می تواند ترکیبی از اشکال مختلف با رنگ و حروف ایرانی و حتی در صورت داشتن کارت بازرگانی حروف لاتین و خارجی و همچنین اعداد مختلف باشد. حتی در برخی از کشور ها بو ها و مزه ها را هم به عنوان برند ثبت می کنند. هر چند این موضوع در ایران رسمیت ندارد.

علائم تجاری تنها بصورت انفرادی و تخصصی برای یک شرکت و یا فرد حقیق به ثبت نمی رسند. ممکن است در اظهار نامه ثبت برند یا لوگو اینگونه اورده شود که لوگو یک لوگو جمعی است. یعنی عده ای شرکت و یا فرد حقیقی به منظور نشان دادن کیفیت کالا و خدمات خود با استفاده از این لوگو یا نشان تجاری خود را مورد تایید صاحب برند جمعی عنوان می کنند.

همچنین برخی از لوگو ها و یا برند ها به عنوان برند اشتراکی و یا علائم اشتراکی هستند. این علائم اشتراکی به برخی از سازمان های بین المللی و معروف تعلق دارد که به منظور نشان دادن مرجعیت و خانواده و گروه کاری بیشتر کاربرد دارند و هر شرکتی که از این علائم اشتراکی استفاده کند در اصل خود را عضو این جامعه و خانواده معرفی می کند. مانند علائم اشتراکی جامعه مهندسین، پزشکان، معماران، هنرمندان و ...

از طرفی هم برخی از علائم تجاری به عنوان تصدیق نامه شناخته می شوند و به انها علائم تصدیق کننده نامیده می گویند. این علائم به عنوان مدرک و سندی توسط شرکت ها و موسسات مختلف می تواند مورد استفاده قرار بگیرد. سندی که نشان می دهد شرکت موفقیت و یا جایگاهی را به دست اورده و یا مورد حمایت جایگاه و یا سازمان خاصی می باشد. علام تصدیق نامه های شرکت های تایید کننده استاندارد، ce و انواع گواهینامه های ایزو از این نوع علائم هستند و معمولا تا زمانی که در ممیزی های یک شرکت موفقیت دیده شود اجازه استفاده از این علائم به انها داده می شود و موقتی است.

علائم تجاری و یا لوگو سازمان ها به عنوان شناسنامه انها در جامعه دیده می شود. تمامی شرکت ها و موسسات تجاری و غیر تجاری و افراد حقیقی مختلف می توانند بدون محدودیت لوگویی را برای خود و به نام خود به ثبت برسانند. برای این هدف باید با مشاوران موسسه حقوقی  تماس گرفته شود و با دادن یک وکالتنامه محضری تمامی شرایط ثبت لوگو به این کارشناسان سپرده شود تا برند و یا لوگو شما مطابق با قوانین و مقررات تجاری و ائین نامه های اداره مالکیت معنوی به عنوان سازمان مسئول ثبت لوگو و برند های تجاری به ثبت برسد.

   


اختراعات غیر قابل ثبت.

یکشنبه 31 شهریور 1398 نویسنده: nazanin nazanin |


کسی که بدواَ مطابق قانون درخواست ثبت اختراع به نام خود را می دهد مخترع شناخته می شود.شرط ثبت اختراع آن است که جدید بوده و کسی از آن اطلاع نداسته باشد والا« هر اختراع یا تکمیل  اختراع موجودی که قبل از  تاریخ تقاضای ثبت،خواه در ایران و خواه در خارجه در نوشتجات یا نشریاتی که در دسترس عموم است شرح و یا نقشه ی آن منتشر شده و یا به مورد عمل یا استفاده گذارده شده است اختراع جدید محسوب نمی شود».موضوع اختراع می بایست قابلیت ثبت اختراع را داشته باشد .به بیانی دیگر هر موضوعی قابلیت ثبت را ندارد.

طبق ماده ی 4 قانون موارد زیر از حیطه ی حمایت از اختراع خارج است:
الف-کشفیات،نظریه های علمی،روش های ریاضی و آثار هنری
ب-طرح ها و قواعد یا روش های انجام کار تجاری و سایر فعالیت های ذهنی و اجتماعی
ج-روش های تشخیص و معالجه ی بیماری های انسان یا حیوان
این بند شامل فرآورده های منطبق با تعریف اختراع و مورد استفاده در روش های مزبور نمی شود.
د-منابع ژنتیک و اجزاء ژنتیک تشکیل دهنده ی آن ها و همچنین فرآیندهای بیولوژیک تولید آن ها
ه-آنچه قبلاَ در فنون و صنایع پیش بینی شده باشد.
فن یا صنعت قبلی عبارت است از هر چیزی که در نقطه ای از جهان از طریق انتشار کتبی یا شفاهی یا از طریق استفاده ی عملی و یا هر طریق دیگر،قبل از تقاضا و یا در موارد حق تقدم ناشی از اظهارنامه ی ثبت اختراع،افشا شده باشد.
در صورتی که افشاء اختراع ظرف مدت شش ماه قبل از تاریخ تقاضا یا در موارد مقتضی قبل از تاریخ حق تقدم اختراع صورت گرفته باشد،مانع ثبت نخواهد بود.
و-اختراعاتی که بهره برداری از آن ها خلاف موازین شرعی یا نظم عمومی و اخلاق حسنه باشد.
از نقشه های مالی نمی توان به نحوی استفاده نمود که مانع استفاده ی دیگران باشد مثلاَ کسی که طریقه ی جدیدی در دفتر داری ابتکار نموده،فقط می توان آن را ضمن کتاب به نام خود منتشر نماید والا اگر اشخاص دیگر از همان طریق دفترداری استفاده نمایند منعی برای آن ها وجود ندارد.فورمول ها و ترکیبات دارویی هم چون مربوط به حفظ الصحه عمومی است قابل انحصار نمی باشند.علاوه بر این ها ابتکاراتی که دارای نتیجه ی صنعتی یا فلاحتی نباشد قابل ثبت نیست تا مورد حمایت واقع گردد.مثلاَ فرضیه هایی که برای نور خورشید می شود یا کشفیاتی که در ستاره ها به عمل می آید یا سایر مواردی که در امور علمی و روانشناسی و تدریس ابداع می شود نمی توانند قابل ثبت و انحصار باشند. همچنین مواردی که از قبل در طبیعت موجود است ،قواعد و روش ها مثل روش انجام تجارت،فعالیت ذهنی ،بازی و نرم افزار رایانه ای فاقد اثر فنی ، از جمله موارد غیر قابل ثبت می باشند. بدیهی است اختراعی که مخالف بهداشت عمومی باشد هم قابلیت ثبت را ندارد.

اختراعاتی که قابل ثبت نیستند
مخترعینی که در خارج از ایران اختراع نموده اند نیز می توانند اختراع خود را در ایران به ثبت به رسانند . مشروط بر این که اولاَ اختراع خود را در مملکتی که مقیم اند به ثبت رسانده و ورقه ی اختراع تحصیل کرده باشند. ثانیاَ مقررات عهدنامه که با دولت متبوع آن ها منعقد شده رعایت و اگر عهدنامه نباشد معامله متقابله خواهد شد.به این معنی که اگر در کشور مزبور از اختراعات ثبت شده ی افراد ایرانی حمایت شود قابل ثبت خواهد بود. هم چنین مخترعی که در خارج ایران برای اختراع خود مطابق قوانین محل تحصیل ورقه اختراع کرده باشد در صورتی که آن را کسی قبل از تقاضای ثبت کلاَ یا جزء به موقع عمل یا استفاده گذارده یا مقدمات استفاده آن را تهیه کرده باشد ،مخترع نمی تواند از عملیات آن شخص جلوگیری کند.
شایان ذکر است پس از ثبت هم مخترع نمی تواند فکر و اختراع خود را راکد گذارده و هم خود از استفاده از آن محروم باشد و هم مانع استفاده ی دیگران شود و هر گاه پنج سال از تاریخ صدور ورقه ی اختراع گذشته و اختراع به موقع استفاده ی عملی گذارده نشود هر ذینفعی می تواند از دادگاه تقاضای ابطال ورقه ی اختراع را بنماید.
پس از ثبت و اعطاء حق اختراع به مالک و مخترع بر طبق قانون به دو شکل از اختراع حمایت می شود:
1-حمایت ایجابی،یعنی اینکه به دارنده حق می دهد که از خلاقیت و تلاش ذهنی خود بهره برد.
2-حمایت سلبی،سایرین را مکلف می کند که به این حقوق حاصل از آفرینش های فکری احترام گذاشته و مانع از هرگونه حق نقض حق بدون اجازه ی مالک این حقوق بشود.بنابراین مخترع حق انحصاری نسبت به ساخت،صادرات،واردات،عرضه برای فروش،فروش و استفاده از فرآورده و کالاهایی که مستقیماَ از طریق فرآیند بدست می آیند را دارد.
ابطال اختراع ثبت شده و رای نهایی دادگاه:
وفق ماده ی 62 آئین نامه ی اجرایی ثبت اختراع هر گاه ثبت اختراع باطل شود،از تاریخ ثبت،باطل تلقی می شود.رای نهایی دادگاه به مرجع ثبت ابلاغ می گردد و مرجع مذکور آن را ثبت و به هزینه ی محکوم له،آگهی مربوط به آن را در اولین فرصت ممکن در روزنامه ی رسمی منتشر می کند.محکوم له می تواند مخارج مزبور را در جزء خسارت از محکوم علیه مطالبه کند.آگهی مذکور شامل عنوان اختراع و ذکر خلاصه ای از مفاد رای نهایی دادگاه در این خصوص خواهد بود.

   


آمار وبلاگ

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :